Πότε το σορτάρισμα δείχνει άνοδο του Χρηματιστηρίου

Του
Δημήτρη Παφίλα

Ελληνες Vs ξένοι στις τράπεζες σημειώσατε 1. Οι Ελληνες κοντράρουν το σορτάρισμα των εγχώριων τραπεζικών μετοχών από τους ξένους και η μάχη φαίνεται να κλίνει υπέρ τους. Αυτή φαίνεται να είναι η εικόνα, καθώς όλα τα δεδομένα διαμορφώνονται υπέρ των ελληνικών τραπεζών, αν και κανείς δεν μπορεί να πάει κόντρα στην αγορά σε αυτές τις περιπτώσεις, όταν κάτι θεωρείται ακριβό.
Το πρώτο κλειδί θεωρείται το ετησιοποιημένο κόστος δανεισμού μετοχών το οποίο, αν διατηρηθεί στο 3%-4% -όπως ήταν την περασμένη εβδομάδα-, θα σημαίνει πως δεν υπάρχει ζήτηση για σορτάρισμα, συνεπώς η αγορά θα ανέβει, όπως εξηγεί έμπειρος διαχειριστής κεφαλαίων. Αντίθετα, αν το κόστος εκτοξευτεί σε 7%-9% και υπάρχει παράλληλα διαθεσιμότητα μετοχών, τότε αυτό θα σημαίνει πως υπάρχει ζήτηση για πώληση μετοχών και η αγορά αναμένεται να δεχτεί πιέσεις.

Ο δεύτερος και, ίσως, καθοριστικότερος παράγοντας είναι ότι οι ελληνικές τραπεζικές μετοχές έχουν σημειώσει μεγάλη πτώση (με τιμή / λογιστική αξία στο 0,50). «Εδω και δύο χρόνια περιμέναμε τις ελληνικές τραπεζικές μετοχές να πάνε σε αυτά τα επίπεδα τιμών. Οι αποτιμήσεις είναι ελκυστικές μετά την πτώση και δεν νομίζω ότι θα μπορούσαν πολλοί να κοντράρουν και να τις σορτάρουν. Εμείς δεν διαθέταμε τραπεζικές μετοχές, αλλά τώρα αρχίζουμε να αγοράζουμε. Με εξαίρεση, ίσως, μία τράπεζα, οι υπόλοιπες φαίνονται να διαθέτουν προοπτικές παρά τις αυξημένες ζημίες από τα επισφαλή δάνεια», λέει διευθύνων σύμβουλος μιας από τις μεγαλύτερες ΑΕΔΑΚ.   
«Το σορτάρισμα έχει μια λογική όταν υπάρχει… λίπος», τονίζει έτερος διαχειριστής, συμπληρώνοντας ότι, όταν οι κεφαλαιοποιήσεις αντιστοιχούν στα μετρητά που διαθέτουν στο ταμείο τους, τότε δεν θα ήταν εύκολο να δοκιμάσει κάποιος να πουλήσει μετοχές δίχως να τις κατέχει. Επιπλέον, μια ειδοποιός διαφορά είναι ότι οι κεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών προϋποθέτουν την πλήρη επιτυχία των ιδιωτικοποιήσεων, και αυτό με εξαίρεση τη μετοχή της Αττικής, καθώς το ΤΧΣ διαθέτει στις περισσότερες τράπεζες ποσοστά κοντά στο 80%-85%. Υπό αυτή την έννοια, η Αττικής, επειδή έχει λιγότερες μετοχές και είναι πλήρως ιδιωτικοποιημένη, αποτελεί την περίπτωση τράπεζας που δεν μπαίνει εύκολα στο στόχαστρο για σορτάρισμα.                  
Η σημερινή εικόνα. Την περασμένη Τετάρτη το κόστος δανεισμού μετοχών για την Alpha Βank κυμαινόταν στο 4,5%, ενώ για την Εθνική – Πειραιώς διαμορφωνόταν σε υψηλότερα επίπεδα, στο 9%-10%. Και για τις τρεις μετοχές, όμως, δεν υπήρχε διαθεσιμότητα και αυτό αφορούσε εξωχρηματιστηριακές συναλλαγές. Το αποτέλεσμα για όλους όσοι δοκίμασαν να σορτάρουν ήταν μάλλον πανωλεθρία. Η μετοχή της Εθνικής από μια πτώση 12%, έκλεισε με οριακή πτώση 0,40%, ενώ προηγουμένως είχε γράψει και κέρδη 1,20%. Αντίστοιχα η μετοχή της Alpha Bank έκλεισε με άνοδο 9,25%, ενώ η Τράπεζα Πειραιώς σημείωσε άνοδο 3,37%.  

Η ίδια σχεδόν εικόνα επικράτησε και στα warrants των τραπεζών, όπου όλα ήταν ανοδικά, με πρωταγωνιστή τον παραστατικό τίτλο της Εθνικής, που σημείωσε άνοδο 11,11%.
Ποτέ κόντρα στην αγορά. Βεβαίως, κανείς και σε κανένα χρηματιστήριο δεν μπορεί να πάει κόντρα στην αγορά, ιδιαίτερα σε μια ρηχή όπως η Οδός Αθηνών. Αν δηλαδή οι ξένοι αποκτήσουν διαθέσιμες μετοχές από το εξωτερικό, θα μπορούν θεωρητικά να τις σορτάρουν. Και όπως έχει αποδειχτεί, οι ίδιοι άνθρωποι που είναι long στις τράπεζες μετατρέπονται σε short ανάλογα με τις κινήσεις στην αγορά.
Εγκλωβισμός ξένων. Οι ξένοι, όμως, στις τράπεζες δεν ήταν κερδισμένοι μετά τις αυξήσεις και σε πολλές περιπτώσεις εγκλωβίστηκαν εξαιτίας της καλής πορείας των δικαιωμάτων της πρώτης τράπεζας (Αlpha Bank) που πραγματοποίησε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. Σε αρκετές περιπτώσεις υπήρχαν εγκλωβισμοί, όπου η μοναδική διέξοδος είναι η άνοδος των μετοχών, άρα και οι ξένοι δεν θα πήγαιναν κόντρα στο σορτάρισμα.