Του Δημήτρη Παφίλα
Το “βάλτωμα” της αγοράς μεταξύ 800-850 μονάδων ύστερα από την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών ανέδειξε για άλλη μια φορά το πρόβλημα της έλλειψης μακροπρόθεσμων επενδυτών στο ελληνικό χρηματιστήριο, τα κεφάλαια των οποίων κατευθύνονται σε άλλες αγορές όπου βρίσκουν σταθερότητα, αποδόσεις και μόνιμο φορολογικό πλαίσιο.
Οι ξένοι αγνοούν επιδεικτικά την Ελλάδα και όπως λένε συνομιλητές τους, “αν δεν μπορούν οι Έλληνες να λύσουν ένα θέμα όπως η ΕΡΤ – όπου όλη η ιστορία πραγματοποιείται για να εκδιωχθούν 600 άτομα προσωπικό- τότε πως θα προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις σε, Δημόσιο, υγεία κα;”
Η αγορά δεν μπορεί να ξεκολλήσει και η αξία των συναλλαγών δεν μπορεί να ξεπεράσει τα 30 εκατ. ευρώ. Είναι δε απορίας άξιον πως η κεφαλαιοποίηση της οδού Αθηνών βρίσκεται στα 50 δισ. ευρώ – τα οποία αποτελούν μόνο το ποσό που εισέρευσε στις ελληνικές τράπεζες μέσω του ΤΧΣ.
Πέραν λοιπόν ορισμένων περιορισμένων τοποθετήσεων απο μεγάλα “σπίτια” ( Fidelity, Τempleton, Silchester κα ) οι ελληνικές εταιρείες πάσχουν στην προσέλκυση επενδυτών με έναν ορίζοντα 5-10 χρόνων, χρόνο που μπορεί να συναντήσουμε μόνο στην κατηγορία των Private Equity Funds.
Αυτού του είδους οι επενδυτές είναι σχεδόν εξαφανισμένοι από την Ελλάδα και δεν είναι τυχαίο ότι, στις πρόσφατες ιδιωτικοποιήσεις – με εξαίρεση την Bc Partners – δεν υπήρχε καμία συμμετοχή και ενδιαφέρον απο κανένα Private Equity Fund.
Είναι χαρακτηριστικό πως ακόμη και για τράπεζες εμφανίζονται ορισμένα hedge Funds όπως το Oak Tree για την Eurobank ( γαμπρός του κ . Κλίντον κ. Μεζβίνσκι ), το Μonarch, το Τhird point. Τα τελευταία έχουν συγκεκριμένο επενδυτικό ορίζοντα καθώς πρέπει να εμφανίσουν αποδόσεις στους επενδυτές τους τουλάχιστον μέσα σε 2-3 χρόνια.
Όπως εξηγεί επενδυτικός τραπεζίτης η απουσία τέτοιων επενδυτών αφενός οφείλεται στην έλλειψη μεγάλων εταιρειών – στις οποίες θα ήθελαν να συμμετάσχουν- και αφετέρου στο άσχημο track record (ιστορικό αποδόσεων) των προηγούμενων επενδύσεων στην Ελλάδα.
Συγκεκριμένα, τα private Equity funds,παρά την σημαντική μόχλευση που χρησιμοποιούν είναι τα μόνα επενδυτικά κεφάλαια τα οποία πληρώνουν σημαντικά ποσά κατά την εξαγορά, όπως συνέβη λ.χ με την επένδυση της Bc Partners στο καζίνο της Hyatt. Αν κάποιος εξετάσει την περίπτωση της Hyatt – η οποία ως επένδυση ουσιαστικά δεν πέτυχε εξαιτίας της αδιαφορίας του κράτους – θα δει ότι, η εταιρεία λόγω της κρίσης και απο ένα σημείο και πέρα δεν κατάφερε να πιάσει τους οικονομικούς δείκτες που ζητούσαν οι τράπεζες με αποτέλεσμαν οι τελευταίες να αποκτήσουν αυτόματα τις μετοχές που κατείχε η Bc Partners. Είναι χαρακτηριστικό ότι, η εταιρεία καλούσε το Δημόσιο να πωλήσει την συμμετοχή του, αλλά αυτό δεν γινόταν πότε. Αντίθετα, το Δημόσιο με το έναν ή τον άλλο τρόπο έπληττε την επένδυση δίνοντας περιθώρια δραστηριοποίησης σ άλλες μορφές τυχερών παιχνιδιών.
Προσπάθειες
Στο θέμα της ενεργοποίησης των private Equity funds εντοπίζονται κάποιες προσπάθειες από Έλληνες επιχειρηματίες του εξωτερικού, ωστόσο είναι περιορισμένες και για να προχωρήσουν χρειάζονται συνεννόηση με την κυβέρνηση σε υψηλό επίπεδο. Επίσης είναι προφανές ότι, οι ξένοι για να έλθουν πρώτα να γνωρίζουν βασικά πράγματα (όπως λ.χ το φορολογικό πλαίσιο).
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.