Πώς και γιατί τα αμερικανικά funds ποντάρουν στις ιδιωτικοποιήσεις μέσω του ΧΑ

Του Δημήτρη Παφίλα

Γνωστά αμερικανικά επενδυτικά σπίτια επιστρέφουν στην οδό Αθηνών, ποντάροντας στις ιδιωτικοποιήσεις. Η αρχή έγινε με τοποθετήσεις στη μετοχή της ΔΕΗ και δευτερευόντως στον ΟΠΑΠ. Μάλιστα, οι αγορές στη ΔΕΗ γίνονταν όταν υπήρχε μεγάλος πωλητής από το εξωτερικό, ενώ ακόμα δεν είχε εκδοθεί το  σχέδιο ιδιωτικοποίησης τριών φάσεων.

Αυτό ακριβώς το στοιχείο ενισχύει όλους όσοι υποστηρίζουν ότι, οι  Αμερικάνοι διαχειριστές είναι καλύτερα πληροφορημένοι σε  ό,τι αφορά την Ελλάδα, ενώ αποτελεί  πάγια άποψή τους ότι, τελικά η χώρα θα τα καταφέρει με το χρέος.

Την ίδια στιγμή στον ΟΠΑΠ, διαφαινόταν μια λύση για τα λαχεία, με την έγκριση της σύμβασης, ώστε στη συνέχεια να υπογράψουν ο ΟΠΑΠ και οι δυο εταίροι του (η Intralot και η Scientific).

Χθες Παρασκευή, τα ίδια funds έκαναν πιο αισθητή την παρουσία τους τόσο στην ΔΕΗ και τον ΟΠΑΠ, ενώ στο στόχαστρο μπήκαν και τίτλοι που είναι γνώριμοι στους ίδιους διαχειριστές, όπως οι Μυτιληναίος, Ελλάκτωρ, Σωληνουργεία  Κορίνθου, Frigoglass και Σιδενόρ.

Η αγορά, έπειτα από πολύ καιρό παρουσίασε σημάδια ζωής, αφού αυξήθηκε  ο τζίρος στα επίπεδα των 40-42 εκατ. ευρώ, ενώ οι τραπεζικές μετοχές δεν πρωταγωνίστησαν, πέραν τοποθετήσεων στα warrants της Εθνικής Τράπεζας και της Τράπεζας Πειραιώς. Όμως, το κυρίαρχο στοιχείο ήταν ότι, το ελληνικό χρηματιστήριο έχει αυξήσει την αποτίμηση του πάνω από τα 45 δισ. ευρώ, ως αποτέλεσμα της  ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Άνοδος της τιμής των εταιρικών ομολόγων – έκδοση της S&B

Tην ίδια στιγμή ορισμένα εταιρικά ομόλογα, όπως του ΟΤΕ και του Τιτάνα σημείωναν άνοδο στις τιμές τους. Μάλιστα, το ομόλογο  της Τιτάν είχε τιμές έως και 108, ενώ του ΟΤΕ είχε άνοδο στις εκδόσεις του 2014 και 2015. Η S&B την ίδια ώρα έβγαινε στις  αγορές με ομολογιακό που θα φέρει επιτόκιο 8 έως 8,5%.

Το κουπόνι αυτό είναι άκρως ελκυστικό τόσο για το εξωτερικό, όσο και για την Ελλάδα, καθώς ήδη μεταφέρονται κεφάλαια σε ομόλογα από τις προθεσμιακές καταθέσεις που ήδη έχουν περιοριστεί σε 3 έως 3,5%.

Οι παραπάνω ομολογιακές εκδόσεις σημαίνουν σε απλά λόγια ότι, οι ελληνικές εταιρείες αναχρηματοδοτούνται – έστω και αν πληρώνουν ένα premium το οποίο δεν απαντάται στις ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες. Το ρίσκο της χώρας, ως ένα βαθμό μένει, αλλά όπως ομολογούν οι περισσότεροι διαχειριστές είναι πολιτικό και θα κριθεί από την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης.