Τελικά όχι μία αλλά δύο παρεμβάσεις περιμένει απ’ τους Ευρωπαίους το ΔΝΤ για τη μείωση του ελληνικού χρέους, όπως προκύπτει απ’ την έκθεση αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος. Σύμφωνα με αυτό το δημόσιο χρέος θα μειωθεί στο 124% του ΑΕΠ, έπειτα από τον προσδιορισμό μέτρων για τη μείωση του κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες που θα καθοριστούν απ’ τους Ευρωπαίους τη διετία 2014 – 15.
Ακόμα όμως και μετά από μία τέτοια κίνηση το χρέος το 2022 θα φθάσει στο 113,6% του ΑΕΠ και όχι “σημαντικά χαμηλότερα” απ’ το 110% του ΑΕΠ, όπως έχουν δεσμευθεί οι Ευρωπαίοι εταίροι. Ουσιαστικά το ΔΝΤ ζητά και δεύτερη παρέμβαση της Ευρώπης για να καταστεί βιώσιμο το χρέος και να συνεχίσει να συμμετέχει στη χρηματοδότηση.
Την ίδια ώρα το ΔΝΤ εντοπίζει δημοσιονομικό κενό 11 δισ. ευρώ στο πρόγραμμα (ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ) και πιέζει τους Ευρωπαίους να καλύψουν περίπου τα μισά έως τα τέλη του έτους.
Ωστόσο για ακόμα μία φορά ο Ποουλ Τόμσεν κρούει καμπανάκι κινδύνου επισημαίνοντας ότι οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι για την πρόβλεψη της δυναμικής τους χρέους είναι μία πιθανή μικρότερη – των προβλέψεων – ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας και οι αστοχίες στη δημοσιονομική προσαρμογή και τις ιδιωτικοποιήσεις.
Ενδεικτικά, εάν δεν επιτυγχάνεται αύξηση του πρωτογενές πλεονάσματος τα επόμενα χρόνια και απλά μένει στο μηδέν τότε το χρέος θα φθάσει το 148% του ΑΕΠ το 2020 και θα συνεχίσει να αυξάνει.
Εάν πάλι το ονομαστικό ΑΕΠ είναι κατά μ.ο. 1 ποσοστιαία μονάδα μικρότερο απ’ τη μέση πρόβλεψη για ετήσια αύξηση 4%, τότε το χρέος θα φθάσει το 134% το 2020.
Εάν υπάρξουν ιδιωτικοποιήσεις μόλις 11 δισ ευρώ ως το 2020, δηλαδή οι μισές απ’ όσες υπολογίζει το ΔΝΤ τότε το χρέος θα φθάσει κάπου στο 128% του ΑΕΠ.
Εάν πάλι αυξηθούν κατά 1 ποσοστιαία μονάδα τα επιτόκια των δανείων του EFSF τότε το χρέος θα φθάσει το 128% του ΑΕΠ το 2020.
Σε ότι αφορά το εξωτερικό δημόσιο χρέος το ΔΝΤ εκτιμά ότι θα μειωθεί σταδιακά λόγω της βελτίωσης στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και τη συνεχιζόμενη εξάρτηση στην επίσημη χρηματοδότηση σε χαμηλά επιτόκια. Ωστόσο και εδώ κρύβονται, σύμφωνα με το Ταμείο, αρκετοί κίνδυνοι, όπως η καθυστέρηση στις δομικές μεταρρυθμίσεις που θα επιβραδύνουν τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, ο εκτροχιασμός του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων και ο μεγαλύτερος του αναμενόμενου αποπληθωρισμός.
Το πολιτικό ρίσκο
Το ΔΝΤ φοβάται την πολιτική αστάθεια που μπορεί να προκληθεί στη χώρα εξαιτίας κυρίως της κοινωνικής πίεσης και της μεγάλης ανεργίας. Επιπλέον απαιτούνται επιπλέον φιλόδοξες προσπάθειες δημοσιονομικής προσαρμογής ούτως ώστε να συγκρατηθεί το δημόσιο χρέος, γεγονός που δημιουργεί κινδύνους για κοινωνική ένταση και πολιτική αντίσταση, γράφει χαρακτηριστικά η έκθεση.
ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ ΣΤΟ ΠΛΑΪ Η ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΔΝΤ
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.