Η Μύκονος, η Τζιά, το Σπαθί και ο Δήμαρχος Δεμεναγας

Του Γιώργου Ι. Δημητρομανωλακη

Όσοι βρέθηκαν (η βρίσκονται ακόμα ) στα διαφορά νησιά του Αιγαίου θα διαπιστώσουν ότι όσα στηρίζονται αποκλειστικά στον ελληνικό τουρισμό δεν πήγαν καθόλου καλά.

Για ολόκληρο τον Ιούλιο τα μαγαζιά και οι παραλίες ήταν σχεδόν άδειες (σε συνδυασμό και τα 7 μποφόρ) καθώς το εισόδημα του Έλληνα έχει συρρικνωθεί σημαντικά.  Εξαίρεση ήταν για μια ακόμα φορά η Μύκονος.  Όπως διαβάζω σε δημοσίευμα του γνωστού γαλλικού περιοδικού Paris Match «Μακριά από την λιτότητα, η γιορτή συνεχίζεται στη Μύκονο».

Το περιοδικό περιηγείται στις «ονειρικές πλαζ» όπου, όπως γράφει ο αρθρογράφος του περιοδικού, οι άνθρωποι διασκεδάζουν, χωρίς να ανησυχούν για τη σκληρή πραγματικότητα. Ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι το νησί κατακλύστηκε και πάλι από ξένους  τουρίστες όπως για παράδειγμα Ρώσους, Τούρκους κοκ.  Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα και ειδικά κάποια νησιά «πουλάνε».  Εν πάση περίπτωση την Μύκονο την ξέρει όλη η Ελλάδα.

Το ζήτημα είναι τι μπορούν να κάνουν και οι επιχειρηματίες άλλα και οι δήμαρχοι των άλλων νησιών. Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα την Τζιά. Πρόκειται για ένα μεγάλο νησί που έγινε περισσότερο γνωστό τα τελευταία χρόνια. Είναι κοντά στο Λαύριο (μια ώρα) και τα εισιτήρια είναι ιδιαίτερα οικονομικά. Μόλις 11 ευρω το άτομο με το πλοίο  της γραμμής. Επιπρόσθετα προσεγγίζεται από πολλά σκάφη και ιστιοπλοϊκά.

Το νησί έχει 2-3 εξαιρετικές παραλίες (ακόμα και στο Γιαλισκάρι παρά το γεγονός ότι κάποιος ανεγκέφαλος  Δήμαρχος έφτιαξε εκεί το έργο του Βιολογικού καθαρισμού) άμεσα προσβάσιμες και κάποιες άλλες όπου η πρόσβαση είναι ολίγον προβληματική (χωματόδρομοι κλπ).

Εδώ λοιπόν είναι το ζητούμενο. Δεν θα έπρεπε οι τοπικές αρχές να φτιάξουν τους δρόμους έτσι ώστε να υπάρχει η πρόσβαση για το κάθε αυτοκίνητο είτε μικρό είναι είτε μεγάλο. Για παράδειγμα η εκπληκτικής ομορφιάς παραλία στο Σπαθί. Εκεί λοιπόν αυτό ένας φιλόδοξος επιχειρηματίας έχει στήσει ένα εστιατόριο μπαρ. Ο άνθρωπος έχει στήσει ένα μαγαζί με εξαιρετικό service και κάνει την δουλειά του.

Όμως όσοι έχουν μικρά αυτοκίνητα η μηχανές το σκέφτονται εάν θα πάνε καθώς ο «κακός» δρόμος τους εμποδίζει να την επισκεφθούν. Βέβαια είναι γεγονός ότι ακόμα και ένα μικρό αυτοκίνητο «κατεβαίνει» τον δρόμο  όμως ο ιδιοκτήτης του ΙΧ που δεν ξέρει την διαδρομή φοβάται μην το χτυπήσει κοκ.

Εδώ είναι λοιπόν το στοίχημα της τοπικής αυτοδιοίκησης και του δημάρχου του κ. Δεμέναγα. Εάν μπορεί να φτιάξει τους δρόμους έτσι ώστε η καλές παραλίες του νησιού να είναι άμεσα προσβάσιμες. Αλλιώς δεν μπορώ να καταλάβω ποια είναι η δουλειά ενός «καλού» δημάρχου.