Από τις 30 Ιουλίου όπου άναψε “πράσινο φως” στον αγωγό TAP, για τη μεταφορά του αζέρικου αερίου -με τον ανταγωνιστικό Nabucco να βγαίνει εκτός παιχνιδιού- ο χάρτης της αγοράς φυσικού αερίου αλλάζει, με τους αναλυτές να βλέπουν σημαντική μείωση της “δύναμης” της Gazprom στη Δυτική Ευρώπη.
Στην κοινοπραξία του TAP συμμετέχει η νορβηγική Statoil (20%), η κρατική αζέρικη SOCAR (20%), η BP (20%), η γαλλική Τotal (10%), η βέλγικη Fluxys (16%), η γερμανική E.ON (9%) και η ελβετική Axpo (5%).
Παρόλο που ο βασικός προορισμός του αζέρικου αερίου είναι η Ιταλία, το ενδιαφέρον στρέφεται σε όλη τη Δυτική Ευρώπη, λένε οι αναλυτές του oilprice.com, και συγκεκριμένα σε: Ελβετία, Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο και Μεγάλη Βρετανία.
Στην αρχή η συνολική μεταφορική ικανότητα του αγωγού θα φθάνει περίπου τα 10 δισ. κυβικά μέτρα το χρόνο αλλά αργότερα θα διπλασιαστεί, επισημαίνουν.
Την ίδια στιγμή υπάρχει και το project του αγωγού Trans-Anatolia Pipeline (TANAP), που θα μεταφέρει φυσικό αέριο στην Τουρκία, στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρόκειται για ένα έργο στο οποίο οι Αζέροι θα έχουν σε μεγάλο βαθμό τον έλεγχο.
Ο TANAP θα έχει χωρητικότητα 16 δισ. κυβικών μέτρων ετησίως. Από αυτά τα 6 δισ. κυβικά μέτρα θα διοχετεύονται στην τουρκική αγορά, και τα υπόλοιπα 10 δισ. κυβικά μέτρα στην Ευρώπη.
Ουσιαστικά, πρόκειται για την επίσημη είσοδο της Socar στην ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου, γράφει το oilprice.com, τονίζοντας ότι αυτό που ξεχωρίζει στον TAP είναι ότι οι παραγωγοί είναι πλέον και μέλη της κοινοπραξίας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στο ρόλο των Αζέρων και στο μερίδιο τους στο έργο. Σύμφωνα με τους αναλυτές, ο αγωγός θα περιορίσει σημαντικά τη “δύναμη” της Gazprom στη δυτική Ευρώπη, αλλά αφήνει την Κεντρική Ευρώπη (Ουγγαρία, Ρουμανία) στα “χέρια” της Ρωσίας. Οι τελευταίες θα επιδιώξουν να κατασκευάσουν αγωγούς για να συνδεθούν με τις χώρες όπου θα περνάει ο TAP, καταλήγουν οι αναλυτές.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.