Το λάθος στο ελληνικό πρόγραμμα δεν ήταν ότι η τρόικα υποτίμησε τους δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές (δηλαδή την έκταση της αρνητικής επίπτωσης που θα είχαν τα μέτρα λιτότητας στην ανάπτυξη), αλλά ότι οι εκτιμήσεις της για τη δυνητική ανάπτυξη της χώρας ήταν υπερ-αισιόδοξες, καταλήγει μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με τίτλο “Assessing the Impact and Phasing of Multi-year Fiscal Adjustment: A General Framework”.
Ακόμα και εάν η τρόικα είχε προβλέψει ότι ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής θα ήταν υψηλότερος, αυτό δεν θα τη βοηθούσε να εκτιμήσει καλύτερα το βάθος της ύφεσης που θα ερχόταν, τονίζει η μελέτη.
Αντίθετα, όπως σημειώνει, η πολύ δραματική αναθεώρηση των εκτιμήσεων για τη δυνητική ανάπτυξη ήταν αποτέλεσμα μιας σειράς παραγόντων, μεταξύ των οποίων οι πολύ μεγάλες αναθεωρήσεις των δημοσιονομικών στοιχείων μετά την έναρξη του ελληνικού προγράμματος, η χειρότερη των προβλέψεων εφαρμογή του προγράμματος και τα ασθενέστερα αποτελέσματα καθώς και η πολιτική και κοινωνική αναταραχή.
Ποιο είναι το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η μελέτη του ΔΝΤ; Ότι σε μία έντονα χρεωμένη οικονομία, η οποία εφαρμόζει ένα πολυετές πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, οι πολύ υψηλοί δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές δεν αποτελούν κατ΄ ανάγκη αντένδειξη για μια εμπροσθοβαρή προσαρμογή. Αντίθετα, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κυρίως οι εκτιμήσεις για το ΑΕΠ και το χρέος, και όχι οι πολλαπλασιαστές.
Στην περίπτωση που οι μόνες επιλογές μιας χώρας είναι η δυσβάστακτη προσαρμογή και ύφεση από τη μία πλευρά και το μη βιώσιμο χρέος από την άλλη, τότε, θα πρέπει να εξετάζεται η αναδιάρθρωση χρέους, τονίζει το ΔΝΤ.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.