Τρόικα και τραπεζίτες σχεδιάζουν μία bad bank σε κάθε τράπεζα

Του Γιώργου Ι. Δημητρομανωλάκη

Αλλάζουν όλα στον τρόπο διαχείρισης των κόκκινων δανείων των τραπεζών, καθώς οι τραπεζίτες φαίνεται σε συνεργασία με την τρόικα να έχουν αποφασίσει την δημιουργία bad bank άλλα για κάθε μια ξεχωριστά.

Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια οδηγούν στη δημιουργία αυτόνομων τμημάτων που θα είναι εξειδικευμένα στην “αναδιάρθρωση χρεών”. Πρόκειται για μία πρακτική που περιλαμβάνει διακανονισμούς, ρυθμίσεις ή ακόμη και διαγραφές – σε συγκεκριμένες περιπτώσεις που θεωρούνται “επιλέξιμες”.

“Ρυθμίσεις δανείων 18,2 δισ. έως τον Ιούνιο του 2012”

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και της Εθνικής Τράπεζας Γιώργο Ζαννια, στις 31 Ιουνίου του 2012 είχαν ρυθμιστεί δάνεια συνολικής αξίας 18,26 δισ. ευρώ. Δηλαδή, σε αριθμό 663.422 δάνεια. Ο μέσος όρος του ποσού του ρυθμιζόμενου δανείου ήταν 27.528 ευρώ. Ειδικότερα στα στεγαστικά, είχαν ρυθμιστεί δάνεια αξίας 12,38 δισ. ευρώ με το μέσο όρο του ποσού του δανείου, στα 57.670 ευρώ. Στα καταναλωτικά είχαν ρυθμιστεί 5,88 δισ. ευρώ με το μέσο όρο δανείου στην κατηγορία να ανέρχεται στο ύψος των 13.338 ευρώ.

Το ερώτημα όμως είναι τι σημαίνει η δημιουργία της bad bank μέσα σε μια τράπεζα και όλα αυτά για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά;

1) θεωρητικά το τμήμα διαχείρισης θα μπορεί να ρυθμίσει η να περικόψει ένα δάνειο το οποίο δεν αποπληρώνεται
2) δύσκολα όμως θα δεχτεί να χαρίσει δάνεια

Σύμφωνα με πηγές του  Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου οι τράπεζες έχουν συμφωνήσει στη δημιουργία ειδικών τμημάτων διαχείρισης ληξιπρόθεσμων οφειλών, τα οποία στην πορεία θα
λειτουργούν αυτόνομα, με παράλληλη αντικατάσταση των στοιχείων του ενεργητικού.

Η τράπεζα θα μεταφέρει τα “προβληματικά” της πάγια, όπως θα έκανε και στην περίπτωση διάσπασης, σε μία bad bank, τη διαχείριση της οποίας θα έχει, αντί για τον εκκαθαριστή, μία ομάδα στελεχών ή μία εξειδικευμένη εταιρείες.

Παρ’ όλα αυτά, οι ιδιες πήγες αναφέρουν ότι “μέχρι στιγμής οι συζητήσεις αναδεικνύουν δυσκολίες που σχετίζονται με τη χρήση τέτοιων «οχημάτων», όπως η έλλειψη πόρων για τη στήριξη μίας τέτοιας δραστηριότητας και η έλλειψη εργαλείων υψηλής ποιότητας για την αντικατάσταση των μεταφερόμενων στοιχείων του ενεργητικού στον ισολογισμό των τραπεζών.”

Το ακραίο σενάριο θέλει τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια να “αγγίζουν” το 40%, ποσοστό που δεν απέχει πολύ από τη σημερινή κατάσταση στις καθυστερήσεις άνω των 90 ημερών – επίπεδο που ένα δάνειο καθίσταται προβληματικό – στην καταναλωτική πίστη.