Μέχρι πριν από λίγο καιρό το πρόβλημα ήταν ότι οι ομολογιακές εκδόσεις που πραγματοποιούσαν οι τράπεζες για να χρηματοδοτηθούν είχαν υποχωρήσει σε αξία, εξαιτίας της μεγάλης υπερχρέωσης του Δημοσίου και της κατάρρευσης των κρατικών ομολόγων που έφεραν τα πιστωτικά ιδρύματα εκτός αγορών. Πρόκειται για τα λεγόμενα ομόλογα μειωμένης εξασφάλισης όπως υβριδικές εκδόσεις κτλ.
Αυτό οδήγησε τις τράπεζες να αγοράσουν αυτά τα ομόλογα που είχαν εκδώσει σε πολύ χαμηλές τιμές από 30 έως 40% της ονομαστικής της αξίας, εξοικονομώντας έτσι σημαντικό μέρος των υποχρεώσεων, σε περίπτωση που τα αποπλήρωναν στο 100%. Όπως αναφέρει όμως το ρεπορτάζ του Newmoney.gr μία από τις μεγάλες τράπεζες δεν προέβη στην αντίστοιχη κίνηση, άγνωστο γιατί, ίσως γιατί οι κόντρες και οι αμφισβητήσεις για τη διοίκησή της δεν επέτρεψαν να υπάρξει την κατάλληλη στιγμή και μέσα στην κορύφωση της κρίσης νηφαλιότητα και το καθαρό μυαλό για να προχωρήσουν οι αντίστοιχες κινήσεις.
Αποτέλεσμα η τράπεζα αυτή σήμερα να βλέπει τα ομόλογα της αυτά να ανεβαίνουν σε αξία στην αγορά, καθώς η επανακεφαλαιοποίηση δημιουργεί μια μεγαλύτερη βεβαιότητα ότι θα αποπληρωθούν και να κινδυνεύει να τα αποπληρώσει στο 100% της αξίας τους επιβαρυνόμενη έτσι με πρόσθετες υποχρεώσεις έναντι των άλλων. Έτσι τα κεφάλαια που αντιστοιχούν στον δεύτερο δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας τον λεγόμενο tier2, αποτελούν ένα πρόσθετο βαρίδι πλέον στην προσπάθεια της τράπεζας να εξοικονομήσει κόστος, να ανταγωνιστεί τις υπόλοιπες και να αποτελέσει ελκυστικό σχήμα για τους επενδυτές. Μπορούν όλα αυτά να κρυφτούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τον κύριο Κούπμαν και την DGcom.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.