Ποιές είναι οι “εκπτώσεις” της τρόικας για τους πλειστηριασμούς

Του Δημήτρη Μαρκόπουλου

 

Αέρας αισιοδοξίας πνέει από την περασμένη εβδομάδα στο κυβερνητικό επιτελείο μετά και τις συζητήσεις που εξελίχθηκαν μεταξύ των Ελλήνων διαπραγματευτών και των εκπροσώπων της τρόικας.

 

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές στην προπαρασκευαστική συνάντηση της προηγούμενης Τρίτης οι εκπρόσωποι των δανειστών φάνηκε σε μεγάλο βαθμό να συμμερίζονται μια σειρά από προτάσεις που οι Ελληνες τεχνοκράτες τούς παρέθεσαν για το μείζον αυτό κοινωνικό -πρωτίστως- αλλά και πολιτικό ζήτημα, αφήνοντας μια χαραμάδα για έναν έντιμο και θετικό για τη χώρα συμβιβασμό. Σύμφωνα με πληροφορίες, ήδη τα τεχνικά κλιμάκια των δανειστών φαίνεται να αναγνωρίζουν το πολιτικό πρόβλημα που θα δημιουργήσει η πλήρης άρση του καθεστώτος προστασίας από τους πλειστηριασμούς και αρχίζουν να υπαναχωρούν από κάποιες πολύ ακραίες τοποθετήσεις τους. Ισως επειδή η κυβέρνηση πίεσε όσο δεν έπαιρνε, ίσως πάλι επειδή υπήρξε παρέμβαση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ότι στις διαπραγματεύσεις θα πρέπει να υπολογίζεται και η ελληνική πολιτική σκηνή, οι τροϊκανοί φαίνεται να αλλάζουν γραμμή, αν και πάλι δεν θα πρέπει να περιμένουμε εντυπωσιακές υποχωρήσεις.

 

Πρώτη γραμμή

 

Ασφαλείς πληροφορίες μας, λοιπόν, αναφέρουν ότι σε μια πρώτη γραμμή συζήτησης οι δανειστές δείχνουν να συμμερίζονται την ανάγκη να δοθεί χρόνος στην κυβέρνηση, πέραν του εξαμήνου που αρχικά είχε ειπωθεί, ως προς την παράταση του νόμου Κατσέλη που προστατεύει την πρώτη κατοικία. 

 

Η τρόικα είχε διαμηνύσει αρχικά πως δεν δίνει καμία περίοδο χάριτος, απαιτώντας την πλήρη άρση, δίχως εφαρμογή κριτηρίων στους πλειστηριασμούς σε όλα τα μήκη και πλάτη. 

Κατόπιν μίλησε για εξάμηνη μόνο παράταση (αν και αυτό έγινε δειλά και πολύ ανεπίσημα), ώστε η κυβέρνηση να πάει με σχετική ηρεμία στις ευρωεκλογές. Τώρα όμως όλο και πιο έντονα ακούγεται ότι η χώρα μας θα πετύχει κάτι καλύτερο και η παράταση θα είναι ενδεχομένως μεγαλύτερη του ενός έτους, όχι όμως και τρία χρόνια που το υπουργείο Ανάπτυξης είχε θέσει ως διαπραγματευτική κόκκινη γραμμή. 

 

Σε μια τέτοια περίπτωση ο συμβιβασμός θα είναι έντιμος και για τις δύο πλευρές, καθώς το ακραίο σενάριο θα έχει αποφευχθεί, ενώ και η τρόικα δεν θα δείχνει πως είπε σε όλα «ναι» στην ελληνική πλευρά. 

Βέβαια μια τέτοια ρύθμιση δεν θα αφορά, όπως όλα δείχνουν, τα κόκκινα δάνεια πολιτών που θα έχουν εισοδηματική άνεση να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, αλλά τις ευπαθείς ομάδες και τους πολύ φτωχούς συμπολίτες μας. 

 

Στις υπόλοιπες παραμέτρους, ήδη τα υπηρεσιακά κλιμάκια πριν από την έλευση της ομάδας πολιτικής διαχείρισης των μέτρων από το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την Ε.Ε. παρουσιάζονται πιο ελαστικά ως προς την ελληνική θέση για αύξηση των εισοδηματικών κριτηρίων άνω των 20.000 ευρώ ετησίως (το όριο φλερτάρει με τις 30.000 ευρώ), αλλά και για τα όρια προστασίας με βάση την αξία όλης της περιουσίας, τα οποία φαίνεται πως θα είναι μεγαλύτερα του 120%, αλλά δύσκολα θα ξεπεράσουν το 180% (200% είναι η ελληνική διαπραγματευτική γραμμή). 

 

Σε ζήτημα πάντως τιμής για την κυβέρνηση εξελίσσεται και η επίτευξη συμφωνίας καλύτερης του ενός έτους στο θέμα της παράτασης του νόμου Κατσέλη για την προστασία της πρώτης κατοικίας. 

Οπως μας λέει διαπραγματευτής της κυβέρνησης, «ακόμα και έναν μήνα παραπάνω από τον έναν χρόνο να επιτύχουμε στη διαπραγμάτευση με την τρόικα θα έχουμε αποδείξει πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι και πάλι προπέτης στις αντιδράσεις και εκτιμήσεις του». 

 

Αυτή η διαπίστωση έχει να κάνει με την πρόταση της προηγούμενης εβδομάδας από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης για παράταση του καθεστώτος προστασίας της στέγης για έναν χρόνο, τη στιγμή μάλιστα που η κυβέρνηση διαπραγματευόταν για κάτι καλύτερο, μια και η επίσημη προς το παρόν γραμμή ήταν η τριετία.

 

Διαφωνούν στο όριο προστασίας

 

Από τις πιο δύσκολες περιπτώσεις της διαπραγμάτευσης φαίνεται να είναι το όριο προστασίας, το οποίο το υπουργείο Οικονομικών προσδιορίζει στις 300.000 ευρώ ανά κατοικία. Οι δανειστές το θεωρούν πολύ υψηλό -παρά τη διαφοροποίηση στις αντικειμενικές αξίες-, μιλώντας για ένα ποσό τουλάχιστον κατά 30%-40% χαμηλότερο. Επίσης επιθυμούν άμεσα αποτελέσματα για τους strategic defaulters, καθώς επιθυμία τους είναι να ξεκινήσει μια προσπάθεια εξυγίανσης της αγοράς δανείων και να σταλεί σαφές μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι οι δανειολήπτες πρέπει να είναι συνεπείς.