Της Ελένης Στεργίου
Είναι το κλισέ της μετά Μνημονίου εποχής να προβλέπεται πότε η Ελλάδα θα βγει ξανά στις διεθνείς αγορές, ώστε να μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες της χωρίς να στηρίζεται στα δάνεια της τρόικας. Εφαρμόσαμε σκληρά μέτρα λιτότητας, βάλαμε φόρους για να αυξηθούν τα έσοδα, προσπαθήσαμε να μειώσουμε τον δημόσιο τομέα, αλλά ακόμα τα επιτόκια δεν είναι σε επίπεδα που θα επέτρεπαν να στραφούμε προς στις αγορές.
Πόσο τελικά συμφέρει την Ελλάδα να βγει στις αγορές; Εάν υποθέσουμε ότι μέχρι τότε θα έχουν υποχωρήσει τα επιτόκια κοντά στο 4% -σύμφωνα με τις εκτιμήσεις- τότε η συνολική επιβάρυνση από τους τόκους στο χρέος θα είναι πολύ υψηλότερη από το εάν η Ελλάδα συνεχίσει να δανείζεται από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης ESM, καθώς τα δάνεια κοστίζουν για την Αθήνα γύρω στο 2%. Το 2013, για παράδειγμα, η Ελλάδα πλήρωσε γύρω στα 5,5 δισ. ευρώ για να καλύψει τις υποχρεώσεις της σε τόκους. Το ελληνικό υπουργείο των Οικονομικών υπολογίζει ότι η Αθήνα έχει τη δυνατότητα να διαθέτει 7 έως 8 δισ. για επιτόκια. Γιατί τη συμφέρει λοιπόν;
Οι αποδόσεις του ελληνικού 10ετούς
Πώς μπορεί μία κυβέρνηση να σταθεί όρθια και να εξαντλήσει τετραετία εφαρμόζοντας μέτρα λιτότητας και φοροεισπρακτικές μεθόδους, σε περιόδους ύφεσης και υψηλής ανεργίας; Πρέπει να δείχνει success stories. Πολιτικοί αναλυτές τονίζουν ότι ο φόβος πολιτικής αστάθειας, αλλά και η διαμόρφωση ενός αρνητικού κλίματος που θα οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές, θα φέρει πίσω τη χώρα, οικονομικά, θα κλονιστεί πάλι η εμπιστοσύνη στις αγορές, ενώ η χώρα δεν σηκώνει πάλι μία περίοδο ακυβερνησίας μέχρι να βρεθεί ποιος θα συνεργαστεί για να δημιουργηθεί κυβέρνηση συνεργασίας. κλπ. Επομένως, για να αποτραπεί αυτό θα πρέπει η κυβέρνηση να δείξει ότι έχουν γίνει βήματα προς τη διαμόρφωση ενός καλύτερου οικονομικού περιβάλλοντος.
Επομένως, η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές αποτελεί – όπως επιβεβαιώνει και το περιβάλλον του υπουργού Οικονομικών – στοίχημα πολιτικό, μαζί με τη συμφωνία εταίρων – ελληνικών αρχών για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, που θα γίνει μέχρι τον Ιούλιο.
Πάντως, πολιτικοί αναλυτές σημειώνουν ότι δεν φτάνουν μόνο τα success stories που αφορούν την οικονομία γενικότερα και χρησιμοποιούνται ως επικοινωνιακά τρικ. Χρειάζεται και η λήψη μέτρων που θα δώσει ανάσες στην ελληνική κοινωνία, η οποία υποφέρει από την υψηλή ανεργία, το υψηλό ενεργειακό κόστος, τους φόρους, ενώ την ίδια ώρα το ΕΣΠΑ έχει «παγώσει» και οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να δανειστούν από τις ελληνικές τράπεζες, οι οποίες έχουν λάβει μεγάλη βοήθεια.
Σε αυτό σημείο να σημειωθεί ότι αν η Ελλάδα να βγει στις αγορές το δεύτερο μισό του 2014, μέσω έκδοσης πενταετών ομολόγων υπάρχει ένα σενάριο: Ένα μέρος του κόστος δανεισμού, αν ακόμα είναι απαγορευτικό, να καλυφθεί από την τρόικα….
Από το 2011 η Ελλάδα «βγήκε» στις αγορές…
Θα το θέλαμε, αλλά δεν… Θυμίζουμε μερικές από τις εκτιμήσεις που διαψεύστηκαν: η Κομισιόν τον Μάιο του 2010 πίστευε και περίμενε ότι «η Ελλάδα θα μπορέσει να στραφεί και πάλι στις αγορές για χρηματοδότηση, στα μέσα του 2011, μόλις δηλαδή πάρει πίσω την χαμένη της αξιοπιστία, εφαρμόζοντας τα σκληρά μέτρα..». Από την πλευρά του, ο Λουκάς Παπαδήμος είχε δηλώσει τον Οκτώβριο του 2010 ότι «το 2011 είναι η χρονιά που περιμένω να υπάρξει σημαντική βελτίωση των συνθηκών και η πιθανότητα μιας επιστροφής (της Ελλάδας) στις αγορές θα είναι μεγάλη». Ο Φίλιππος Σαχινίδης είχε δηλώσει το Ιανουάριο του 2011 ότι «στόχος παραμένει η Ελλάδα να βγει στις αγορές το 2011»…. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου τον Μάρτιο του 2011 είχε δηλώσει ότι «εμείς, λέμε ότι με το Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής η Ελλάδα θα βγει στις αγορές του χρόνου (2012)». Μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου αναμένεται ότι θα έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες για το νέο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας, ανακοίνωσε ο υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος το 2011, εκτιμώντας ότι η επιστροφή της χώρας στις αγορές θα είναι εφικτή μέχρι το 2014.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.