Στο τιμόνι του ΣΕΒ για άλλα δύο χρόνια ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος

Του Γιώργου Πετρίδη

Μυστικές συναντήσεις και δείπνα μεταξύ των κορυφαίων επιχειρηματιών του τόπου, πολύωρες συζητήσεις για τα καυτά θέματα της βιομηχανίας και, πάνω απ’ όλα, η γνώμη της παλιάς φρουράς του ΣΕΒ φαίνεται ότι συνθέτουν το πολύπλοκο παζλ της εκλογής του προσώπου που θα αναλάβει για την επόμενη διετία την κορυφαία θέση του προέδρου του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών.

Τις τελευταίες ημέρες, έπειτα από πολύμηνες κουβέντες και αναζητήσεις, μια ειδική ομάδα που είχε συγκροτηθεί με απόφαση του προεδρείου του ΣΕΒ, με μοναδικό σκοπό να βρεθεί ποιος θα είναι ο επόμενος πρόεδρος (δεδομένου ότι ο κ. Δημήτρης Δασκαλόπουλος ήδη διανύει την τέταρτη θητεία στο πόστο), έλαβε μια καθοριστική απόφαση: να προτείνει να κρατήσει εκ νέου ο ιδρυτής της Vivartia τα ηνία του ΣΕΒ για ακόμα μία διετία.

Το θρίλερ για την εξεύρεση του νέου προέδρου του ΣΕΒ διήρκεσε σχεδόν έναν χρόνο. Οι συζητήσεις που έγιναν τους τελευταίους μήνες κρατήθηκαν μυστικές, καθώς κανείς δεν ήθελε να δουν το φως της δημοσιότητας.

Η συζήτηση ξεκίνησε με δεδομένο ότι ο πρώην ιδιοκτήτης της Vivartia βρίσκεται ήδη στο τιμόνι του Συνδέσμου για οκτώ χρόνια, κάτι που δεν έχει συμβεί ποτέ στο παρελθόν. Επιπρόσθετα, μέτρησε και η επιθυμία γνωστών επιχειρηματιών του τόπου, μεταξύ των οποίων οι κύριοι Σπύρος Θεοδωρόπουλος και ο Θεόδωρος Φέσσας, να διαδραματίσουν τον δικό τους ρόλο στον τομέα της βιομηχανίας και της επιχειρηματικότητας. Επίσης δεν είναι τυχαίο ότι ο κ. Δασκαλόπουλος είχε δεχτεί στο παρελθόν κριτική από την παλαιά φρουρά των βιομηχάνων, η οποία εξακολουθεί να πιστεύει στο δόγμα Μποδοσάκη, που όριζε ότι οι βιομήχανοι είναι πάντα κοντά στο γκουβέρνο. Εως πρόσφατα, οι πρώην πρόεδροι του Συνδέσμου δεν έβλεπαν με καλό μάτι τις εδώ και χρόνια πολιτικές παρεμβάσεις του κ. Δασκαλόπουλου, καθώς πιστεύουν ότι ο ΣΕΒ πρέπει να ασχολείται με τα του οίκου του και όχι με την πολιτική.

Η διαδικασία για την εξεύρεση νέου προέδρου ξεκίνησε τον Μάιο του 2013, με δεδομένη την άρνηση του κ. Δασκαλόπουλου να διατηρήσει τη θέση του προέδρου για 5η συνεχόμενη θητεία. Αμέσως σχηματίστηκε μια τριμελής επιτροπή αποτελούμενη από την κυρία Σοφία Εφραίμογλου-Κουνενάκη και τους κυρίους Ευθύμιο Βιδάλη της S&B και Τίτο Κομνηνό των Ελληνικών Πετρελαίων.

Ο Σπύρος Θεοδωρόπουλος

Η προσεκτική έρευνα οδήγησε την επιτροπή να καταλήξει στο πρόσωπο του ιδιοκτήτη της Chipita κ. Θεοδωρόπουλου, ο οποίος και αποδέχτηκε την πρόταση να καταλάβει τη θέση του προέδρου.

Ολοι φυσικά γνώριζαν ότι οι δύο άνδρες, οι οποίοι ήταν οι μεγαλύτεροι μέτοχοι στην εταιρεία τροφίμων Vivartia (συγχώνευση ΔΕΛΤΑ – Chipita), είχαν συγκρουστεί στο παρελθόν εξαιτίας της αιφνιδιαστικής απόφασης του κ. Δασκαλόπουλου να πουλήσει το ποσοστό του στην εταιρεία (περίπου 30%) στον κ. Ανδρέα Βγενόπουλο χωρίς να ενημερώσει τον συνέταιρό του.

Μάλιστα λέγεται ότι εκείνη την εποχή οι δυο τους σχεδόν δεν αντάλλασσαν ούτε καλημέρα, ενώ για το διάστημα πριν από την οριστική αποχώρηση του κ. Δασκαλόπουλου από τη Vivartia οι φήμες έκαναν λόγο για πολεμικό κλίμα μεταξύ τους. Ολα αυτά φαίνεται, όμως, ότι ανήκουν στο παρελθόν.

Οι δύο ισχυροί άνδρες συναντήθηκαν προ μηνών και παρά τη παλαιότερη μεταξύ τους σύγκρουση έδωσαν τα χέρια και συμφώνησαν ο ένας να στηρίξει τον άλλον.

Μάλιστα, ο κ. Δασκαλόπουλος στήριξε την επιστροφή του κ. Θεοδωρόπουλου στον ΣΕΒ και πρότεινε την ένταξή του στο Δ.Σ. Στο ίδιο πλαίσιο, ο νυν πρόεδρος στήριξε και την απόφαση της επιτροπής για τη διαδοχή του.

Η εικόνα, όμως, άλλαξε άρδην τον Νοέμβριο του 2013, όταν ο επικεφαλής της Chipita έστειλε επιστολή στο Δ.Σ. του ΣΕΒ, αναφέροντας ότι δεν μπορούσε τελικά να αποδεχτεί την πρόταση να είναι ο νέος πρόεδρος του Συνδέσμου λόγω φόρτου εργασίας στις επιχειρήσεις του. Στην ίδια επιστολή δήλωνε ότι θα μπορούσε να υπηρετήσει τον ΣΕΒ στην περίοδο 2018-2022.

Ανατροπή των σχεδιασμών

Η απόφαση αυτή ανέτρεψε όλους τους σχεδιασμούς της επιτροπής και σε πρώτο στάδιο τέθηκε στον κ. Δασκαλόπουλο το ερώτημα αν θα ήθελε να παραμείνει. Η απάντηση ήταν ένα κατηγορηματικό «όχι». Η επιτροπή τότε ξανάπιασε δουλειά από την αρχή – τούτη τη φορά, όμως, σε στενά χρονικά όρια.
Μεταξύ άλλων, διερευνήθηκαν υποψηφιότητες από τις οικογένειες Παπαλεξόπουλου και Κανελλόπουλου που έχουν στην ιδιοκτησία τους την τσιμεντοβιομηχανία Τιτάν, αλλά η ενασχόλησή τους με την επιχείρηση δεν άφηνε περιθώρια αποδοχής.

Οι προθέσεις του διευθύνοντος συμβούλου του Τιτάνα κ. Δημήτρη Παπαλεξόπουλου βολιδοσκοπήθηκαν για τον λόγο ότι εταιρεία που διοικεί κρατά ψηλά τη σημαία της Ελλάδας στο εξωτερικό εδώ και 26 χρόνια και είναι η μεγαλύτερη εγχώρια εταιρεία σε επενδύσεις εκτός των τειχών. Η Τιτάν Α.Ε. έχει παρουσία σε 13 χώρες της NA Eυρώπης, στις HΠA και την Ανατολική Μεσόγειο. Αξίζει να σημειωθεί και το γεγονός ότι ο πατέρας του, Θεόδωρος Παπαλεξόπουλος, ήταν πρόεδρος του ΣΕΒ από το 1982 έως το 1988.

Η επιτροπή στράφηκε, επίσης, σε καταξιωμένα πρόσωπα, όπως ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Eurobank κ. Νίκο Νανόπουλο και ο πρώην πρόεδρος του ΟΤΕ κ. Παναγής Βουρλούμης και πάλι χωρίς αποτέλεσμα. Οι δύο άνδρες αρνήθηκαν, ο καθένας για τους δικούς του λόγους.

Ένα άλλο πρόσωπο που είχε αρνηθεί παλιότερα τη συγκεκριμένη θέση ήταν και ο επικεφαλής της εταιρείας Μυτιληναίος Α.Ε. κ. Ευάγγελος Μυτιληναίος, που θεωρούνταν πάντα ισχυρός υποψήφιος. Οι κύριοι Δασκαλόπουλος και Μυτιληναίος εκτός από καλοί φίλοι είναι και κουμπάροι, καθώς η κυρία Μικαέλλα Δασκαλοπούλου έχει βαφτίσει το παιδί του κ. Μυτιληναίου. Ο γνωστός βιομήχανος, όμως, αρνήθηκε και πάλι, ενώ παράλληλα στήριξε την πρόταση να συνεχίσει για μία ακόμα διετία ο κ. Δασκαλόπουλος. Ενδεχομένως μάλιστα να προσφερθεί και να συμμετάσχει στο Δ.Σ.

Μια υποψηφιότητα που συζητήθηκε πρόσκαιρα ήταν και αυτή του επικεφαλής της Info-Quest κ. Θεόδωρου Φέσσα, ο οποίος είχε αποχωρήσει από το Δ.Σ., όπως και ο κ. Θανάσης Λαβίδας της Lavifarm, το 2012, κάπως πικραμένοι γι’ αυτό που διέβλεπαν ως έλλειψη προσωπικής προοπτικής.

Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα οι πιέσεις στον κ. Δασκαλόπουλο να παραμείνει και για πέμπτη θητεία να αυξηθούν. Και καθώς η δυστοκία στην ανεύρεση νέου προέδρου έγινε ευρύτερα γνωστή, εκπρόσωποι συναφών οργανώσεων πρόσθεσαν τη φωνή τους στο αίτημα να παραμείνει ο πρώην επικεφαλής της Vivartia. Ο μόνος λόγος βέβαια δεν ήταν η έλλειψη άλλης πειστικής υποψηφιότητας.

Όλο και περισσότεροι επιχειρηματίες -ανάμεσά τους και βαριά ονόματα της ελληνικής βιομηχανίας- αναγνώριζαν το γεγονός ότι ο ιδρυτής της Vivartia είχε τρία σημαντικά πλεονεκτήματα:

Πρώτον, αποτελούσε προνομιακό συνομιλητή ευρέος φάσματος του πολιτικού κόσμου, ικανό να προασπιστεί τα συμφέροντα της επιχειρηματικής τάξης. Και στο σημείο αυτό ανέφεραν χαρακτηριστικά τον εξαναγκασμό της κυβέρνησης να θέσει τη βιομηχανική πολιτική ψηλά στην ατζέντα της -έπειτα από πολύ κόπο- επιτυγχάνοντας τα πρώτα μέτρα μείωσης του κόστους ενέργειας για τη βιομηχανία και την επιτυχία στην τεράστια μάχη για την απλοποίηση της αδειοδότησης των επιχειρήσεων (σχετικές αποφάσεις ελήφθησαν την προηγούμενη εβδομάδα). Στην ίδια λογική τοποθετούσαν και τον διάλογο με την αξιωματική αντιπολίτευση.
Δεύτερον, η συσσωρευμένη πείρα του, η οποία και χρησίμευσε άριστα στον ΣΕΒ και τα μέλη του σε θέματα όπως η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Τέλος, το γεγονός ότι δεν έχει καμία απολύτως εξάρτηση από το κράτος και μπορεί να κινείται ελεύθερα ασκώντας όταν πρέπει την κριτική του σε κόμματα και κυβερνήσεις χωρίς να φοβάται ότι την επομένη θα δεχτεί πιέσεις και προτάσεις που δεν θα μπορεί να αρνηθεί.

Η παλιά φρουρά του ΣΕΒ

Η τριμελής επιτροπή υπό την κυρία Εφραίμογλου και τους κυρίους Βιδάλη και Κομνηνό κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο κ. Δασκαλόπουλος πρέπει να είναι και πάλι ο επόμενος πρόεδρος του ΣΕΒ. Σε αυτό το πλαίσιο προσπάθησαν να διερευνηθούν οι προθέσεις των «γερόντων» του ΣΕΒ, δηλαδή των παλιών προέδρων. Προ έτους ο κ. Δασκαλοπουλος είχε έρθει σε ευθεία σύγκρουση με τους παλαιούς βιομηχάνους, καθώς εκείνοι δεν είδαν με καλό μάτι το δόγμα Δασκαλόπουλου, που θέλει έναν ΣΕΒ κοινωνικά ανοιχτό και πολιτικά συνυπεύθυνο, με αυτόνομες θέσεις και δυναμικές παρεμβάσεις έναντι του πολιτικού συστήματος, έναν ΣΕΒ που να λειτουργεί με την καλώς εννοούμενη συνείδηση ανεξάρτητης διευθυντικής τάξης και όχι με νοοτροπία στενής συντεχνίας συμφερόντων. Σε κάθε περίπτωση, στην παρούσα φάση οι «γέροντες» του ΣΕΒ τηρούν ουδετερότητα σε μεγάλο βαθμό στο θέμα του νέου προέδρου γιατί αναγνώρισαν τα οφέλη της μεγάλης πείρας του κ. Δασκαλόπουλου, καθώς και της πολιτικής του για την επιχειρηματική τάξη μέσα στα νέα πολιτικά και οικονομικά δεδομένα που δημιουργούνται.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι υπογράμμισαν την ανάγκη ο νέος πρόεδρος του ΣΕΒ που θα αναδειχθεί για να αναλάβει το διάστημα 2016-2018 να έχει συσσωρεύσει κάποια πείρα στο μάνατζμεντ του Συνδέσμου και στη διαχείριση των θεμάτων που απασχολούν την επιχειρηματική τάξη.

Με διορατικότητα οι «γέροντες» αναγνωρίζουν ότι ήρθε η ώρα του επιχειρηματία να ηγηθεί της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, θέμα που ο νυν πρόεδρος πρώτος ανέδειξε και έθεσε με πειστικότητα και πληρότητα τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην αξιωματική αντιπολίτευση, βρίσκοντας μάλιστα και άμεση ανταπόκριση.

Υπό αυτό το πρίσμα πλέον, ο κ. Δασκαλόπουλος επανεξετάζει πολύ θετικά το ενδεχόμενο να είναι και πάλι πρόεδρος του ΣΕΒ για την επόμενη διετία.