Αν κάποτε οι νύχτες μας μεθούσαν με τεκίλες στα mega-clubs της παραλιακής, τώρα το κέφι μας στηρίζει την Ελλάδα. Σκεφτόμαστε ελληνικά, τρώμε ελληνικά και το ούζο, το τσίπουρο, η ρακή, η σούμα και το ρακόμελο γεμίζουν τα σφηνάκια της χώρας, που θυμάται ξανά την καταγωγή της.
Μπορεί τα εθνικά και οικονομικά μας προβλήματα να μας κρατούν άγρυπνους τις νύχτες, όμως, μόλις ξημερώσει ο ήλιος και το φεγγάρι του καλοκαιριού, η ελληνική ψυχή παίρνει τα «πάνω» της, φορά σαγιονάρες και διάθεση ξεγνοιασιάς, βγαίνει στα τραπεζάκια «έξω» του καλοκαιριού, θυμάται πως είναι παιδί του Διόνυσου. Πολλά ονόματα για πολλές διαφορετικές αποστάξεις, μια μόνο μόδα που μοσχοβολά γλυκάνισο και μοσχάτο.Αυτή η σεζόν βάζει φωτιά στα καραφάκια, γι’ αυτό γεμίστε τα παγωμένα ποτήρια, έρχεται κι ο μεζές! Εμείς σας τον συστήνουμε σε 5 από τα καλύτερά του στέκια!

Υπερωκεάνειον
Στη μοναδική νότια πιάτσα που δεν θα σε απογοητεύσει με τον ψαρομεζέ της, το Υπερωκεάνειον καταφέρνει να γεμίσει τα αμπάρια του με φίλους, που σαλπάρουν για χάρη του ακόμη και από τα βόρεια. Το παλιό ψυγείο, οι πολύχρωμες καρέκλες και τα τραπεζάκια του παλιού καφενείου φρεσκάρονται σε μια νεο-ρουστίκ αισθητική, το πεζοδρόμιο όλους τους καλούς χωρά, και η Ιλόνα στην κουζίνα κάνει το θαύμα της να μοσχοβολά ιώδιο. Μεζές με φρεσκάδα, με άποψη, ολίγον τι νεωτεριστικός, χορταστικός, με βαθιά, σπιτική νοστιμιά. Οι θαμώνες θα σου μιλήσουν για το απερίγραπτο τηγανητό μπαστουνάκι κολοκυθάκι με τη γιαουρτένια σος, εμείς δοκιμάσαμε την άποψη του πιο μαγειρευτού, όπως τα ζεστά γιαχνιστά χόρτα με μανιτάρια και ζωντανό, ολόγλυκο ντοματάκι και ανάλαφρη, ελαφρώς ντοματένια σάλτσα, ένα ποίημα μαγειρεμένο με τόση απλότητα. Το μαρινάτο λαβράκι, χορταστικό στο μάτι, μέσα σε μια απόλυτη ισορροπία λεμονιού και λαδιού, αποκτά χρώμα και υπόσταση από το ολοζώντανο μπέιμπι σπανάκι, η ψητή σαρδέλα φιλετάρεται, ψήνεται ζουμερή, ξαπλώνει πάνω σε μια φρυγανισμένη φέτα από μαύρο προζυμένιο ψωμί με φρέσκια ντοματούλα και κρεμμύδι. Μικρό το μενού με αρκετά πιάτα ημέρας, εμείς πετύχαμε έναν ψητό γαλέο με γλυκόξινη σάλτσα και πατατοσαλάτα με φρέσκο κρεμμυδάκι και ντομάτα και μια μαγική σουπιά που ψήνεται στα κάρβουνα και γεμίζει με μια αρωματική σάλτσα από ταχίνι, ντομάτα και ωραίο ελαιόλαδο. Μεζές καλο-μαγειρευτός, με προσγειωμένη φαντασία, που θα έστεκε «κύριος» στα πιο γκουρμέ τραπέζια!
Μ. Χατζηκυριακού 48, Πειραιάς, τηλ. 210 4180030.

Σεϋχέλλες
Οι παλιές «Μπαχάμες» μετακόμισαν νοητά στις «Σεϋχέλλες», και ο Φώτης Φωτεινόγλου, που είναι νέος και μάγειρας, μαζί με την Άννα Ρεπούση, έγιναν οι νέοι οικοδεσπότες. Εδώ πρέπει να έχεις το Θεό σύμμαχο για να βρεις τραπέζι, κι αυτό όχι για το ντεκόρ, που θυμίζει απλό ταβερνάκι του ’80. Πίσω από το μπαρ, ανοιχτή μαγειρεύεται μια κουζίνα που αντιμετωπίζει σοβαρά τον μεζέ λες και ετοιμάζεται για τα επόμενα Michelin. Xλωρομανούρα Κιμώλου, λαδοτύρι Ζακύνθου, γαλομυζήθρα, πιπεράτο γιδοτύρι από τη Νάουσα, τα ζήτησα όλα από λίγο – έλειπε το λαδοτύρι και στη θέση του μας πρότειναν το σκοτύρι της Ίου με λίγο ωραίο κρίταμο τουρσί. Τα παιδιά ξέρουν προσωπικά τους παραγωγούς, τρέχουν το μαραθώνιο να παραλάβουν κάθε πρωί το τυρί που έρχεται από τον τόπο του, καπνιστό ξιφία από την Κάλυμνο, λουκάνικο ξιδάτο από το Ηράκλειο. Ήρθαν μαγικές, τσιτσιριστές τηγανητές τραγανές πατάτες στο εμαγιέ πιατάκι της ελληνικής νοσταλγίας, μετά ζουμερά και κριτσανιστά απέξω σουτζουκάκια αρωματικά στη σχάρα με σπιτικές, ζυμωτές πιτούλες και ψητά ντοματίνια, μελιτζανοσαλάτα ελαφριά με ταχίνι, γιαούρτι και πιτούλες. Στο τέλος αφήνω τον πιο γκουρμεδομεζέ: Φιλετάκια μοσχαρίσιας γλώσσας ψητά στα κάρβουνα με χοντρό αλάτι και ελάχιστο λαδολέμονο. Καθαρές γεύσεις, ευκρίνεια και ειλικρίνεια, ένα μενού που το λατρεύεις, με πολλά πιάτα ημέρας, υπόσχεσαι να ξανάρθεις για το χταπόδι με τα τσιγαριαστά χόρτα, τα μάγουλα στη γάστρα, τον ξινόχοντρο με μοσχαρίσια ουρά και πουρέ μελιτζάνας.
Κεραμεικού 49, Μεταξουργείο, τηλ. 6944206407.

Αντωνία
Στην ψαροπιάτσα πίσω από το Ωνάσειο, η κυρία Αντωνία με τον άντρα της τον κύριο Ηλία είναι το κρυφό μυστικό της γειτονιάς, που πρόσφατα ανακαινίστηκε, σε μια σάλα που θυμίζει τα παλιά εστιατόρια της δεκαετίας του ’60. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, οι γιατροί του Ωνασείου αλλά και η γειτονιά που έρχεται να πάρει σε πακετάκι το διάσημο καλαμάρι της, όλοι ορκίζονται στο τηγάνι της κυρίας Αντωνίας, αιθέριο, αέρινο, τραγανό κι αλάδωτο – σκέτη τεμπούρα! Η οποία, επίσης, αγαπά τις γενναιόδωρες μερίδες και μπορεί να σε χορτάσει και μόνο με ένα βουνό ολοτράγανα, ολόγλυκα τηγανητά κολοκυθάκια σε ροδελίτσες που τηγανίζονται σε ανάλαφρο κουρκούτι, εθιστικά σαν τσιπς. Μια σαλάτα με μαρούλι, λάχανο, καρότο, ντομάτα, πιπεριά, κάππαρη και κρεμμύδι μαζί με μαυρομάτικα, φρεσκοκομμένη και κλασική, το ίδιο εξαιρετικές και οι -επίσης-βουνό τηγανητές πατάτες. Μεγάλα, γεμάτα ολόφρεσκα μύδια που αχνίζονται με κρασάκι και μαϊντανό, και ύστερα λογικά έρχεται η ώρα της γαρίδας, αφού η Αντωνία φημίζεται για την πιο τεράστια γαρίδα του λεκανοπεδίου, που μαγειρεύεται με όποιον τρόπο τραβά η όρεξή σου. Εμείς προτιμήσαμε μια σουπιά στα κάρβουνα, που ήρθε φιλεταρισμένη, σωστά ψημένη, με λαδολέμονο και διακριτική ρίγανη για το άρωμα. Ο κλασικός μεζές, όπως τον ονειρεύεσαι, όπως τον θυμάσαι από τα παιδικά σου χρόνια.
Ισμήνης & Ξενοφώντος 191, Τζιτζιφιές, τηλ. 210 9404508.
Διαβάστε τη συνέχεια στο olivemagazine.gr

Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.