Ψηφίζουμε για περισσότερη Ευρώπη κι όχι για εθνική μοναξιά

Ευρωεκλογές έχουμε και θα πρέπει να ξεκινήσουμε από το κυρίαρχο ζητούμενο, το οποίο – δυστυχώς – ξεχνάμε. Το ποια δηλαδή Ευρώπη θέλουμε. Θέλουμε δηλαδή μια Ευρώπη της Λε Πεν, του Βίλντερς και του Φάραντζ ή μια Ευρώπη που έστω και κουτσουρεμένα, έστω με προβλήματα, έστω με τη γερμανική λανθασμένη συνταγή συμπαρίσταται στη χώρα μας;

–          Θέλουμε να διαλύσουμε αυτό που χτίσαμε τόσα και τόσα χρόνια μαζί με τους υπόλοιπους εταίρους μας ή να το συνεχίσουμε και να το εξελίξουμε; Γιατί κατανοητή είναι η γκρίνια, όμως ακόμα πιο κατανοητή είναι η προσπάθεια να συνεχίσουμε με πείσμα και ένταση μια προσπάθεια αλληλοκατανόησης και συμπόρευσης. Εύρεσης αυτών που μας ενώνουν κι όχι ανάδειξης αυτών που μας χωρίζουν.

–          Και για να το κάνω πιο «λαϊκό» και απτό το διακύβευμα: κακά ήταν άραγε τα ευρωπαϊκά κονδύλια της ανάπτυξης που σε κάποιες περιπτώσεις διασπαθίστηκαν σε κάποιες άλλες όμως απέδωσαν έργα που ο λαός μας απολαμβάνει; Κακός ο πλούτος που αύξησε το ΑΕΠ της χώρας από τη δεκαετία του ’80 και μετά; Κακό το ότι ταξιδεύουμε χωρίς καν το διαβατήριο μας ή βίζα σε άλλες 26 χώρες; Κακό το ότι επιτέλους αισθάνόμαστε Ευρωπαίοι και όχι παρίες. Φτωχοβαλκάνιοι;

–          Αυτά λοιπόν ας σκεφτούμε πριν πάμε στην κάλπη. Ας ξεπεράσουμε τους κακούς εαυτούς μας, τον μονίμως γκρινιάρη Ελληνάρα και ας ψηφίσουμε οραματικά, δυνατά, με σύνεση και περίσκεψη. Ας ψηφίσουμε ευρωπαϊκά. Είτε για αυτό που η αριστερά αναφέρει πολύ σωστά ως «Ευρώπη των λαών» είτε για αυτό που η κεντροδεξιά αναφέρει ως «Ευρώπη των πολιτών».

–          Τα προβλήματα της Ελλάδας δεν λύνονται με «εθνική μοναξιά» και με «εθνική – δήθεν – αξιοπρέπεια». Λύνονται με αγώνες στην Ευρωβουλή. Λύνονται με συμμαχίες με τις μεγάλες πολιτικές οικογένειες της Ε.Ε. Είτε δεν σας αρέσει ο Γιούνκερ, αλλά προτιμάτε τον Σουλτς, είτε σας την σπάει η Κέλερ και συμπαθήσατε τον Φερχοφσταντ, είτε όλοι οι παραπάνω δεν σας λένε τίποτα και ψηφίσετε Τσίπρα ή όποιον άλλο Έλληνα πολιτικό της αρεσκείας σας, να θυμάστε πως η Ελλάδα με αγώνες, αίμα, δάκρυα κατόρθωσε να είναι στην Ευρώπη και ήδη οι θυσίες μας είναι πολύ μεγάλες για να φύγουμε.