λογιστική prosvasis: τεύχος 416
Πριν από αρκετές μέρες, τη Δευτέρα 5 Μαΐου συγκεκριμένα, κυκλοφόρησε ΦΕΚ 107/Α’ το οποίο περιείχε τον νόμο 4261/2014. Τι το ιδιαίτερο είχε αυτός; Τίποτε, αν έχουμε αποδεχθεί ως φυσιολογικό το γεγονός ότι πλέον σε καθημερινή βάση κυκλοφορούν νόμοι, δεκάδων ή εκατοντάδων σελίδων, που προφανώς εκείνοι που τους ψήφισαν δεν τους έχουν διαβάσει (αυτό έχει γίνει αποδεκτό και από επίσημα χείλη), που αναφέρονται επί παντός του επιστητού και λειτουργούν περισσότερο σαν μια αποθήκη διατάξεων παρά σαν νομοθετήματα που σκοπό έχουν να βοηθήσουν στην καθημερινή λειτουργία της πολιτείας και, στην περίπτωσή μας, της φορολογίας.
Ένας τέτοιος νόμος λοιπόν είναι και ο Ν.4261/2014, ο οποίος φέρει και τον μάλλον ανησυχητικό και ελαφρώς απειλητικό τίτλο «Πρόσβαση στη δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων και προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων (!?), κατάργηση του ν.3601/2007 και άλλες διατάξεις». Μέσα τώρα σ’ αυτές τις «άλλες διατάξεις», οι οποίες είναι πολύ περισσότερες από τις «μη άλλες», υπάρχουν και δύο αμιγώς φορολογικού περιεχομένου με ιδιαίτερη σημασία για όλους τους φορολογούμενους που υποβάλλουν αυτή την εποχή τις φορολογικές τους δηλώσεις (καλά, όχι όλους-όλους, αλλά πρέπει κι εμείς να φανούμε σημαντικοί κάπως, βρε παιδί μου). Ο λόγος είναι ότι αποτελούν τροποποιήσεις του παλιού ΚΦΕ (Ν.2238/1994) και εφαρμόζονται για τις δηλώσεις του οικονομικού έτους 2014 (χρήση 2013), τις δηλώσεις που υποβάλουμε δηλαδή εδώ και δύο περίπου μήνες(!!).
Και οι δύο διατάξεις περιλαμβάνονται στο άρθρο 184 (έχει 190 άρθρα) του νόμου αυτού και σας το παραθέτω καταρχάς ως έχει:
«Άρθρο 184
Τροποποιήσεις των νόμων 2238/1994, 4174/2013, 4238/2014, 2960/2001, 2961/2001 και άλλες διατάξεις
1. Στο τέλος της περίπτωσης α’ της παρ. 1 του άρθρου 9 του ν.2238/1994 (Α’ 151) προστίθεται εδάφιο ως εξής:
“Όταν το πραγματικό εισόδημα των φορολογουμένων κατά το οικονομικό έτος 2014 δεν υπερβαίνει το ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ ή το τεκμαρτό τους εισόδημα δεν υπερβαίνει το ποσό των 9.500 ευρώ και εφόσον αυτοί δεν ασκούν ατομική επιχείρηση ή ελευθέριο επάγγελμα και δεν αποκτούν εισόδημα από ακίνητα, τα εισοδήματά τους αυτά φορολογούνται με την κλίμακα των μισθωτών – συνταξιούχων.”
2. α. Η περίπτωση η’ του άρθρου 18 του ν.2238/1994 αντικαθίσταται ως εξής:
“η) Προκειμένου για αντικειμενικές δαπάνες και υπηρεσίες του άρθρου 16 φυσικού προσώπου που έχει τη φορολογική του κατοικία στην αλλοδαπή.”
β. Οι διατάξεις της ως άνω παραγράφου έχουν εφαρμογή για τις αντικειμενικές δαπάνες και υπηρεσίες που πραγματοποιούνται κατά το οικονομικό έτος 2014 (χρήση 2013).»
Καταρχάς, λοιπόν, να τονίσουμε ότι, παρ’ όλο που στο τελευταίο εδάφιο αναφέρεται ότι μόνο η διάταξη για τους κατοίκους εξωτερικού ισχύει για τη χρήση 2013, αυτό είναι πλασματικό, γιατί και η προηγούμενη διάταξη αναφέρεται σε τροποποίηση του άρθρου 9 του Ν.2238/1994, το οποίο ως γνωστόν καταργήθηκε από 1.1.2014 με τον νέο ΚΦΕ (Ν.4172/2013). Και οι δύο διατάξεις λοιπόν αφορούν αποκλειστικά τη χρήση 2013, παρ’ όλο που θα έπρεπε να αφορούν όλες τις χρήσεις, καθώς αναφέρονται σε μόνιμες δυσλειτουργίες του φορολογικού μας συστήματος. Φαντάζομαι ότι οι νομοθέτες, καθισμένοι γύρω από το τσουκάλι όπου βράζουν οι νόμοι, αποφάσισαν να αφήσουν για του χρόνου την οριστική λύση του θέματος. Στο κάτω-κάτω, αν έχει «βγει» κανένας Τσίπρας εν τω μεταξύ, θα τον κατηγορούμε ότι μειώνει τα έσοδα, με μια τέτοια διάταξη.
Η δεύτερη παράγραφος λοιπόν είναι απλή (αρχίζω ανάποδα, καθότι Ελληνάρας): Οι κάτοικοι εξωτερικού Έλληνες ή ξένοι, δεν υπάγονται σε τεκμήρια, δηλαδή πλασματικό εισόδημα που υπολογίζεται λόγω αντικειμενικών(!!) δαπανών για αυτοκίνητα, σπίτια, πισίνες κ.λπ. Αντίθετα, εξακολουθούν να υπόκεινται σε τεκμήρια απόκτησης περιουσιακών στοιχείων, δηλαδή ποσά που καταβάλλουν για απόκτηση σπιτιών, αυτοκινήτων και λοιπών ειδών μεγάλης αξίας. Είναι μια διάταξη απολύτως επιβεβλημένη μετά το σκάνδαλο που ξέσπασε πέρυσι, όταν ζητούντο φόροι χιλιάδων ευρώ από κατοίκους εξωτερικού γιατί έκαναν το τρομερό αμάρτημα να έχουν στην Ελλάδα ένα εξοχικό ή καταθέσεις μερικών ευρώ. Πέρυσι το ζήτημα «μπαλώθηκε» με το όριο των 250 ευρώ στους τόκους και άλλες φορολογικές «τζιριτζάντζουλες», αλλά φέτος αποφασίστηκε να γίνει μια πιο οριστική αντιμετώπιση του θέματος ώστε να μη γελάει μαζί μας και όλος ο κόσμος. Από την πλευρά μας, ευχόμαστε στο μέλλον το μέτρο να επεκταθεί και στους Έλληνες. Η κατάργηση των τεκμηρίων είναι για μας η πρώτη προϋπόθεση για ένα δίκαιο και απλό φορολογικό σύστημα.
Στην πρώτη παράγραφο επιδιώκεται να επανέλθει «απ’ το παράθυρο» το αφορολόγητο ποσό των 9.500 ευρώ που έχουν οι μισθωτοί και για όσους έχουν πολύ μικρά εισοδήματα (έως 5.000 ευρώ) από άλλες πηγές. Καθώς η διάταξη είναι απλή, θα επιδιώξω να τη μεταφράσω σε όρους Εντύπου Ε1 (Δήλωση Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων): Υπάγονται λοιπόν στη διάταξη όσοι έχουν πραγματικό (συνολικό φορολογητέο και μη) εισόδημα έως 5.000 ευρώ εφόσον δεν έχουν συμπληρώσει κανένα ποσό στους Πίνακες 4Γ, 4Δ ΕΚΤΟΣ από τους Κωδικούς 505-506, 507-508, στον Πίνακα 4Ε και στον Πίνακα 4Ζ, ΕΚΤΟΣ από τους Κωδικούς 389-390, 391-392, 463-464, 471-472, 295-296 και εφόσον βέβαια το σύνολο του Πίνακα 5 δεν ξεπερνά τα 9.500 ευρώ. Τονίζεται ότι όσοι πληρούν τις παραπάνω προϋποθέσεις δεν πρέπει να ξεχάσουν να συμπληρώσουν τον Κωδικό 049 (αποδείξεις), αλλιώς το ευεργέτημα θα ακυρωθεί εκ των πραγμάτων.
Είναι δύο πολύ θετικές διατάξεις οι οποίες όμως αναδεικνύουν περίτρανα τις εσωτερικές αντιθέσεις και τα προβλήματα του φορολογικού μας συστήματος. Εμείς έχουμε μόνο δύο παρατηρήσεις: Πρώτον το Υπ. Οικονομικών πρέπει να δώσει οριστικές λύσεις σ’ αυτά τα θέματα και να μη το «σέρνει» από χρόνο σε χρόνο και δεύτερον, καθώς το νομοθέτημα κυκλοφόρησε με μεγάλη καθυστέρηση, πρέπει να κυκλοφορήσει άμεσα υπουργική απόφαση για το τι θα γίνει με τις δηλώσεις που υπάγονται στις παραπάνω περιπτώσεις και έχουν ήδη υποβληθεί. Το πιθανότερο είναι συμπληρωματική δήλωση (για τον Κωδικό 049) και επανεκκαθάριση, αλλά αυτό είναι κάτι που πρέπει να μας το πει άλλος… Χάρης.
Χ. Τσοχαντάρης
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.