λογιστική prosvasis: τεύχος 420
Το να είναι κάποιος ορθολογιστής και να προσπαθεί να καταλάβει το φορολογικό μας σύστημα, είναι μια εξ ορισμού αντίφαση. Ο ορθολογιστής δεν μπορεί να καταλάβει κάτι μη ορθολογικό. Ακόμη όμως πιο αστείο γίνεται το πράγμα όταν προσπαθείς να καταλάβεις τη σχέση του φορολογικού συστήματος με την πολυαναμενόμενη ανάπτυξη. Είναι κάτι σαν να προσπαθείς να καταλάβεις γιατί χώρες που παράγουν καλή μπύρα (Γερμανία, Τσεχία, Βέλγιο κ.λπ.) παίζουν και καλό ποδόσφαιρο! Είμαι βέβαιος πως θα υπάρχει κάποια (μεταφυσική;) σχέση ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο γεγονότα, αλλά κανείς μας δεν μπορεί να τη δει και όλοι σίγουρα αμφισβητούμε τη γενικότερη ύπαρξη αυτής της σχέσης.
Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωσή μας. Το φορολογικό σύστημα μιας χώρας σκοπό πρέπει να έχει τη αναλογική συνεισφορά των πλουσιοτέρων στα κοινά και όχι τη χάραξη οικονομικής πολιτικής. Η ελάφρυνση της φορολογίας δεν θα έπρεπε να θεωρείται αμοιβή για τη φτώχεια, αλλά παρότρυνση για να ξεφύγεις απ’ αυτήν. Η ασύμμετρη αύξηση των φόρων, όσο αυξάνεται το εισόδημα, δείχνει ακριβώς τον ανορθολογισμό της φορολογικής αντίληψης που επικρατεί στη χώρα μας. Είναι γνωστό π.χ. ότι οι μισθωτοί και συνταξιούχοι έχουν ένα «αφορολόγητο» 9.500 περίπου ευρώ αρκεί το εισόδημά τους να μην ξεπερνά τα 21.000 ευρώ. Έτσι, εάν κάποιος έχει 21.000 ευρώ εισόδημα πληρώνει φόρο 2.520 ευρώ. Εάν έχει εισόδημα 42.000 ευρώ, το διπλάσιο δηλαδή, ο φόρος που οφείλει είναι 10.940 ευρώ, ο υπερτετραπλάσιος δηλαδή. Όσο και αν φαίνεται παράξενο, τα πράγματα σε όσους φορολογούνται με την κλίμακα των επιχειρήσεων είναι πιο λογικά και σαφώς πιο αναλογικά, παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πλέον φοροαπαλλαγές γι’ αυτούς. Κάποιος που έχει 21.000 ευρώ εισόδημα, έχει φόρο 5.460 ευρώ, σαφώς μεγαλύτερο από έναν μισθωτό, αλλά αν έχει το διπλό εισόδημα (42.000 ευρώ), ο φόρος που του αναλογεί είναι επίσης διπλάσιος, 10.920 ευρώ. Όπως καταλάβατε, επίτηδες διάλεξα τα 42.000 ευρώ σαν οριακό εισόδημα, γιατί από εκεί και πάνω αλλάζει το κλιμάκιο του φόρου μισθωτών και συνταξιούχων και ο φόρος τους γίνεται πολύ μεγαλύτερος από το φόρο ελεύθερων επαγγελματιών. Π.χ. στα 100.000 ευρώ εισόδημα, ο φόρος ελεύθερων επαγγελματιών και επιχειρήσεων είναι 29.500 ευρώ, ενώ των μισθωτών 35.300 ευρώ. Αντίστοιχα, στα 200.000 ευρώ εισόδημα έχουμε 62.500 ευρώ φόρο για τους ελεύθερους επαγγελματίες και 77.300 ευρώ για τους μισθωτούς κ.ο.κ.
Ξέρω πως ελάχιστοι μισθωτοί έχουν τέτοιους μισθούς, αλλά αυτό δεν παύει να είναι διαχείριση της μιζέριας και όχι των φορολογικών εσόδων.
Η ουσία είναι ότι έτσι όπως είναι οι κλίμακες φορολογίας εισοδήματος, οι μισθωτοί έχουν κάθε κίνητρο να δηλώνουν μισθό που δεν ξεπερνά τα 21.000 ευρώ το χρόνο, πράγμα πολύ ευχάριστο και για τους εργοδότες που γλιτώνουν έτσι το ΙΚΑ και τον ΦΜΥ των εργαζομένων και καθόλου ευχάριστο για το ίδιο το ΙΚΑ και τις ΔΟΥ. Όσο για εκείνους που παίρνουν μισθό πάνω από 45.000 ευρώ, αυτοί έχουν ήδη ετοιμάσει τα μπλοκάκια τους. Έτσι κι αλλιώς μόνο το 17% του ΙΚΑ στα 45.000 ευρώ μισθού είναι 7.650, ενώ ο ΟΑΕΕ κάτι παραπάνω από 5.000 ευρώ. Καλά που υπάρχουν και οι συνταξιούχοι, να βγάζει το ΥΠΟΙΚ το φορολογικό του μένος.
Πώς; Ναι, συμφωνώ. Ας μιλήσουμε για μπύρες και μπάλα…
Χ. Τσοχαντάρης
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.