Ήταν χειμώνας του 1987. Δυο φορές τη βδομάδα οι φοιτητές του πανεπιστημίου Fudan στη Σανγκάη θα άκουγαν στην πόρτα τους μερικά γνώριμα χτυπήματα εκεί γύρω στα μεσάνυχτα. Ανοίγοντας αντίκριζαν ένα ν ισχνό, διοπτροφόρο τελειόφοιτο της Φιλοσοφίας που έκανε τους γύρους του για να πουλήσει ψωμί πόρτα – πόρτα.
Ο φοιτητής εκείνος κέρδιζε περίπου 30 γιουάν ή 4,80 δολάρια τον μήνα, διπλασιάζοντας έτσι το εισόδημά του ώστε να μπορέσει να συνεχίσει και να ολοκληρώσει μια μέρα τις σπουδές του. “Είχα πάρει μια κρατική υποτροφία, λέει, αλλά το κόστος ζωής ήταν πολύ υψηλό”. Βασική τροφή για τον ,μετέπειτα δισεκατομμυριούχο ήταν το ρύζι και το αποξηραμένο τουρσί. Ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να αγοράσει.
Σήμερα ο Guo Guangchang δεν είναι πια φτωχός, ούτε αναγκάζεται να χτυπάει πόρτες για να βγάλει το ψωμί του. Πολλοί, μεταξύ τους και οι Financial Times, τον αποκαλούν Warren Buffett της Ανατολής και είναι πλέον ο πρόεδρος του Ομίλου Fosun που έγινε περισσότερο γνωστός στην Ελλάδα, όταν το 2012 επένδυσε στη Folli Follie της οικογένειας Κουτσολιούτσου, καταβάλλοντας 84,6 εκατ. ευρώ για το 9,5% της επιχείρησης. Την ίδια χρονιά ήταν o 34ος πλουσιότερος άνθρωπος στην Κίνα, σύμφωνα με το Forbes με περιουσία 2,12 δισ. δολαρίων.
Από τη συμφωνία με την ιδιοκτησία της Folli Follie
Στην πορεία και χρησιμοποιώντας πάντοτε ως πρότυπο τον Warren Buffett, αναδείχθηκε στο 8ο πλουσιότερο πρόσωπο της χώρας του αναμορφώνοντας τον τρόπο που η Κίνα κλείνει πλέον τις επιχειρηματικές της συμφωνίες.
Σε αντίθεση με τις κρατικές εταιρείες που αγοράζουν για παράδειγμα ορυχεία και πετρελαϊκά οικόπεδα ώστε να δώσουν ώθηση στην οικονομία της χώρας, επιχειρηματίες σαν τον 47χρονο Guo ψάχνουν στο εξωτερικό για εμπορικά σήματα, τεχνολογία ή και χρηματοοικονομικά assets που θα μπορέσουν να εξυπηρετήσουν τον αυξανόμενο αριθμό των εύπορων ανθρώπων.
“Επικεντρώνουμε στους τομείς που θα μπορέσουν να αναβαθμίσουν τη ζωή της μεσαίας τάξης στην Κίνα: υγεία, ταξίδια, ελεύθερος χρόνος, εκπαίδευση και Ιντερνετ”, αναφέρει ο Guo, πρόεδρος της Fosun με ενεργητικό 48 δισ. δολ. και περιουσία που αυτή τη στιγμή εκτιμάται στα 5,7 δισ. δολάρια, σύμφωνα με τον σχετικό δείκτη του Bloomberg. “Την προσπάθεια αυτή την αποκαλούμε ως τον γάμο της κινεζικής ανάπτυξης με τους παγκόσμιους πόρους”.
Σημειώνεται ότι από το 2010 η Fosun έχει επενδύσει πάνω από 3,4 δισ. δολ. σε υπεράκτια projects, όπως πχ για την απόκτηση μεριδίου του γαλλικού Club Mediterranee, τον πύργο 60 ορόφων της JPMorgan Chase & Co.’s στο Μανχάταν, καθώς και μερίδιο στην ιταλική Raffaele Caruso SpA.
Ο Guo δημιούργησε τη Fosun δανειζόμενος κεφάλαια από το Berkshire Hathaway του Buffett. Επενδύει σε χρηματοοικονομικά assets όπως ασφάλειες ώστε να εξασφαλίσει μεκροπρόθεσμη χρηματοδότηση που μπορεί να χργησιμοποιηθεί στη συνέχεια σε διάφορους τομείς και μια μεγάλη γκάμα επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, αναφέρει η Eugene Qian, επικεφαλής του τμήματος διεθνούς τραπεζικής στη Citigroup της Σανγκάη.
“Πολλοί λένε ότι είναι οι Buffett της Κίνας, αλλά λίγοι μπορούν να το υποστηρίξουν. Η Fosun είναι πιο κοντά απ’ όλους σε αυτή τη σύγκριση”, αναφέρει η ίδια.
Όσο για το πώς τα κατάφερε ο Guo; Στα 18 του πήρε υποτροφία κι έφυγε από την αγροτική επαρχία Zhejiang. Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη φιλοσοφία, ασχολήθηκε με τη νεολαία του κομμουνιστικού Κόμματος για τρία χρόνια και το 1992 δέχτηκε μια κλήση από τον πρώην ηγέτη της Κίνας, Deng Xiaoping, ο οποίος του μίλησε για την ανάγκη ανάπτυξης της μη κρατικής οικονομίας.
Μαζί με μια χούφτα συμφοιτητές του αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα. “Η οικονομία της Κίνας είχε κάνει μεγάλα βήματα και η διακυβέρνησή της ήταν ανοιχτή στον έξω κόσμο, οπότε υπήρχαν πολλές ευκαιρίες”, θυμάται.
Ξεκίνησνα με ίδια κεφάλαια 38.000 γιουάν τη Fosun (στα κινέζικα το όνομα Fuxing σημαίνει “αστέρια από το πανεπιστήμιο Fudan”). Το 1993 η εταοιρεία έκανε την πρτώτη της επιτυχία πουλώντας αντί 100 εκατ. γιουάν ένα διαγνωστικό κιτ για τον εντοπισμό αντισωμάτων ηπατίτιδας, με τη βοήθεια μιας ερευνητικής ομάδας. Επόμενος σημαντικός σταθμός το 2000 όταν η Κίνα άρχισε να ιδιωτικοποιεί κρατικές εταιρείες. Η Fosun επένδυσε στο Shanghai Yuyuan Tourist Mart Co, μια εταιρεία κοσμημάτων και το 2002 έγινε βασικός μέτοχος. Και το 2003 η Fosun συμμετείχε στην ιδιωτικοποίηση της εταιρείας χάλυβα Nanjing Steel Group. Σημαντική είναι η συμμετοχή του Guo και στην πολιτική ζωή, με ισχυρούς δεσμούς στα κέντρα εξουσίας. Εξάλλου, όπως λέει και ο ίδιος, οι προσωπικές σχέσεις είναι βασικό στοιχείο στις εμπορικές συμφωνίες σε όλο τον κόσμο και οι επενδύσεις της εταιρείας ακολουθούν συγκεκριμένους νόμους και κανόνες.
Από το 2007, ο Guo άρχισε να ανοίγει τα φτερά του και να στρέφει το βλέμμα του στο εξωτερικό.
Στόχος του είναι να επεκτείνει τη Fosun γρήγορα , αλλά όχι υπερβολικά γρήγορα. Γι’ αυτό και στράφηκε στο τάι τσι, την αρχαία κινεζική πολεμική τέχνη που βοηθά στην επίτευξη αρμονίας απέναντι στις αντιπαλεύουσες δυνάμεις του yin και του yang. Μυήθηκε στη γοητεία του τάι τσι από τον ιδρυτή της Alibaba και εν συνεχεία δημιούργησε μια ειδική αίθουσα στην εταιρεία ώστε να μπορούν να ασχολούνται με το τάι τσι και τα στελέχη του.
Όπως λέει, “το να διατηρείς την ισορροπία μεταξύ της γρήγορης ανάπτυξης και της ομαλής ανάπτυξης είναι πολύ σημαντική υπόθεση. Είναι σχεδόν μια τέχνη”.
O Guo επί το έργον
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.