Η Γερμανία έβγαλε -πάλι- το τζίνι από το μπουκάλι

Η απόφαση για την Κύπρο ήταν ένα μεγάλο λάθος και δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη από το γεγονός ότι μόλις δύο εικοσιτετράωρα από τη λήψη της, το συμβούλιο υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης (Eurogroup) έσπευσε να την αναθεωρήσει.

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών επιχείρησε να επιρρίψει την ευθύνη στην κυπριακή κυβέρνηση για το κούρεμα καταθέσεων μέχρι 100.000 ευρώ, ενώ η κυπριακή πλευρά υποστήριξε ότι η εναλλακτική που της προτάθηκε ήταν ακόμα πιο καταστροφική.

Ουδείς αμφιβάλλει πλέον ότι το ζήτημα τέθηκε εκβιαστικά στην κυπριακή κυβέρνηση.

Το γεγονός είναι ότι το κούρεμα των καταθέσεων εντάσσεται στην πάγια τακτική της Γερμανίας να μεταφέρει το κόστος των διασώσεων “στον ιδιωτικό τομέα”, δηλαδή στους ομολογιούχους, στους επενδυτές και τώρα πλέον στους καταθέτες.

Είναι κατά βάση η ίδια θέση που εξέφρασαν οι Γερμανοί το 2010 όταν προώθησαν την ιδέα ότι στα ομόλογα που θα εκδίδουν οι χώρες της ευρωζώνης θα υφίστανται κούρεμα εάν δεν μπορούν να αποπληρωθούν. Τελικά υπήρξε αναδίπλωση, διότι μόλις έγινε γνωστό το σχέδιο, η κρίση των ομολόγων οξύνθηκε,  τα επιτόκια των ομολόγων ανέβηκαν στα ύψη σε όλες τις χώρες της περιφέρειας και πέρασαν δύο χρόνια για να τεθούν υπό μερικό έλεγχο τα πράγματα.

Σήμερα, η γερμανική κυβέρνηση προωθεί και πάλι την ιδέα του κουρέματος, τώρα πλέον για τις καταθέσεις και πιστεύει -μάλλον εσφαλμένα- ότι επιτυγχάνει με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια:

– Ενόψει εκλογών δείχνει στην εσωτερική κοινή γνώμη ότι δεν φορτώνει το βάρος της διάσωσης στους Γερμανούς φορολογούμενους, αλλά στους Ρώσους και τους άλλους καταθέτες των κυπριακών τραπεζών.

– “Τρίζει τα δόντια” στους Ρώσους και κάνει αισθητή εκβιαστικά την παρουσία της στο ενεργειακό παιχνίδι της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, θέλοντας να δείξει ότι “είναι το αφεντικό” και ότι ουδεμία διευθέτηση μπορεί να γίνει χωρίς τη συμφωνία της.

– Την ίδια στιγμή, “δοκιμάζει” την ιδέα του κουρέματος των καταθέσεων σε μια μικρή χώρα όπως η Κύπρος, για την οποία υποστηρίζουν ότι δεν αποτελεί συστημικό κίνδυνο.

Το γεγονός, όμως, ότι η απόφαση ήδη αναθεωρείται δείχνει ότι οι εκτιμήσεις της Γερμανικής πλευράς αμφισβητούνται ανοιχτά -όχι μόνο από άλλες χώρες, αλλά και στο εσωτερικό της χώρας, από διακεκριμένους οικονομολόγους αλλά και πολιτικούς συμμάχους της κυρίας Άνγκελας Μέρκελ.

Μια αναδίπλωση των δυνάμεων που προωθούν τους γερμανικούς σχεδιασμούς έχει τα καλά της. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι κάθε φορά το κόστος το πληρώνουν οι υπόλοιποι.