Τον περασμένο Μάιο, η Grace Choi έκανε την παρουσίαση της δικής της startup στο Συνέδριο Τεχνολογίας της Νέας Υόρκη. Η ιδέα της φαινόταν πολύ καλή για να είναι αληθινή.
Το προίόν της που ονόμασε Mink υποσχόταν ότι η καθεμιά θα μπορούσε να κάνει τρισδιάστατη εκτύπωση του μακιγιάζ της από οποιοδήποτε υπολογιστή. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν μια έγχρωμη εικόνα από το Ιντερνετ, ένα μηχάνημα σαν το Photoshop κι ένας εκτυπωτής τύπου Mink που συνδέεται με τον υπολογιστή για να τυπώσει συγκεκριμένα χρώματα σε άχρωμες σκιές και κρέμες.
Αν και η Choi δεν κέρδισε στον διαγωνισμό, η εφεύρεσή της προσέλκυσε πολύ έντονα το ενδιαφέρον πιθανών χρηστών, αλλά και κορυφαίων εταιρειών καλλυντικών, καθώς και επενδυτών. Έχει περάσει τους τελευταίους μήνες αναλογιζόμενη το πώς θα φέρει τη τρισδιάστατη εκτύπωση μακιγιάζ στις πλατιές μάζες , ακόμα κι αν το τίμημα είναι να μείνει… άφραγκη…
Και παραδέχεται πως… απεχθάνεται τους venture capitalists.
Ποια είναι όμως η Grace Choi; Μια 30χρονη επενδυτής με παρελθόν στους φοιτητικούς κοιτώνες και τις αίθουσες του Χάρβαρντ που έχει βάλει σκοπό να κατακτήσει τη βιομηχανία καλλυντικών αξίας 55 δισ. δολαρίων, προσφέροντας στην ουσία, “αυτό που θέλουν οι γυναίκες”. Κάποτε, όχι πολύ παλιά, εργαζόταν στα Burger King. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπρούκλιν από Κορεάτες γονείς μετανάστες. Πίσω στην Κορέα ο πατέρας της ήταν μηχανικός αεροσκαφών και η μητέρα της νοσοκόμα. Όταν εγκαταστάθηκαν στη Νέα Υόρκη, ο μπαμπάς της άνοιξε μανάβικο και, όπως θυμάται “μπορεί το μαγαζί να ήταν μικρό, αλλά ο πατέρας ήταν σπουδαίος επιχειρηματίας και διδάχθηκα πολλά από αυτόν, όπως να διαπραγματεύομαι”, λέει η Choi.
Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Cornell και πήρε πτυχίο στη διοίκηση ξενοδοχείων. Ομως δεν ήταν έτοιμη να κάνει καριέρα και προτίμησε την πρακτική άσκηση στα χρηματοοικονομικά. Μετά την αποφοίτησή της εργάστηκε για έναν χρόνο σε αυτόν τον κλάδο, αλλά αποφάσισε ότι τον μισεί και παραιτήθηκε. Επίδίωξε να γίνει βοηθός ενός καθηγητή του Cornell στη Νέα Υόρκη. Ήταν ο Dr. Martin Prince,εφευρέτης και γιατρός που την προσέλαβε παρά την έλλειψη εμπειρίας στις επιστήμες και την ιατρική. Σύντομα έγινε ο μέντοράς της και εργάστηκε κοντά του από το 2005 έως το 2011.
Υπό την καθοδήγησή του εργάστηκε σε σειρά εφευρέσεων, έμαθε από άλλους γιατρούς και σιγά – σιγά άρχισε να δημιουργεί και η ίδια.
Το 2010 πήρε μέρος σε έναν πανεθνικό διαγωνισμό καινοτομίας. Είδε ότι πολλή απήχηση στο κοινό είχαν τα κοσμήματα κι έτσι , χρησιμοποιώντας κουμπώματα από μαγνήτη, έφτιαξε ένα 3 σε 1 κολιέ που μπορούσε εύκολα να μετατραπεί σε βραχιόλι ή σε σκουλαρίκια με την αποσυναρμολόγηση και την επανασύνδεση των μαγνητών. Ονομάστηκε “Μετατρεπόμενο (convertible) κολιέ” και πήρε την πέμπτη θέση.
Αμέσως μετά έκανε αίτηση στο Χάρβαρντ στο τμήμα business με στόχο να ωριμάσει επενδυτικά και να γεννά τις δικές της ιδέες. Όταν σπούδαζε ακόμη έβγαλε το πρώτο της προϊόν ομορφιάς που εμπνεύστηκε από ένα δηνμοφιλές καλλυντικό της Κίνας, την ενυδατική κρέμα BB Cream. Η Choi δημιούργησε τη δική της εκδοχή για τις ΗΠΑ κι έφτιαξε ένα μείγμα που ήταν κρέμα και κονσίλερ μαζί. Ονομάστηκε “Grace Choi Porcelain Skin BB Cream” με τιμή 34 δολ. το βαζάκι.
Όταν σκεφτόταν να δημιουργήσει κρέμες για όλους τους τυόυς δε΄ρματος, ένας καθηγητής της στο Χάρβαρντ της είπε: “Φτιάξε κρέμες για ανοιχτόχρωμες επιδερμίδες. Γιατί αυτοί οι πελάτες έχουν και τα πιο πολλά για ξόδεμα”.
Εκεί της ήρθε και η ιδέα να αλλάζει τα χρώματα μέσω του υπολογιστή της. Όταν αποφοίτησε από το Χάρβαρντ το 2013 εντάχθηκε στο προσωπικό του Burger King ώστε να εργαστεί πάνω στον τομέα καινοτομίας τροφίμων για την αλυσίδα των φαστ φουντ. Εφυγε πολύ γρήγορα από εκεί.
Επέστρεψε στην έρευνα κι έτσι σιγά σιγά είδε ως πρόκληση τον αποδοτικότατο τομέα των καλλυντικών. Κι όπως λέει η ίδια “Η βιομηχανία των καλλυντικών βγάζει υπερβολικά πολλά λεφτά κυριολεκτικά από το τίποτα. (Οι βιομηχανίες) χρεώνουν με τεράστια ποσά για κάτι που η τεχνολογία μπορεί να στο δώσει τσάμπα. Κι αυτό το κάτι είναι το χρώμα”.
Προς το παρόν, η Choi δεν έχει ούτε έναν υπάλληλο, ούτε όμως και την κλασική χρηματοδότηση από επενδυτές. Κλείνει όμως πάμπολλα ραντεβού κι όπως λέει πολλοί venture capitalists, προσπάθησαν να την πείσουν να παράξει έναν εκτυπωτή Mink , να πάρει την πατέντα και να αρχίσει να βγάζει αμέσως χρήματα. Ωστόσο, εκείνη προτιμά να διδάξει μέσω του Mink τους ανθρώπους πώς να φτιάχνουν τους δικούς τους εκτυπωτές 3D, καθώς αυτό που επιθυμεί είναι πρώτα να ξεκινήσει η επανάσταση στον χώρο της ομορφιάς και μετά η ιδέα της να μετατραπεί σε business.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.