Ο οικονομολόγος και Αργεντίνος πολιτικός συνέθεσε άρθρο για τις τελευταίες εξελίξεις στην Ελλάδα.
“Η Ελλάδα έχει επιβάλλει κεφαλαιακούς ελέγχους στις ελληνικές τράπεζες. Με την ρήξη μεταξύ της κυβέρνησης και της Τρόικας λόγω ανακοίνωσης δημοψηφίσματος, η χώρα δεν είχε άλλη επιλογή. Οι τράπεζες θα είχαν καταρρεύσει εάν είχαν μείνει ανοικτές. Η Αργεντινή έπρεπε να κάνει το ίδιο ακριβώς πράγμα στις 3 Δεκεμβρίου του 2001, όταν οι τράπεζες ξέμειναν από δολάρια τα οποία οι πολίτες ανέληπταν από το τέλος του 2000. Aυτό λεγόταν “Corralito” ή αλλιώς “μικρός φράχτης”.
Με δεδομένη την εμπειρία στην Αργεντινή, τα χειρότερα για τους Έλληνες πολίτες δεν έχουν έρθει ακόμη. Και μπορούν να αποφευχθούν. Αυτό που σήμανε την ραγδαία μείωση του πραγματικού εισοδήματος και της οικονομικής δραστηριότητας ήταν η υποχρεωτική μετατροπή των κεφαλαίων και των χρεών που μετρώνταν σε δολάρια, σε πέσος σε μία προυπάρχουσα ισοτιμία. Αυτή η αναγκαία μετατροπή ανακοινώθηκε τον Ιανουάριο του 2002 όταν έπεσε η κυβέρνηση του Fernando de la Rúa. Αυτό λεγόταν “corralón” ή “μεγάλος φράχτης”. Το corralón προκάλεσε μία δραματική δημοσιονομική αλλαγή και μείωση του επιπέδου διαβίωσης των Αργεντίνων, ως συνέπεια της πληθωριστικής ανόδου η οποία επακολούθησε την τρομερή υποτίμηση του πέσο. Ήταν η χειρότερη και πιο άνιση ανακατανομή εισοδήματος και πλούτου στην ιστορία της Αργεντινής”.
Οι επιπτώσεις της επανασύστασης της δραχμής
“Η έξοδος της Ελλάδος από την Ευρωζώνη θα μετατρέψει όλα τα συμβόλαια από ευρώ σε δραχές και θα προκαλέσει σφοδρή υποτίμηση της δραχμής. Ο πληρωθισμός θα εκτιναχθεί και θα προκαλέσει δραστική μείωση των πραγματικών μισθών και συντάξεων, πολύ χειρότερες από τις μειώσεις που θα προκαλούνταν από τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις της Τρόικας.
Αλλά εάν επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και συνεχίσουν με μέτρα τα οποία θα μπορέσουν να δημιουργήσουν δημοσιονομική σταθεροποίηση, με αρκετές και εφηρμοσμένες μεταρρυθμίσεις, η Ελλάδα θα μπορούσε να αναστρέψει το τωρινό της πρόβλημα με βιώσιμο τρόπο. Η Ελλάδα έχει το τρομερό προτέρημα πως η ΕΚΤ, οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες και το ΔΝΤ είναι έτοιμες να επαναδιαπραγματευτούν.
Στην Αργεντινή είχαμε”, αναφέρει ο Cavallo, “ την κακή τύχη να έχουμε τον Horst Köhler στο τιμόνι του ΔΝΤ. Χωρίς συμβουλή από το Διοικητικό Συμβούλιο, απέσυρη τον οργανισμό από τις διαπραγματεύσεις, κάτι εκ διαμέτρου αντίθετο από αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Ευτυχώς για την Ελλάδα η Κριστίν Λαγκάρντ έχει πει πως το ΔΝΤ είναι πρόθυμο να διαπραγματευτεί για να φτάσει σε συμφωνία που θα επιτρέπει στη χώρα να ξαναέχει την υποστήριξη της ΕΚΤ, να βρει βιώσιμη λύση στο ελληνικό χρέος και να συνεχίσει με την δημοσιονομική σταθεροποίηση, εκπονώντας τις μεταρρυθμίσεις. Εάν η Ελλάδα συνεχίσει με τις διαπραγματεύσεις, η Ευρώπη θα πρέπει να είναι αρκετά έξυπνη για να προσφέρει ελάφρυνση του χρέους για να σιγουρέψει τη βιωσιμότητα του χρέους και την συμπόρευσή της με την ανάπτυξη και την σταθερότητα.
Τα βάσανα του λαού της Αργεντινής το 2002 και οι μακροχρόνιες συνέπεις της επιβεβλημένης μετατροπής των συμβολαίων από δολάρια σε πέσος θα πρέπει να λειτουργήσουν ως ένα επώδυνο και αναποτελεσματικό παράδειγμα προς αποφυγήν για τους Έλληνες.
Γι αυτούς που πιστεύουν πως η ‘άνοδος’ της οικονομίας της Αργεντινής μεταξύ 2003 και 2012 (μετά από κατάρρευση 10% του πραγματικού ΑΕΠ το 2002 και συνολικά 25% μεταξύ 1999 και 2002) οφείλεται στην επιβεβλημένη μετατροπή δολαρίων σε πέσος, δεν λαμβάνουν υπόψη το γεγονός πως το 2003 η Αργεντινή είχε έναν ιδιωτικό τομέα ο οποίος ήταν αχρησιμοποίητος, καλά κεφαλαιοποιημένος και ανταγωνιστικός, λόγω των προσπαθειών της προηγούμενης δεκαετίας, καθώς και το γεγονός πως στα μέσα του 2002 η Αργεντινή είχε πρωτόγνωρη βελτίωση σε ξένες αγορές με βάση το εμπόριο, στην οικονομική του ιστορία. Αλλά παρά όλης αυτής της ‘ανάπτυξης’ την περίοδο εκείνη η Αργεντινή παραμένει αποκλεισμένη από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίου και ο ιδιωτικός της τομές παραμένει σε μειονεκτική θέση λόγω του στασιμοπληθωρισμού.
Η Ελλάδα δεν έχει ούτε δυνατό και θωρακισμένο ιδιωτικό τομέα, ούτε μία μη χρησιμοποιημένη δυνατότητα η οποία είναι έτοιμη να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση υποτίμησης. Η χώρα, λοιπόν δεν μπορεί ούτε να προσμένει σε παρόμοια ‘ψευδοάνοδο’ από την υποχρεωτική μετατροπη ευρώ σε δραχμές. Εάν η Ελλάδα ακολουθήσει το δρόμο της Αργεντινής θα υποφέρει από δεκαετίες πόνου και στασιμοπληθωρισμού”, καταλήγει ο Cavallo.

Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.