Η εποχή του Μικελάντζελο, του Ραφαήλ και του Λεονάρντο Ντα Βίντσι ακολουθήθηκε από την εποχή του Μανιερισμού, με κύρια αισθητικά χαρακτηριστικά την ένταση και την αστάθεια. Μπορούν αυτά τα χαρακτηριστικά να χτυπήσουν “καμπανάκια” για τις αγορές μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης; Σύμφωνα με τη BlackSummit μπορούν, καθώς φαίνεται να υπάρχει μικρή αμφιβολία πως οι αγορές έχουν υποστηριχθεί επιφανειακά από τα ισχυρά αποθέματα και το ρευστό που κυκλοφορούν οι κεντρικές τράπεζες. Όπως αναφέρει η ανάλυση που υπογράφει ο καθηγητής Ιωάννης Χαραλαμπάκης, χρειάζεται να υπάρξει ρεαλισμός στην αγορά, τώρα που τα σημάδια αναταραχής έχουν κλονίσει την πεποίθηση ότι οι κεντρικές τράπεζες μπορούν να υποστηρίξουν μια ανεστραμμένη πιστωτική πυραμίδα που έχει τόσες πολλές τρύπες ασφαλείας. Εν μέσω αυτής της αναταραχής, δεν δόθηκε μεγάλη προσοχή στη δημιουργία μιας κοινοπραξίας collateral που ανακοινώθηκε πριν από 2 εβδομάδες μεταξύ DTCC (Depository Trust & Clearing Corp.) και Euroclear (βελγική εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών).
Παράλληλα, δεν μπορεί να αποκλεισθεί η πιθανότητα ότι η πρόσφατη αναταραχή των αγορών είχε μια βαθύτερη αιτία στη ρευστότητα και τα margin calls. Αυτή μπορεί να είναι μια αιρετική άποψη την ώρα που γίνονται ασκήσεις ποσοτικής χαλάρωσης, αλλά ας μην ξεχνούμε ότι τα QE απλώς δημιουργούν αποθέματα (και όχι παροχής ρευστού) και στην ουσία συρρικνώνουν τη δεξαμενή των διαθέσιμων collateral για επαν-υποθήκευση και ανακύκλωση, από τότε που η Fed απορρόφησε τα ομόλογα στον ισολογισμό της.
Κατά τη διάρκεια αναταραχών στην αγορά, η ρευστότητα “στεγνώνει” ενώ αυξάνεται σημαντικά το ρίσκο για τους εμπλεκόμενους. Παράλληλα, ενόσω στεγνώνει η ρευστότητα, τα συμβόλαια πίστωσης και οι τίτλοι πωλούνται για να καλύψουν τα margin calls.
H κοινοπραξία μεταξύ της αμερικανικής DTCC και της ευρωπαϊκής Euroclear, θα κρατήσουν τρισ. δολάρια σε collateral. Ως εκ τούτου αναμένεται να περιορίσει τις πιέσεις των εξασφαλίσεων. Η Τράπεζα των Διεθνών Διακανονισμών (BIS, ή αλλιώς η Κεντρική Τράπεζα των κεντρικών τραπεζών) εκτιμά ότι οι επιπρόσθετες ανάγκες σε collateral φτάνουν τα 4 τρισ. δολάρια. Ωστόσο, οι πιο ρεαλιστικοί υπολογισμοί που συνυπολογίζουν τα collateral που χρειάζονται για τα παράγωγα κάνουν λόγο για ανάγκη πάνω από 10 τρισ. δολ.
Οι μειωμένες τιμές asset και η απομόχλευση μειώνουν την ταχύτητα των εχέγγυων. Τα τελευταία χρειάζεται να αυξηθούν αν πρέπει να δημιουργηθούν πιο πολλές εξασφαλίσεις. Αρα, στόχος είναι να υπάρχουν επιπτώσεις στο χαρτοφυλάκιο.
Οι συναλλαγές ομολόγων είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση των αγορών μετοχών και ρευστοποιήσιμων ομολόγων.
Όταν αποτυγχάνουν οι παραδόσεις των αμερικανικών ομολόγων, η ρευστότητα στεγνώνει και οι αγορές πέφτουν. Για παράδειγμα, η BlackSummit χρησιμοποιεί το γεγονός ότι ένας δείκτης ETF αναζητά τους τίτλους που απαιτούνται για να δημιουργήσει αντίγραφα ασφαλείας για τις συναλλαγές. Αν αποτύχει να βρει αυτές τις εξασφαλίσεις θα ωθήσει τους επενδυτές προς την έξοδο και θα έρθει η μείωση της τιμής των ETF.
Ποια είναι τα πιθανά προγνωστικά από τη δημιουργία της νέας κοινοπραξίας; Όπως με τα reverse repos, αρχικά η πίστωση και η ρευστότητα θα αυξηθεί και οι αγορές θα αποδώσουν σχετικά καλά. Όσο για το εγγύς μέλλον, θεωρεί ότι θα υπάρξουν αξιοπρεπείς αποδόσεις στις αγορές.
Οι επενδυτές μπορεί πολύ σωστά να έχουν μια ρεαλιστική ματιά στην κατασκευασμένη αστάθεια που μπήκε στο DNA της αγοράς λόγω της υπερμόχλευσης και της συσσώρευσης χρέους. Θα νοιώσουν καλύτερα να παραβλέψουν τον Μανιερισμό και επικεντρωθούν στον ρεαλισμό του Καραβάτζο. .Όταν ζωγράφισε ένα καλάθι με φρούτα, το μόνο που ήθελε να ζωγραφίσει ήταν μερικά φρούτα, τόσο ζωντανά που να φαίνεται δεν θα είναι έτοιμα να πεταχτούν έξω από το καλάθι. Όταν παρουσιάστηκε το έργο του, Madonna dei Pellegrini, στην εκκλησία του Sant’Agostino προκλήθηκε σκάνδαλο. Πώς είναι δυνατό μια γυναίκα τόσο απλή να ποζάρει για Παναγία; Ποιοι είναι αυτοί οι φτωχοί, ξυπόλητοι άνδρες με τα βρώμικα πόδια γύρω της; Ο Καραβάτζο ήταν δάσκαλος του ρεαλισμού που ζούσε στην εποχή του ιδεαλισμού κι αυτό μάλλον ήταν που τον οδήγησε σε πρόωρο θάνατο στα 39 του χρόνια.
Κάνοντας την αναγωγή στον πολύ πιο πεζό κόσμο των χρηματοοικονομικών, η ανάλυση καταλήγει λέγοντας ότι ίσως να είναι καλύτερα να ξεχάσουμε τα επιτηδευμένα assets επί χάρτου κι ότι είναι ώρα να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε τη χρήση πραγματικών assets που φέρουν εγγενή αξία, ειδικά αν έχουν υποτιμηθεί.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.