Την Παρασκευή δεν πρόκειται να σφραγιστούν οι επιταγές του ελληνικού Δημοσίου και τα πρώτα 298,6 εκατ. ευρώ στο ΔΝΤ θα πληρωθούν. Όμως δεν πρόκειται να πάμε μακριά αν δεν καταλήξουμε σύντομα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο συμφωνίας που θα μας εξασφαλίσει τα ποσά για τις αποπληρωμές.
Ο Ντάιζελμπλουμ έδωσε χθες την πρώτη πάσα, ο Βαρουφάκης έβγαλε τη μπάλα στην εξέδρα και ο Σόιμπλε επανήλθε απειλητικός. Ολα καλά, μια διαπραγμάτευση θέλει γερά νεύρα, αλλά όλη αυτή η κατάσταση απειλεί να δημιουργήσει εκ νέου έντονη αναστάτωση στην οικονομία.
Και αυτό γιατί επιχειρήσεις και επαγγελματίες βλέπουν εκ νέου ότι το κλίμα σταθεροποίησης που χρειάζεται η χώρα μετά την προεκλογική περίοδο, αντί να αποκαθίσταται με ταχείς ρυθμούς, κυριαρχείται από πισωγυρίσματα.
Και αυτά είναι μεν αντιληπτά σε πολιτικό επίπεδο και στην προσπάθεια της κυβέρνησης να προσαρμόσει το κόμμα στην κατεύθυνση της Ευρωζώνης. Όμως αν αποτελέσουν μια τριβή διαρκείας, τότε είναι σαφές ότι θα καταστούν απειλή για τη συγκρότηση μιας ασφαλούς πορείας εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου, η οποία θα έχει σαφή πλεονεκτήματα.
Ασφαλώς και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να δεχτεί “ό,τι κι ό,τι”, όμως και για την οικονομία δεν υπάρχει ούτε άπειρος χρόνος, ούτε άπειρο χρήμα. Και αργά ή γρήγορα πρέπει ο ρεαλισμός να επικρατήσει. Άλλωστε το e-mail Βαρουφάκη δεν ήταν και δεν είναι κακό πλαίσιο. Διαθέτει παραδοχές που μπορούν να αποτελέσουν καλή βάση για τη νέα συμφωνία.
Αν ακολουθηθεί άλλος δρόμος μιλάμε για σενάριο επιστημονικής φαντασίας με αποσταθεροποιήσεις και περιπέτειες. Ο δρόμος μέσα στο ευρώ έχει συγκρούσεις, χρειάζεται όμως και προσαρμογές. Και εδώ μπορεί να ανακατανεμηθούν τα βάρη και να υπάρξει πλάνο για κοινωνική ισορροπία, αρκεί αυτές οι ανακρίσεις που γίνονται στους ολιγάρχες των κατασκευών να έχουν κάποιο αποτέλεσμα και να μην είναι μόνο για την τιμή των όπλων.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.