Ο ωκεανός, που χωρίζει κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά, τις αμερικανικές από τις ευρωπαϊκές τράπεζες μπορεί να μετατραπεί σε…θάλασσα, επισημαίνει η Deutsche Bank σε ανάλυσή της, εννοώντας ότι το υπάρχον χάσμα μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων των δύο ηπείρων θα μειωθεί.
Οι αναλυτές της κορυφαίας γερμανικής τράπεζας αναφέρουν ότι οι αμερικανικές τράπεζες συγκαταλέγονται ανάμεσα στις πιο επικερδείς και ισχυρές τράπεζες στον κόσμο με τη μεγαλύτερη αξία, ενώ αναπτύσσουν συνεχώς την επιχειρηματική τους δραστηριότητα και οι μετοχές τους είναι σε σχετικά υψηλότερα επίπεδα. Στον αντίποδα, οι ευρωπαϊκές τράπεζες παρουσιάζουν χαμηλά κέρδη και συρρικνώνουν τις επιχειρηματικές δραστηριότητές τους, συμπεριλαμβανομένης και της αποχώρησης τους από τις αναδυόμενες αγορές, αναδιαρθρώνουν τις λειτουργίες τους ενώ η συμπεριφορά των μετοχών τους υστερεί έναντι των αμερικανικών.
Σύμφωνα με τη Deutsche Bank τρεις είναι οι λόγοι για τις τεράστιες διαφορές, που υπάρχουν μεταξύ των ευρωπαϊκών και των αμερικανικών πιστωτικών ιδρυμάτων.
-Μακροοικονομικοί παράγοντες, όπως η γρηγορότερη απομόχλευση της πραγματικής οικονομίας της Αμερικής, ενώ η Ευρώπη έχει μπροστά της να ξεπεράσει αρκετά προβλήματα για να φθάσει σε αυτό το σημείο.
-Οι αμερικανικές τράπεζες ήταν πιο γρήγορες στο να ξεκαθαρίσουν τους ισολογισμούς τους, ενώ ο ευρωπαϊκός τραπεζικός τομέας άργησε με αποτέλεσμα να συνεχίζει να συρρικνώνεται και να παραμένει δέσμιος στο παρελθόν για μεγαλύτερο διάστημα.
– Θεσμικές διαφορές, όπως η συνοχή της αμερικανικής αγοράς, με μία ισχυρή κεντρική κυβέρνηση, ένα αναμφισβήτητο νόμισμα και μία παρεμβατική κεντρική τράπεζα απέναντι σε μία ευρωπαϊκή αγορά, η οποία πάσχει από έλλειψη κοινής δράσης και μία φημολογία περί διάλυσης λόγω των αντικρουόμενων εθνικών συμφερόντων και των αδύναμων θεσμικών οργάνων.
Οπως επισημαίνουν οι αναλυτές, για τους λόγους αυτούς, οι αμερικανικές τράπεζες “επιστρέφουν στη δόξα” και οι ευρωπαϊκές παραμένουν εγκλωβισμένες σε “πολυετή μάχη”. Ωστόσο, οι γρήγορες και αποφασιστικές- και ορισμένες φορές ριζοσπαστικές- ενέργειες των κέντρων αποφάσεων, ειδικά των πολιτικών και των στελεχών της χρηματοοικονομικής βιομηχανίας, μπορούν να έχουν καθοριστική σημασία.
Πάντως, οι αναλυτές τονίζουν ότι σε ορισμένα θέματα, όπως στα δημοσιονομικά, οι Ευρωπαίοι μπορεί να έπραξαν περισσότερα από τους Αμερικανούς. Επιπλέον, μένει να φανεί εάν η επιθετική πολιτική της αμερικανικής Κεντρικής Τράπεζας θα έχει αρνητικές επιπτώσεις μακροπρόθεσμα. Το γεγονός επίσης ότι οι ΗΠΑ είναι περισσότερο απρόθυμες στο να εφαρμόσουν τις αναγκαίες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, σε συνδυασμό με το ενδεχόμενο περιορισμού της αγοράς ομολόγων από τη Fed, μπορεί να πλήξει την ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας και τις πολλά υποσχόμενες προοπτικές των αμερικανικών τραπεζών.
Αντιστοίχως, πολλοί από τους παράγοντες, που αποτελούν προς το παρόν “βαρίδι” για την ανάπτυξη του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα, μπορεί να εκλείψουν αργά ή γρήγορα, μειώνοντας- αλλά όχι εξαφανίζοντας- το κενό μεταξύ των τραπεζών των δύο ηπείρων. Αν και κάτι τέτοιο, όπως επισημαίνει η γερμανική τράπεζα, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, πολιτικούς, οικονομικούς και ρυθμιστικούς.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.