Η Ελλάδα δεν έχει καλό plan B και η μόνη λογική λύση είναι να συμβιβαστεί με τους Ευρωπαίους εταίρους και να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις στην οικονομία της, εκτιμά ο γνωστός δημοσιογράφος του Reuters, Hugo Dixon, σε άρθρο του στους New York Times.
Όπως εξηγεί, το γεγονός ότι δέχεται πιέσεις τόσο από την Ευρώπη όσο και από τους πιο ακραίους αριστερούς στο εσωτερικό του κόμματός του, έχει πυροδοτήσει συζητήσεις για εναλλακτικές πέρα από τη συμφωνία με τους εταίρους.
“Ορισμένα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν η Ελλάδα να ανακτήσει την χρηματοοικονομική της ανεξαρτησία κηρύσσοντας στάση πληρωμών και φεύγοντας από το ευρώ. Στο μεταξύ, σχολιαστές, όπως ο αρθρογράφος των Financial Times, Wolfgang Munchau, υποστηρίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να απειλήσει με έξοδο από την Ευρωζώνη ως τακτική για να λάβει μια καλύτερη συμφωνία” σημειώνει ο Dixon.
“Σε κάθε περίπτωση ο Α. Τσίπρας πρέπει να αντισταθεί σε αυτές τις σειρήνες γιατί οι συμβουλές τους θα τον οδηγήσουν στην καταστροφή” τονίζει, αναλύοντας αυτές τις επιλογές παρακάτω.
Όπως υποστηρίζει μια στάση πληρωμών και μια έξοδος από το ευρώ μοιάζει ελκυστική καθώς θα μείωνε το δημόσιο χρέος σε βιώσιμα επίπεδα ενώ η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος θα έδινε ώθηση στις εξαγωγές. Όμως, η μετάβαση αυτή θα ήταν “εφιαλτική” για τη χώρα, λέει ο Dixon.
“Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να λειτουργήσει μόνο εάν επιβάλλονταν αυστηροί έλεγχοι κεφαλαίου, κάτι που θα έπαιρνε αρκετούς μήνες. Σε αντίθετη περίπτωση οι Έλληνες θα έβγαζαν τα ευρώ τους από τις τράπεζες καθώς θα ήξεραν ότι θα μετατραπούν σε υποτιμημένη δραχμή” αναφέρει.
Η οικονομία θα “βυθιζόταν” περισσότερο στην ύφεση αφού η Ελλάδα, με μια στάση πληρωμών θα σταματούσε να αποπληρώνει τα δάνεια στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και στην ΕΚΤ, η οποία με τη σειρά της θα σταματούσε να παρέχει με ρευστότητα τις τράπεζες. Έτσι η οικονομία και κυρίως οι ελληνικές επιχειρήσεις θα είχαν πρόβλημα ρευστότητας και δεν θα μπορούσαν να εισάγουν αγαθά ζωτικής σημασίας, όπως το πετρέλαιο ή τα φάρμακα, εξηγεί.
“Αλλά δεν είναι μόνο η μετάβαση στη δραχμή που θα ήταν εφιαλτική. Οι συνέπειες θα ήταν επίσης τρομερές αφού στο μεταξύ, οι φόροι θα έχουν μειωθεί δραματικά ενώ την ίδια στιγμή η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να δανειστεί από τις αγορές”, υπογραμμίζει.
Υπό αυτες τις συνθήκες μια υπεύθυνη κυβέρνηση θα έπρεπε να “σφίξει το ζωνάρι” και να μειώσει τις δαπάνες για να ισοσκελίσει τον προϋπολογισμό της. “Κατά πόσο ομως θα το κάνει αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει δεσμευτεί να αυξήσει τις δαπάνες;” αναρωτιέται ο Dixon καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η ελληνική κυβέρνηση πιθανότατα θα τυπώσει περισσότερες δραχμές για να αποφύγει αυτό το
σενάριο, με αποτέλεσμα να υπάρξει όχι απλά πληθωρισμός αλλά υπερπληθωρισμός.
Όσον αφορά το δεύτερο Plan B, δηλαδή τη στάση πληρωμών εντός του ευρώ, αυτό θα προκαλούσε κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος, καθώς οι ελληνικές τράπεζες έχουν πολύ μεγάλη έκθεση στο ελληνικό χρέος.
“Επειδή η Αθήνα δεν θα μπορούσε να δανείζεται από την Ευρωζώνη για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών η μόνη επιλογή θα ήταν ένα bail in μέσω των τραπεζικών καταθέσεων, όπως έγινε στην Κύπρο. Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, θα έπρεπε να επιβληθούν περιορισμοί κεφαλαίου”, λέει.
Στο μεταξύ, η κυβέρνηση θα έπρεπε να ισοσκελίσει τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό θα ήταν πολύ δύσκολο δεδομένου ότι περιορισμοί σε συνδυασμό με το bail in θα “μούδιαζε” την οικονομία. Έτσι το κράτος θα έμπαινε στον πειρασμό να πληρώσει τις συντάξεις και τους μισθούς με υποσχετήρια οφειλών, κάτι που θα κυκλοφορούσε εν τέλει ως εναλλακτικό νόμισμα, κάτι που θα έφερνε την Ελλάδα ένα στάδιο πριν το ευρώ, λέει ο Dixon.
“Δεδομένου ότι κανένα από τα plan B της κυβέρνησης δεν είναι καλά, η καλύτερη επιλογή του Έλληνα πρωθυπουργού είναι να πείσει τους Ευρωπαίους ότι έχει καλές προθέσεις και να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις με την ελπίδα ότι θα χαλαρώσουν αργότερα. Εάν αυτό σημαίνει ρήξη με τη αριστερή πλατφόρμα του κόμματος και ίσως την προκήρυξη νέων εκλογών τότε ας είναι. Το καθήκον του είναι ο ελληνικός λαός ως σύνολο” καταλήγει ο Dixon.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.