Εδώ το υπερταμείο, εκεί το υπερταμείο, που είναι τελικά;

Του Δημήτρη Μαρκόπουλου

Γι’ αυτό διαπραγματεύτηκε επι 17 ολόκληρες ώρες ο Αλέξης Τσίπρας κι ας μην ήταν ωρομίσθιος όπως μάθαμε στο ντιμπέιτ του με τον Ευάγγελο Μείμαράκη. Η κακιά Καγκελάριος Μέρκελ ήθελε να πάρει την έδρα του στο Λουξεμβούργο, όμως εμείς με εθνική υπερηφάνεια καταφέραμε να το κρατήσουμε στην Αθήνα. Τώρα όμως κάτι δεν πάει και πολύ καλά με το υπερταμείο αποκρατικοποιήσεων κι αξιοποίησης της Δημόσιας περιουσίας που θα έχει προίκα 50 δισ. ευρώ. Όχι πως παραδέχτηκε τίποτα ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ Στέργιος Πιτσιόρλας στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε. Αντιθέτως, μίλησε για παρουσίαση του νέου φορέα στο α’ τετράμηνο του 2016. Το πρόβλημα όμως είναι πως καμία απάντηση δεν πήραμε ως προς τις ενέργειες που μέχρι σήμερα έχουν γίνει ή θα έπρεπε να έχουν γίνει για να προχωρήσει ο φορέας αυτός. Για το χρονοδιάγραμμα.

Μάλιστα πληροφορίες αναφέρουν πως ακόμα η κυβέρνηση δεν έχει καταλήξει στη φόρμουλα του νέου αυτού φορέα, για τον οποίο επίσης σαφής δεν υπήρξε η απάντηση του κατά πόσο θα έχει ξένους μάνατζερς στη σύνθεση του. Γιατί καλά τα πανηγύρια για το ότι δεν μας πήρανε στα “ξένα” το Ταμείο αυτό, όμως αν αληθεύουν οι πληροφορίες πως το supervisory board θα είναι ξένο, τότε το πράγμα αλλάζει.

Πάγια θέση του κ. Πιτσιόρλα πάντως είναι πως το υπερταμείο οφείλει να έχει εντός της δομής του ενσωματωμένο το ΤΑΙΠΕΔ και την ΕΤΑΔ με συνέχιση της λειτουργίας αυτών καθώς ήδη έχουν προχωρήσει δουλειά σε βάθος. Αν όμως είναι να έχουμε τρία ταμεία σε μορφή ενός, τότε τί σόι συμφωνία που ανατράπει τα παλιά είναι αυτή για την οποία 17 ώρες ‘μάτωνε” ο πρωθυπουργός μας στις 12 Ιουλίου; Και μια ακόμα ερώτηση: οι δανειστές γνωρίζουν τα παραπάνω; Πως βλέπουν τις αργπορίες και τις νέες αυτές εισηγήσεις;