Ευτυχώς που ο Τσίπρας θυμήθηκε τις αγορές έστω την ύστατη ώρα

Kάποιος θα έπρεπε να είχε εξηγήσει στον Αλέξη Τσίπρα ότι την πεντοζάλη την χορεύουν οι νικητές,έτσι το εννοούν στην Κρήτη. Πράγματι οι αγορές έχουν χορέψει πολύ πεντοζάλη στην πλάτη του ΣΥΡΙΖΑ με το κλείσιμο των τραπεζών, την κατάρρευση των ελληνικών ομλόγων,όσο κι αν ανέκαμψαν χθες και το κλειστό χρηματιστήριο.Ενός ΣΥΡΙΖΑ,που αν κρίνουμε από την χθεσινή εικόνα του στην βουλή πολύ δύσκολα θα μπορέσει να ψηφίσει τους ρυθμιστικούς νόμους,που έρχονται.Αυτό δεν έλεγε άλλωστε και η επιστολή των 15?

Χθες ο πρωθυπουργός μίλησε για στόχο εξόδου στις αγορές,που μοιάζει σαν όνειρο θερινής νυκτός με την ύπαρξη των ζόμπι banks,όπως κατάντησαν μέσα σε 6 μήνες τα τραπεζικά ιδρύματα.Tα τραπεζικά ιδρύματα που έφτασαν να έχουν καταθέσεις μόλις 122 δισ και δάνεια 187 δισ.

Δεν ξέρω ποιόν μπορούν να πείσουν τα επιχειρήματά του,ότι με το νέο πρόγραμμα απαιτούνται πλεονάσματα 17 δισ μέχρι το 2018 έναντι 30 δισ που αφορούσαν τον προηγούμενο σχεδιασμό.Κι ακόμα και η επιχειρηματολογία για το εμπροσθοβαρές επενδυτικό πακέτο ύψους 30 δισ, που απαιτεί προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων σε συνδυασμο με πολλαπλασιασμό (levarage) της χρηματοδότησης από την Ευρωπαικη Τράπεζα Επενδύσεων.

Διερωτάται κανείς αν ο Τσίπρας έχει πράγματι συνηδειτοποιήσει ότι θα είναι τα ιδιωτικά κεφάλαια εκείνα, που καλώς εχόντων των πραγμάτων θα ενισχύσουν τις επενδύσεις και θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας.Επίσης αν η υπόθεση της αναδιάρθρωσης του χρέους που σχεδιαζει να την ξεκινήσει από την αναχρηματοδότηση των ομολόγων της ΕΚΤ,που λήγουν σε 9 μέρες,θα έχει να κάνει με έναν συνολικό δανεισμό, που θα έχει φτάσει πια στο 200% του ΑΕΠ με το νέο πακέτο.

Επιστροφή στις αγορές, πώς με το πακέτο ποσοστικής χαλάρωσης εν ισχύ από τον Σεπτέμβριο μετά από ολα αυτά, με ποιά οικονομία όμως?Με μια οικονομία που θα απελευθερώσει τους κλάδους της ή θα συνεχίσει να δαιμονοποιεί τις ιδιωτικοποιήσεις και να προστατεύει την παλαιάς κοπής πολιτική πελατεία?
Ο Τσίπρας, όταν έκλεισε ,ήταν ειλικρινής αφού κατ ουσίαν ομολόγησε ότι προσπάθησε αλλά δεν μπορεί να αλλάξει την Ευρώπη. Κι ο ΣΥΡΙΖΑ όμως μετά την χθεσινή ψηφοφορία δεν μπορεί να είναι πια αυτό που πλάσαρε μέχρι τώρα.

Υπάρχουν και ουσιώδη ερωτήματα. Θα επιτύχει να κυνηγήσει την φοροδιαφυγή,ώστε να σταματήσει να αδικεί όπως ετοιμάζεται τον ελεύθερο επαγγελματία? Και τέλος θα απαλλαγεί από το σύνδρομο του δημοσίου και όλο αυτόν το συρφετό του παλαιοκομματισμού?

Αυτά θέλουν να ακούσουν οι εταίροι πέραν των λογιστικών καταμετρήσεων, που παρουσιάζουν αφειδώς οι ελληνικές προτάσεις.Ας καταλάβουν επίσης τι πραγματικά σημαίνουν υφεσιακά μέτρα, όσοι πλασσάρουν τον όρο με τόση ευκολία τους τελευταίους μήνες, ενώ με την πολιτική τους έχουν αποσαθρώσει την οικονομία.

Η τακτική του Γιάννη Βαρουφάκη που μετά την πλήρη αποτυχία του ως υπουργού οικονομικών άφησε αστήριχτη την κυβέρνηση στην κρίσιμη ψηφοφορία αποτελεί το χειρότερο δείγμα για το κυβερνόν κόμμα. Και ο πρωθυπουργός πρέπει να αποφασίσει να κάνει κι άλλες υπερβάσεις, αν θέλει να ασκήσει δίοικηση γιατί πρέπει πρώτα από όλα να επιβληθεί στους ανθρώπους που καλώς ή κακώς επέλεξε.