Δύο τραγωδίες συνέβησαν την προηγούμενη εβδομάδα: ο θάνατος του βραβευμένου με Νόμπελ Τζον Νας και της συζύγου του αλλά και οι νέες καθυστερήσεις από τις διαπραγματεύσεις Ελλάδας-δανειστών, τονίζει σε άρθρο του ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν στο Bloomberg.
“Αν και εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να υπάρχουν πολλά που να συνδέουν τις δύο τραγωδίες. Ωστόσο, οι απόψεις του Τζον Νας σχετικά με την θεωρία των παιγνίων, και συγκεκριμένα του συμβιβασμού, ρίχνει φως στο τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα και μπορεί να εξηγήσει γιατί το δράμα αυό είναι μάλλον απιθανο να έχει ευτυχές τέλος σύντομα” υποστηρίζει ο σύμβουλος της Allianz.
Στον συμβιβασμό, οι εμπλεκόμενοι συμβιβάζονται για να πετύχουν καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με αυτά που θα κυριαρχούσαν εάν δεν έκαναν όλοι υποχωρήσεις.
Αυτή ακριβώς η άποψη περιγράφει το παρατεταμένο ελληνικό δράμα.
Αλλά το πρόβλημα με τη θεωρία των παιγνίων είναι ότι το παιχνίδι απαιτεί συνεργασία και συμβιβασμούς για να πετύχουμε τα επιθυμητά αποτελέσματα αλλα στο συγκεκριμένο “παιχνίδι” δεν υπάρχει αυτό. Οι λόγοι είναι:
ότι υπάρχει λίγη εμπιστοσύνη μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών
ότι οι πλευρές δεν έχουν ακόμα μια κοινή κατανόηση του προβλήματος, πόσω μάλλον της λύσης
ότι η διαδικασία για να διασφαλιστούν οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η ελληνική κυβέρνηση είναι συχνά αμφιλεγόμενη
ότι η συνεργασία των τριών θεσμών που απαρτίζουν την πρώην “τρόικα” δεν είναι ομαλή.
Υπάρχουν τέσσερις τρόποι για να μετατρέψει κανείς τη μη συνεργασία σε συνεργασία αλλά δυστυχώς αυτοί θα ήταν αναποτελεσματικοί στην περίπτωση της Ελλάδας.
Ο πρώτος περιλαμβάνει τη χρήση προϋποθέσεων, δηλαδή στην περίπτωση της Ελλάδας να επιβραβεύσει την εφαρμογή των μέτρων με την άμεση αποδέσμευση κεφαλαίων. Αλλά αυτό έγινε και δεν έπιασε στην Ελλάδα.
Ένας δεύτερος τρόπος που θα μπορούσε να ωθήσει τις δύο πλευρές σε συμβιβασμό είναι ο φόβος
και συγκεκριμένα ο φόβος μετάδοσης.
Μια τρίτη εναλλακτική περιλαμβάνει την εισαγωγή νέων παικτών που είναι διατεθειμένοι να δουν τα πράγματα διαφορετικά, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι νέοι παίκτες, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ακόμη πιο σκεπτικοί σε σχέση με τους προκατόχους τους.
Τέταρτο και τελευταίο, οι αμοιβαίως επωφελείς εξελίξεις θα μπορούσαν να πείσουν τις δύο πλευρές να εργαστούν μαζί, αλλά δυστυχώς ούτε αυτό δεν έχει συμβεί στην περίπτωση της Ελλάδας και των δανειστών.
Η θεωρία του Νας δείχνει ότι στην καλύτερη περίπτωση θα πρέπει να περιμένουν μια ακόμα προσπάθεια να αναβληθούν οι επίπονες αποφάσεις. Αλλά ακόμα κι αυτό το μη επαρκές αποτέλεσμα αποδεικνύεται ιδιαίτερα δύσκολο να έλθει κι αν ακόμα υλοποιηθεί θα οδηγήσει σε μια ακόμα πιο δύσκολη κατάσταση, εκτός κι αν οι δύο πλευρές αποφασίσουν να αρχίσουν τη συνεργασία.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.