“H Eλλάδα δεν έχει να χάσει τίποτα λέγοντας όχι στους δανειστές”. Μ’ αυτόν τον τίτλο, η αγγλική χρηματιστηριακή ΕΧΟΤΙΧ (κ. George Zois) υπογραμμίζει ότι, αν ο πρωθυπουργός δεχθεί την προσφορά των δανειστών θα πρέπει να συμφωνήσει σε μια δημοσιονομική προσαρμογή 1,7% του ΑΕΠ μέσα σε έξι μήνες. Σύμφωνα με υπολογισμούς του κ. Martin Sanblu μια προσαρμογή τέτοιας κλίμακας θα επηρεάσει την ελληνική ανάπτυξη.
Η Exotix επέκτεινε την προβολή αυτής της προσαρμογής βρίσκοντας ότι, συνολικά θα διαμορφωθεί στο 12,6% για τα τέσσερα επόμενα χρόνια. Τότε ο δείκτης χρέους/ΑΕΠ θα φθάσει το 200%. Όπως συμπεραίνει ο κ. Ζώης αυτή η αποδοχή του προγράμματος της Τροϊκας θα συνιστά μια διπλή αυτοκτονία για την ελληνική οικονομία και την πολιτική καριέρα του Έλληνα πρωθυπουργού.
Θα έχει το αντίθετο πρόγραμμα, ένα Grexit, ένα καλύτερο αποτέλεσμα;
Πρέπει να στοιχηματίσεις εκτιμά η Εxotix για τρεις λόγους. Το πιο σημαντικό αποτέλεσμα για την Ελλάδα είναι πως θα είναι ικανή να ξεφορτωθεί όλες τις ανισσόρροπες δημοσιονομικές προσαρμογές. Η Ελλάδα θα πρέπει να “τρέχει” ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα, το οποίο απαιτεί προσαρμογή (μια φορά και τέλος). Η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει σ’ ολους τους επίσημους δαανειστές, το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και τον ESM, αλλά και σε όλα τα διμερή δάνεια απο τους Ευρωπαίους δανειστές.
Αλλά θα πρέπει να εξυπηρετήσει όλα τα ιδιωτικά δάνεια με στρατηγικό στόχο να ξανακερδίσει την πρόσβαση στις αγορές μερικά χρόνια μετά. Ο δεύτερος λόγος είναι η μείωση του ρίσκου. Μετά τo Grexit, κανένας δεν θα έχει να φοβηθεί το ρίσκο μιας μετατροπής μιας ισοτιμίας. Και η ευκαιρία μιας συνολικής χρεοκοπίας θα μειωθεί, καθώς ήδη η Ελλάδα θα έχει χρεοκοπήσει στους επίσημους δανειστές της και θα είναι πολύ έντονο να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη μεταξύ των ιδιωτών επενδυτών. Ο τρίτος λόγος είναι η επίπτωση στην εξωτερική θέση της οικονομίας. Όπως και οι υπόλοιπες μικρές οικονομίες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, η Ελλάδα είναι μια σχετικά κλειστή οικονομία. Περί τα 3/4 του ΑΕΠ διακινούνται εσωτερικά. Απο το ένα τέταρτο που δεν είναι, το περισσότερο έρχεται απο τον τουρισμό που θα επωφεληθεί απο την υποτίμηση. Η συνολική επίπτωση της υποτίμησης δεν θα είναι ισχυρή όπως θα ήταν σε μια ανοικτή οικονομία – όπως η Ιρλανδία – αλλά θα ήταν επωφελής παρ΄όλα αυτά. Στις τρεις επιπτώσεις (λόγους) ο πρώτος είναι πιο σημαντικός για το βραχυπρόθεσμο διάστημα, ενω το δεύτερο και το τρίτο θα κυριαρχήσουν μακροπρόθεσμα.
πηγή: Financial Times/ Wolfgang Munchau
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.