Με δεδομένο ότι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) δεν προτίθεται να «προσφέρει» στην Ελλάδα περισσότερα από 50 δισ. ευρώ, όλα υποδεικνύουν ότι υπάρχει ένα «κενό» 36 δισ. το οποίο θα πρέπει να καλυφθεί με κάποιο τρόπο, όπως τονίζει σε blog του στους Financial Times, ο γνωστός αρθρογράφος Πίτερ Σπίγκελ.
Ο κ. Σπίγκελ στο άρθρο του προσπαθεί, εναγωνίως, να ανακαλύψει τους πόρους από τους οποίους μπορεί να προέλθει το παραπάνω ποσό, εκτιμώντας, παράλληλα, ότι είναι αρκετά δύσκολο το κενό να καλυφθεί εξ ολοκλήρου από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
«Η πρόσφατη ανάλυση του ΔΝΤ για το χρέος της Ελλάδας, καθιστά σαφές ότι το Ταμείο δεν προτίθεται να προσφέρει χρήματα στο νέο πακέτο στήριξης της Ελλάδας, εκτός εάν υπάρξει μία σαφής και εκ βάθρων αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, κάτι στο οποίο τόσο η Γερμανία όσο και άλλα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης έχουν εναντιωθεί με επιθετικό τρόπο», τονίζει ο κ. Σπίγκελ.
Παράλληλα στο άρθρο του παραθέτει ο παρακάτω πίνακας, βάσει του οποίου καταγράφεται το ουσιαστικό χρηματοδοτικό κενό της Ελλάδας από τον Αύγουστο του 2015 έως και τον Ιούλιο του 2018, βάσει των εκτιμήσεων της Κομισιόν.

Αναφορικά με το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, όπως τονίζει ο αρθρογράφος, υπήρξε πάντα δύσκολο να προβλέψει κάποιος πόσα χρήματα μπορεί να αντλήσει η Ελλάδα μέσω αυτών. Πιθανώς, προσθέτει, η «τοποθέτηση» των πλέον αξιόχρεων στοιχείων της περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου στο νέο ταμείο ιδιωτικοποιήσεων, να βοηθήσει ώστε να επιτευχθούν καλύτεροι στόχοι.
Για το θέμα του πρωτογενούς πλεονάσματος, υπογραμμίζει ότι εκ νέου είναι δύσκολο κάποιος να προβλέψει εάν οι στόχοι θα επιτευχθούν, με δεδομένη την «ελεύθερη πτώση» της οικονομίας, η οποία δέχθηκε ένα ακόμη πιο σκληρό πλήγμα με τη διακοπή λειτουργίας των τραπεζών.
Ένα ακόμη άγνωστο δεδομένο είναι οι πραγματικές ανάγκες των ελληνικών τραπεζών. Θεωρητικά τα 25 δισ. ευρώ που θα χρησιμοποιηθούν για την ανακεφαλαιοποίησή τους, μοιάζουν αρκετά αυτή τη στιγμή, αλλά κανείς δεν γνωρίζει εάν τελικώς θα φθάσουν.
Ακόμη και εάν όλα επιτευχθούν όπως υπολογίζει η Κομισιόν – τόσο στους στόχους του πρωτογενούς πλεονάσματος όσο και σε αυτούς των ιδιωτικοποιήσεων – το ποσό που τελικώς χρειάζεται η Ελλάδα μάλλον δεν «βγαίνει».
Με δεδομένο – παρά τις αντίθετες εκτιμήσεις αρκετών – ότι η χώρα βρίσκεται εκτός αγορών και μάλλον θα παραμείνει σε αυτήν την κατάσταση για αρκετά χρόνια το μεγάλο στοίχημα παραμένει η συμβολή του ΔΝΤ.

Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.