Γιατί ο Σόιμπλε δεν παίζει με το Grexit

Η ανατριχιαστική πρόταση Σόιμπλε για Grexit απέδειξε ότι οι Γερμανοί δεν αστειεύονται και επιφυλάσσουν στην Ελλάδα μια πολύ δύσκολη τελευταία πράξη για να μπορέσει να μείνει στο ευρώ. Ιδιαίτερα η προϋπόθεση να μπουν 50 δισ ευρώ κρατικών περιουσιακών στοιχείων σε Ταμείο στο Λουξεμβούργο από την ελληνική πλευρά, δείχνει πόσο δύσκολη έχει καταστεί η παραμονή μας.

Το νούμερο αυτό με τα σημερινά δεδομένα είναι τεράστιο. Γιατί οι κεφαλαιοποιήσεις και αποτιμήσεις των ελληνικών αξιών έχουν υποτιμηθεί στον μέγιστο βαθμό τους τελευταίους μήνες. Είναι προφανές ότι οι εταίροι-πιστωτές ζητούν από την ελληνική πλευρά πλήθος αποφάσεων άμεσα που αφορούν και ψήφιση σειράς νομοσχεδίων.

Καθιστούν δε σαφές ότι η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει άμεσα τις μεταρρυθμίσεις που εννοούν αυτοί. Τι σημαίνει αυτό? Περισσότερα ανοίγματα στις ιδιωτικοποιήσεις και ουσιαστική απελευθέρωση αγορών,αναδιάρθρωση του δημοσίου που όλοι γνωρίζουμε τι εστί αλλά και όλοι κωφεύουμε ιδιαίτερα στο τελευταίο διάστημα.

Οι μεταρρυθμίσεις για παράδειγμα που ζητούν στο εργασιακό οι εταίροι είναι στην αντίθετη κατεύθυνση από τις ελληνικές προτάσεις και προσιδιάζουν με την πλήρη απελευθέρωση της αγοράς αντί της επιστροφής των συλλογικών συμβάσεων. Αυτό εννοεί ο Σόιμπλε όταν λέει ότι το ελληνικό κράτος δεν είναι ευρωπαϊκό, καυτηριάζοντας το ξεχείλωμα της δημόσιας διοίκησης, τις αναποτελεσματικές δομές και την συνεχή προσπάθεια των ελληνικών κυβερνήσεων να μην αλλάξουν τίποτε.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι οι περαιτέρω προτάσεις που περιμένουν από εμάς, η φύση τους και η κατεύθυνσή τους απαιτούν ριζοσπαστικές πολιτικές αποφάσεις. Είναι παραπάνω από φανερό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ιδιαίτερα μετά από τα αποτελέσματα της περασμένης Παρασκευής δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αναλάβει το κόστος να τις πάρει από μόνος του,πόσο μάλλον να τις υλοποιήσει. Για τον λόγο αυτό ζητούν εμμέσως πλην σαφώς οι εταίροι την κυβέρνηση ειδικού σκοπού.

Για να μείνουμε στην Ευρωζώνη ο πρωθυπουργός πρέπει να λάβει και άλλες αποφάσεις που αλλάζουν ακόμα περισσότερο την πορεία της αρχικής στρατηγικής του, ενώ είναι βέβαιο ότι θα επικουρηθεί από ΝΔ,Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ. Θα πρέπει δηλαδή για να μείνει η χώρα στο ευρώ να εγκαταλειφθεί πλήρως η πολιτική που προφυλάσσει το δημόσιο και να αλλάξει και το μείγμα που επιβαρύνει με υπερφορολόγηση τον ιδιωτικό τομέα.

Αν φύγουμε από το ευρώ τότε ανακύπτουν τα ερωτήματα ποια θα είναι η σχέση του νέου εθνικού νομίσματος με την ΕΚΤ,ποιά αρχική βοήθεια θα έχουμε, τι θα γίνει με το τραπεζικό σύστημα εφόσον η έξοδος θα γίνει σε συμφωνία με τους εταίρους μας και συντεταγμένα. Και ποιες ακριβώς θα είναι οι παραχωρήσεις που θα εξασφαλίσουμε για την αναδιάρθρωση του χρέους από το Κλαμπ των Παρισίων.

Σε τελική ανάλυση τα πράγματα είναι εξαιρετικά επίφοβα και αποδεικνύεται ότι η διαπραγμάτευση των τελευταίων μηνών έχει κοστίσει πολύ ακριβά.

Αυτό τα καταλαβαίνουν οι εταίροι μας και γίνονται όλο και πιο απαιτητικοί και αυστηροί στην τελική ευθεία. Το δε χρέος, εφόσον μείνουμε στο ευρώ, με το νέο πακέτο θα ξεπεράσει το 200% επί του ΑΕΠ επιδεινώνοντας τον δείκτη πριν το άνοιγμα της αναδιάρθρωσης.