Οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης παρουσιάζουν καλύτερες επιδόσεις όσον αφορά στις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας σε σχέση με τα περισσότερα κράτη της Ευρωζώνης, συμπεραίνει έκθεση της Goldman Sachs, η οποία επίσης επισημαίνει ότι οι θετικές συνέπειες των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στην οικονομία αρχίζουν και γίνονται ορατές πέντε χρόνια μετά την υιοθέτησή τους.
Παρά τις συνεχείς προσπάθειες εναρμόνισης της οικονομικής νομοθεσίας στο εσωτερικό της Ε.Ε. αρκετά κράτη-μέλη διατηρούν την εθνική κυριαρχία τους σε ορισμένους τομείς, όπως η κοινωνική ασφάλιση, η απασχόληση και η προστασία του καταναλωτή, αναφέρει η Goldman. Για παράδειγμα, οι εθνικές κυβερνήσεις μπορούν να αποφασίσουν ελεύθερα τις πιο σημαντικές πτυχές της νομοθεσίας για την αγορά εργασίας. Ως αποτέλεσμα, οι εργοδότες αντιμετωπίζουν διαφορετικές διαδικασίες για την απόλυση εργαζομένων, καθώς και διαφορετικά κόστη αποζημιώσεων, που καθορίζονται από την εγχώρια νομοθεσία. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά η Goldman, από τις υπηρεσίες και τα αγαθά που παρέχει η ενιαία αγορά, μόλις το 20% των υπηρεσιών έχουν διασυνοριακή διάσταση.
Η αμερικανική επενδυτική τράπεζα κατάρτισε ένα κατάλογο με βάση το βαθμό φιλελευθεροποίησης της αγοράς εργασίας, που έχουν υιοθετήσει οι χώρες της Ευρωζώνης, χρησιμοποιώντας πληροφορίες και στοιχεία από το ΔΝΤ και τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).
Αν και ο κατάταξη των χωρών έχει μείνει σχεδόν αμετάβλητη από το 1995, ορισμένες χώρες έχουν μειώσει το βαθμό προστασίας της απασχόλησης κατά πολύ. Η Ισπανία για παράδειγμα έχει αναρριχηθεί στην 8η θέση, έχοντας ξεκινήσει από τις τελευταίες. Η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία έχουν χαλαρώσει τους περιορισμούς στις ατομικές απολύσεις μόνο περιθωριακά και γι’ αυτό βρίσκονται σχετικά χαμηλά στην κατάταξη.
Οσον αφορά στην απελευθέρωση της αγοράς προϊόντων, η Γερμανία, η Ολλανδία και η Βρετανία βρίσκονται στις 3 πρώτες θέσεις του πίνακα, ενώ η Ελλάδα, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, η Εσθονία και η Ουγγαρία παρουσιάζουν πολύ χαμηλές επιδόσεις όσον αφορά στη φιλελευθεροποίηση.
Η σημερινή εικόνα παρουσιάζει πολύ μικρές αλλαγές σε σχέση με το 1995, οπότε οι σκανδιναβικές χώρες είχαν τα πρωτεία στη φιλελευθεροποίηση στην αγορά εργασίας.
Το παρακάτω διάγραμμα απεικονίζει την πορεία των αλλαγών, που κατέγραψε κάθε χώρα αυτό το διάστημα. Κι ενώ οι περισσότερες εμφανίζουν παρόμοια κινητικότητα, υπάρχουν κάποιες που έχουν σημειώσει μεγαλύτερες μεταρρυθμίσεις. Είναι ενδεικτικό ότι η Τσεχία και η Πολωνία έχουν εφαρμόσει διπλάσιες μεταρρυθμίσεις σε σχέση με το μέσο ευρωπαϊκό όρο.
Οσον αφορά στον αντίκτυπο των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στην οικονομία, η Goldman συμπεραίνει:
* Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις δεν έχουν άμεσο αντίκτυπο. Πρέπει να περάσουν 5 χρόνια για να γίνουν ορατές οι συνέπειες τους.
* Μία στάνταρ αλλαγή προς την κατεύθυνση ελαφρύτερης προστασίας της εργασίας ενισχύει το ΑΕΠ κατά 1,6%, τα δύο πρώτα χρόνια, γενικά. Για την ακρίβεια, οι επιπτώσεις είναι αρνητικές τον πρώτο χρόνο και γίνονται θετικές στη συνέχεια. Στην περίπτωση υιοθέτησης οικονομικών ελέγχων, το μοντέλο, που μελετά η Goldman, προβλέπει αύξηση 3,2% του ΑΕΠ σε περίοδο δύο ετών.
* Η απελευθέρωση της αγοράς προϊόντων οδηγεί σε αύξηση κατά 1% της παραγωγής σε μία περίοδο 5 ετών. Οι επιπτώσεις είναι ίδιες εάν συμπεριληφθούν και οι οικονομικοί έλεγχοι.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.