HSBC: Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, πιο ευάλωτες στην κρίση των αναδυόμενων αγορών

Ο αρνητικός αντίκτυπος από το tapering της Fed άρχισε να γίνεται αισθητός στις αναδυόμενες αγορές από το Μάιο- Ιούνιο του 2013. Ωστόσο, όπως επισημαίνει η HSBC, το sell-off στις χρηματαγορές που ακολούθησε, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί διεθνή χρηματιστηριακή κρίση.

Οι χρηματαγορές με τις  χειρότερες αποδόσεις από τον περασμένο Οκτώβριο προέρχονται από τις αναδυόμενες οικονομίες: Τουρκία, Κολομβία, Βραζιλία, Χιλή, Ταϊλάνδη και Αργεντινή. Το ίδιο, όμως, συμβαίνει και με τα χρηματιστήρια, που έχουν υπεραποδώσει, όπως των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Αιγύπτου, του Βιετνάμ, της Σαουδικής Αραβίας και της Ρουμανίας.

Στην έκθεση της η βρετανική τράπεζα, αναφέρει ότι αναμφισβήτητα τα sell-offs σε Τουρκία και Ταϊλάνδη αντανακλούν τα εγχώρια πολιτικά προβλήματα των εν λόγω χωρών, γεγονός που δεν εγκυμονεί άμεσο κίνδυνο για επέκταση της κρίσης σε άλλα κράτη. Ωστόσο, παρά τις ιδιαιτερότητες της κάθε μίας από τις αναπτυσσόμενες χώρες, όλες αντιμετωπίζουν τις εξής κοινές προκλήσεις: ταχεία ανάπτυξη, επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας, υποχώρηση των τιμών των εμπορευμάτων και διεύρυνση του ελλείμματος τρεχουσών συναλλαγών.

Οσον αφορά στις εμπορικές σχέσεις, οι πλέον εκτεθειμένες χώρες από τον ανεπτυγμένο κόσμο είναι η Γερμανία, η Ιταλία και η Ισπανία και λιγότερο η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ. Οπως επισημαίνουν οι αναλυτές, το εμπόριο της Ευρωζώνης είναι αυτή τη φορά πιο ευάλωτο στην αναταραχή των αναδυομένων, ακριβώς το αντίθετο δηλαδή με αυτό που συνέβη στην ασιατική κρίση, στα τέλη της δεκαετίας του ’90, όταν είχε πληγεί κυρίως η Ιαπωνία.

Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι όπως συνέβη στα τέλη της δεκαετίας του’90, η πτώση των τιμών των εμπορευμάτων- συνέπεια της επιβράδυνσης της ανάπτυξης στις αναδυόμενες αγορές- μπορεί να δώσει ώθηση στο πραγματικό εισόδημα στη Δύση.

Ωστόσο, θεωρείται απίθανο να επαναληφθεί η αύξηση της παραγωγικότητας και η άνθηση των επενδύσεων, που είχαν σημειωθεί στα τέλη της δεκαετίας του ’90. Αντ’ αυτού, η αναταραχή στις αναδυόμενες αγορές φέρνουν στην επιφάνεια γι’ άλλη μία φορά τους κινδύνους από την έλλειψη ζήτηση σε ένα κόσμο απομόχλευσης, αναδεικνύοντας το χαμηλό πληθωρισμό παγκοσμίως και τη δυνατότητα για ακόμη χαμηλότερες αποδόσεις στα ομόλογα.