Η εσωκομματική αντιπολίτευση στα κάγκελα

Η εβδομάδα που ανοίγει σήμερα θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηρισθεί ως εβδομάδα παθών για την κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή. Δεν είναι μόνο η πρόσκληση των δύο της νέας ΕΡΤ στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας (ξεχωριστά ο ένας από τον άλλο δηλαδή άλλη μέρα ο Λάμπης Ταγματάρχης και άλλη ο πρόεδρος Τσακνής) με τις παγίδες που… κρύβει αλλά και η διοργάνωση στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ το απόγευμα της Τρίτης της πρώτης αντι-μνημονιακής συγκέντρωσης της εσωκομματικής αντιπολίτευσης διοργανωμένη από το site rproject.gr.

Η συγκέντρωση με ομιλητές τον άλλοτε σκιώδη υπουργό Οικονομικών Γιάννη Μηλιό, τον Αντώνη Νταβανέλο (ηγέτη του συνιστώσας «Κόκκινου Δικτύου», του «τροτσκιστικού τόξου» στο ΣΥΡΙΖΑ κατά τους συντρόφους του στην Κουμουνδούρου) και την Σοφία Παπαδόγιαννη (από την Αριστερή Πλατφόρμα) αλλά και με παρεμβαίνοντες τον Πάνο Λάμπρου (από τα παλιά στελέχη του Ρήγα και της ΑΚΟΑ υπό τον Γιάννη Μπανιά) και τον Γιώργο Σαπουνά ( από την Αντικαπιταλιστική Πολιτική Ομάδα) έχει ως στόχο να σπρώξει την κυβέρνηση στην κατεύθυνση της ρήξης –άλλωστε, και ο τίτλος της τα λέει όλα: «Σύγκρουση τώρα με τους δανειστές» και με υπότιτλο «η ώρα της αλήθειας για τον ΣΥΡΙΖΑ».
Πάντως, μπορεί το Μέγαρο Μαξίμου να αισθάνεται δυνατό να προχωρήσει σε συμφωνία ακόμη και με λίγο αιματάκι (στο εσωτερικό) αλλά δεν συνθέτουν πλέον μια περιθωριακή κατάσταση καθώς οι επιλογές της εσωκομματικής αντιπολίτευσης αντιστοιχίζονται και σε ψήφους στο Κοινοβούλιο – υπολογίσιμοι ψήφοι για την πλειοψηφία.

Ενδιαφέρον δίχως άλλο έχει και το κείμενο που συνοδεύει τα της εκδήλωσης: «Αποδεικνύεται πως η συµφωνία της 20ής Φλεβάρη διευκόλυνε, αντικειµενικά, αυτή την επίθεση και η «δηµιουργική ασάφεια» ευνόησε τους ισχυρούς. Η εκτίµηση πως µπορεί να οικοδοµηθεί ένα ριζοσπαστικό πρόγραµµα αντι-λιτότητας µε την ανοχή των νεοφιλελεύθερων διευθυντηρίων της Ευρωζώνης αποδείχτηκε λάθος. Τώρα πλησιάζουµε στην κρίσιµη ώρα των αποφάσεων για την κυβέρνηση, το κόµµα ΣΥΡΙΖΑ, την κοινωνική πλειοψηφία.

Χρειάζεται να διαλέξουµε ανάµεσα στην υπογραφή της διαφαινόµενης συµφωνίας λιτότητας και τη ρήξη µε τους δανειστές. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν µπορεί να µετατραπεί σε κόµµα λιτότητας ούτε και η κυβέρνηση να υλοποιήσει µνηµόνιο. Αυτός είναι ο λόγος που ήδη τίθενται στο τραπέζι από το εσωτερικό και το εξωτερικό προτάσεις για «ξεκαθάρισµα» µέσα στον ΣΥΡΙΖΑ και κυβερνητικές λύσεις «εθνικής ενότητας».

Για όλους αυτούς τους λόγους η µόνη διέξοδος είναι η επιλογή της ρήξης µε τους δανειστές. Με στάση πληρωµών των δόσεων, µέτρα περιορισµού της «ελευθερίας» φυγής κεφαλαίων, δηµόσιο έλεγχο στις τράπεζες, φορολόγηση του κεφαλαίου και των πλούσιων για την χρηµατοδότηση φιλολαϊκών µέτρων, υποστήριξη αυτής της πολιτικής µε κάθε αναγκαίο µέσο, ακόµη και µε ενδεχόµενη ρήξη µε την ΟΝΕ».

Σε κάθε περίπτωση τα βάσανα της ηγετικής ομάδας του Μαξίμου δεν σταματούν εδώ: Από την μια έχουν να υπερασπίζονται την επιλογή για τον Λάμπη Ταγματάρχη στο τιμόνι της νέας ΕΡΤ, τις φωτογραφικές ρυθμίσεις του υπουργού Κουρουμπλή για τα εγχωρίως παραγόμενα γενόσημα που φέρνουν κέρδη στα ταμεία οικογενειακής επιχείρησης που συνδυάζει πέραν της παραγωγής τον αθλητισμό με τα media και από την άλλη, το αντάρτικο των κομματικών του Πειραιά – με πρώτο και καλύτερο τον εμβληματικό συνδικαλιστή των ναυτεργατών Αντώνη Νταλακογιώργο- που έχουν βγει στα κάγκελα του λιμανιού εναντίον του «αμαρτωλού ΤΑΙΠΕΔ» καθως και την επικοινωνιακή επίθεση του «ρούσικου κόμματος» με αφορμή την πρόταση για την τράπεζα των BRICS.