Εν έτει 2015, δυστυχώς πολλοί άνθρωποι ζουν χωρίς χρήματα. Ποτέ όμως δεν το κάνουν από επιλογή. Ποτέ, εκτός από την περίπτωση μιας 73χρονης Γερμανίδας, της Heidemarie Schwermer που απαρνήθηκε τα υλικά αγαθά και έκτοτε ζει, όπως δηλώνει η ίδια, «πιο ευτυχισμένη από ποτέ!».
Η απίστευτη ιστορία της Heidemarie ξεκίνησε πριν από 22 χρόνια, όταν ήταν καθηγήτρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Ντόρτμουτ, σύζυγος και μητέρα δυο παιδιών. Ο γάμος της δεν ήταν ευτυχισμένος. Ετσι, κάποια στιγμή αποφάσισε να κάνει στροφή 180ο, πήρε τα δύο παιδιά της και μετακόμισε στην περιοχή του Ρουρ στη Γερμανία.
Εκεί παρατήρησε ότι υπήρχαν πολλοί άστεγοι, γεγονός που τη συγκλόνισε. Τότε της γεννήθηκε η ιδέα να ανοίξει μια επιχείρηση, όπου θα γίνονταν ανταλλαγές αγαθών, χωρίς χρήματα. Το όνομα αυτής «Gib und Nimm» (Δούναι και λαβείν).
Για παράδειγμα, ο ένας πελάτης έφερνε παλιά ρούχα και έπαιρνε μια ηλεκτρική συσκευή ή κάποιος που επιδιόρθωνε αυτοκίνητα μπορούσε να ανταλλάξει τις υπηρεσίες του με κάποιον άλλον που ήταν ειδικός στα υδραυλικά. Η ιδέα προχώρησε και πολύς κόσμος την εμπιστεύτηκε, αν και αρχικά πολλοί από τους άστεγους της περιοχής της είπαν ότι μια μορφωμένη γυναίκα της μεσαίας τάξης, σαν κι αυτήν δεν θα μπορούσε να τους καταλάβει.. Σιγά-σιγά η Heidemarie είδε ότι πολλά από τα πράγματα που είχε δεν της ήταν αληθινά απαραίτητα κι άρχισε να μην αγοράζει άλλα.
Άρχισε να πλένει πιάτα για 10 γερμανικά μάρκα την ώρα, και παρόλο που πολλοί της έλεγαν «Πήγες στο πανεπιστήμιο, σπούδασες για να το κάνεις αυτό;», ένιωθε καλά με τον εαυτό της, και δεν αισθανόταν ότι, εξαιτίας των σπουδών της, έπρεπε να έχει μεγαλύτερες αξιώσεις από κάποιον που εργάζεται σε μια κουζίνα.
Στη Γερμανία έφτασε ως πρόσφυγας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου από την Πρωσία. “Ημαστε πλούσιοι, θυμάται. Είχαμε κηπουρό και νταντά”.
Μέχρι το 1995, η ζωή της Heidemarie είχε αλλάξει τόσο πολύ που δεν ξόδευε σχεδόν τίποτα, σαν να είχε βρει όλα όσα χρειαζόταν στη ζωή της. Μετά παρατήρησε ότι τα χρήματα δεν της ήταν απαραίτητα και αποφάσισε να αφήσει τη δουλειά της, να πουλήσει το σπίτι της, καθώς τα παιδιά της είχαν μεγαλώσει και ήταν πλέον ανεξάρτητα και να ζήσει χωρίς καθόλου λεφτά. Έτσι, το 1996. πήρε τη μεγαλύτερη απόφαση της ζωής της: Να ζει πραγματικά χωρίς χρήματα. Ξεκίνησε ως ένα πείραμα διάρκειας 12 μηνών, αλλά ανακάλυψε ότι της αρέσει τόσο πολύ που απλά δεν μπορούσε να το εγκαταλείψει.
Από τότε μέχρι σήμερα δεν χαλάει τίποτα, έχει μόνο 200 ευρώ στην άκρη για ώρα ανάγκης, τα υπάρχοντά της χωράνε σε μια βαλίτσα και έχει γράψει 2 βιβλία για τη ζωή της και την ιδέα του να ζει κανείς χωρίς χρήματα και τα έσοδα από τις πωλήσεις τα δίνει σε φιλανθρωπίες. Παράλληλα, δίνει ομιλίες για τις εμπειρίες της, όπου της το ζητούν.
Η Heidemarie δεν έχει καν ασφάλεια υγείας καθώς δεν ήθελε να κατηγορηθεί ότι κλέβει το κράτος, και λέει ότι στηρίζεται στη δύναμη της αυτοΐασης κάθε φορά που αρρωσταίνει λίγο.
Ανά διαστήματα βλέπει τα δυο της παιδιά και τα τρία της εγγόνια και, όπως λέει, όχι μόνο έχουν αποδεχτεί τον νομαδικό τρόπο ζωής της, αλλά αισθάνονται υπερήφανοι γι’ αυτήν.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.