Η γραμμή Δραγασάκη φαίνεται ότι προκρίνεται από το πρωθυπουργικό επιτελείο στο Μέγαρο Μαξίμου γενικότερα για την επόμενη μέρα στους σχεδιασμούς αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας (συμπεριλαμβανομένων και των μετοχικών συμμετοχών) και πιο ειδικά όσον αφορά το μέλλον του ΟΛΠ.
Ανεξαρτήτως, του πώς θα ονομασθεί η λύση (μερική ιδιωτικοποίηση ή σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ή ο,τι άλλο) το σίγουρο είναι ότι η κυβέρνηση παρά τις αντιδράσεις υπουργών όπως ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και ο Θεόδωρος Δρίτσας αλλά και ενός μέρους του κομματικού μηχανισμού (π.χ οι κομμουνιστογενείς της Αριστερής Πλατφόρμας) θα επιδιώξει στο πλαίσιο του υπό εξέλιξη διαγωνισμού να βρει …έδαφος συνεννόησης με τους ενδιαφερόμενους επενδυτές στη βάση νέων όρων (όπως το ποσοστό των μετοχών που θα διατεθεί αλλά και μια σειρά δεσμεύσεων και εξαιρέσεων σχετικά με δραστηριότητες της διαχειρίστριας εταιρείας).
Με αφορμή πάντως την εξέλιξη στην υπόθεση του ΟΛΠ ενημερωμένοι κύκλοι της τραπεζικής και επιχειρηματικής αγοράς παρατηρούσαν ότι επιστρέφουμε ολοταχώς στις αρχές της δεκαετίας του ΄90 και στο δόγμα της μερικής ιδιωτικοποίησης το οποίο όμως για να λειτουργήσει προϋποθέτει ευρείες μετοχοποιήσεις σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας περιουσίας – αεροδρόμια, λιμάνια, μεγάλα ακίνητα/εκτάσεις- και την εμπλοκή του Χρηματιστηρίου προκειμένου να αναδειχθούν και να κατοχυρωθούν αξίες που με την σειρά τους θα φέρουν έσοδα στα δημόσια ταμεία.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.