Η Σαντορίνη νέα κοιτίδα πολιτισμού

Ένα παλιό εργοστάσιο παραγωγής και κονσερβοποίησης τοματοπολτού, ένα Φεστιβάλ Τεχνών, 20 ξεχωριστές βραδιές θεάτρου, μουσικής και σύγχρονου χορού, μία μεγάλη εικαστική έκθεση και το ομορφότερο ελληνικό νησί συνθέτουν ένα σκηνικό μαγείας και πολιτισμού για το φετινό καλοκαίρι.

Το Santorini Arts Factory Festival επιστρέφει για δεύτερη χρονιά, από τις 13 Ιουνίου μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίου, στο Βιομηχανικό Μουσείο Τομάτας.

Στην περιοχή Βλυχάδα της Σαντορίνης ο Πέτρος Νομικός και η σύζυγός του Βάνη Βαλλιάνου–Νομικού αποφάσισαν το 2014 να μετατρέψουν σε μουσείο και χώρο καλλιτεχνικών δρώμενων το παλιό εργοστάσιο κονσερβοποιίας, που ιδρύθηκε το 1945 από τον Γιώργο Νομικό και διέκοψε τη λειτουργία του το 1981.

«Δεν εκμεταλλευτήκαμε τουριστικά τον χώρο, γιατί θεωρούσαμε ότι θα βεβηλώναμε την ιστορία της οικογένειας» ανέφερε ο Πέτρος Νομικός, γιος του ιδρυτή του εργοστασίου. Το Βιομηχανικό Μουσείο Τομάτας δίνει τη δυνατότητα σε όσους το επισκεφθούν ν’ απολαύσουν μία έκθεση, σχετική με την καλλιέργεια και την επεξεργασία τομάτας στη Σαντορίνη. Οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα ν’ αντιληφθούν όλη τη διαδικασία παραγωγής παρατηρώντας τα παλιά μηχανήματα του εργοστασίου, τα οποία χρησίμευαν για το πλύσιμο, την αποφλοίωση και το στύψιμο της σαντορινιάς τομάτας, μέχρι αυτή να μετατραπεί σε χυμό και να καταλήξει σε κονσέρβες. Ιδιαίτερα κατατοπιστικό το ολιγόλεπτο βίντεο που προβάλλεται στο τέλος της έκθεσης, στο οποίο μπορεί κανείς να δει πλάνα και φωτογραφίες από την εποχή της λειτουργίας του εργοστασίου.

Σε αυτόν τον ιδιαίτερα εντυπωσιακό χώρο λοιπόν και στην πανέμορφη αυλή του θα πραγματοποιηθεί και φέτος το Santorini Arts Factory Festival υπό τη γενική και καλλιτεχνική επιμέλεια της Βάνης Βαλλιάνου–Νομικού, η οποία ως πρώην χορεύτρια της Κρατικής Σχολής Χορού και μαθήτρια της Ζουζούς Νικολούδη, διαθέτει το ανάλογο καλλιτεχνικό υπόβαθρο, οραματίζεται και κάνει πραγματικότητα ένα φεστιβάλ, που απέχει παρασάγγες από τα υπόλοιπα φεστιβάλ της ελληνικής περιφέρειας.

«Υπήρχε πολιτιστικό κενό στο νησί. Θέατρο δεν υπάρχει. Μέχρι πέρυσι κάποιες μεγάλες μουσικές παραγωγές, παρουσιάζονταν στο πάρκιγκ ενός οινοποιού ή έξω από το γυμναστήριο. Επίσης γινόταν κι ένα Φεστιβάλ Μουσικής στο Μέγαρο Γκύζη, που φέτος σταμάτησε, γιατί διακόπηκε η χρηματοδότηση από την Καθολική Εκκλησία» μας αποκάλυψε και παρότι, όπως παραδέχτηκε, «για να φέρεις τον πολύ κόσμο πρέπει να κάνεις σημαντικές εκπτώσεις στην αισθητική σου», η ίδια προτίμησε να επενδύσει σ’ ένα φεστιβάλ, που συνδυάζει τις εικαστικές τέχνες, την κλασική και έντεχνη μουσική, τον σύγχρονο χορό καθώς και ορισμένες από τις πιο αξιοσημείωτες θεατρικές παραστάσεις, που συζητήθηκαν πολύ στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της περασμένης χειμερινής περιόδου. «Φιλοδοξούμε το Φεστιβάλ να γίνει ένας πόλος διάχυσης ιδεών από το νησί. Πρέπει να δουλέψουμε ώστε να γίνει γνωστή η Σαντορίνη και ως ένας προορισμός πολιτιστικού τουρισμού» σχολίασε.

Από τις 20 Ιουλίου μέχρι τις 29 Αυγούστου λοιπόν η συνύπαρξη των τεχνών γίνεται πραγματικότητα μέσα από ένα άκρως ενδιαφέρον πρόγραμμα. Την αρχή κάνουν στις 20 Ιουλίου δύο νέοι βραβευμένοι μουσικοί, ο Στάθης Καραπάνος και ο Τριαντάφυλλος Λιώτης σε ένα πρόγραμμα κλασικής μουσικής με Mozart, Saint-Saens, Poulenc και Bach. Στις 24 και 25 Ιουλίου η Κατερίνα Βρανά τρώει «Φέτα με τη Βασίλισσα», στο απόλυτο stand up comedy show, ενώ στις 27 Ιουλίου ο Αλκίνοος Ιωαννίδης καταφθάνει με τη «Μικρή Βαλίτσα» του στη Σαντορίνη για να μας ταξιδέψει μουσικά, όπως μόνο εκείνος ξέρει. Στις 29 Ιουλίου παρουσιάζεται η πρώτη παράσταση σύγχρονου χορού του Φεστιβάλ, το «Apersona», των Ιωάννη Μανταφούνη και Έλενας Γιαννιώτη. Λίγες μέρες μετά, κάτω από την πανσέληνο του Ιουλίου (31/7), το Kyklos Ensemble μας χαρίζει μια μεταμεσονύκτια συναυλία, που μάλλον θα μας μείνει αξέχαστη, ενώ το αμέσως επόμενο βράδυ ενώνει τις δυνάμεις του με τους παραδοσιακούς βιολιστές του νησιού για να μας διηγηθεί την «Ιστορία του Στρατιώτη», του Igor Stravinsky.

Στις 4 Αυγούστου οι Burger Project απογειώνουν μικρούς και μεγάλους με το μουσικό τους διαστημόπλοιο στο «Μαμά, θα κάνω μπάντα». Τη σκυτάλη παίρνουν τρεις μέρες αργότερα ο Μιχάλης Χατζηγιάννης και ο Παναγιώτης Μάργαρης με τις κιθάρες τους (και μόνο) σ’ ένα «Κοντσέρτο για δύο». Μία από τις πιο συγκινητικές παραστάσεις του περασμένου χειμώνα, το «Αβελάρδος και Ελοΐζα», του Γιάννη Καλαβριανού, συναντά το θεατρόφιλο κοινό της Σαντορίνης στις 10 Αυγούστου, ενώ η ομάδα νεανικού θεάτρου «Συντεχνία του Γέλιου» αναδεικνύει τη σημασία της αλληλεγγύης μέσα από την παράσταση «Τζέλα, Λέλα, Κόρνας και Κλεομένης», στις 13 Αυγούστου.

Ακολουθούν δύο χοροθεατρικές παραστάσεις – «2Points» και «Addio Addio Amore» – στις 16 Αυγούστου, ενώ αμέσως μετά, στις 17 και 18 Αυγούστου, το απόλυτο θεατρικό talk of the town του χειμώνα, η «Κατερίνα» του Αυγούστου Κορτώ με Γιώργο Νανούρη, Λένα Παπαληγούρα και Λόλεκ. Η Έλλη Πασπαλά και ο Vassilikos συναντούν τον Τάκη Φαραζή και τον David Lynch στο μαγευτικό «Play», στις 19 Αυγούστου, ενώ οι μουσικές βραδιές συνεχίζονται τέσσερις μέρες μετά με πιο jazz–blues διάθεση και τους Plural. Λίγο πριν το τέλος, η ομάδα χορού και ακροβασίας «κι όμΩς κινείται» παρουσιάζουν στις 25 Αυγούστου το «Σωματίδιο του Θεού», ενώ την αυλαία ρίχνει στις 28 και 29 Αυγούστου η κωμική όπερα του Jacques Offenbach, «Ωραία Ελένη».

Πριν απ’ όλα αυτά όμως μας περιμένει η έκθεση Removement, που εγκαινίασε το φετινό Santorini Arts Factory Festival στις 13 Ιουνίου και η οποία θα διαρκέσει μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου. «Είναι μία ενιαία θεματική, που έχει να κάνει με την κίνηση, μέσα στην οποία εντάσσονται εικαστικές εγκαταστάσεις, συλλογικές ή ατομικές εκθέσεις» αναφέρει η επιμελήτρια της έκθεσης Μαρία Βασαριώτου. Το Removement αποτελεί μία προσπάθεια να συνδεθούν έννοιες, φως, ήχοι και εικόνες μέσα από μία πρωτοποριακή γλώσσα, η οποία στοχεύει να απεικονίσει την κίνηση ως κύριο χαρακτηριστικό της μεταβλητότητας. Το φετινό Removement εστιάζει το ενδιαφέρον του στη Σαντορίνη και παρέχει στους δημιουργούς στοιχεία για τον κόσμο και τη γεωλογία του νησιού, καλώντας τους να εμπνευστούν εννοιολογικά πάνω σε αυτά.

Το Santorini Arts Factory Festival αποτελεί ένα πολιτιστικό γεγονός, που αξίζει την προσοχή μας. Η σημασία της Σαντορίνης δεν περιορίζεται πλέον κατ’ αποκλειστικότητα στο ηφαίστειο και τη μαγευτική θέα της. Αντιθέτως, μπορούμε να καυχηθούμε πως σε αυτό το νησί εντοπίζεται μια νέα κοιτίδα πολιτισμού.

Πηγή: metropolispress.gr