Η συμφωνία και η ώρα της Αριστερής Πλατφόρμας

Την ώρα που όλοι ζουν με την αγωνία των βημάτων της διαπραγμάτευσης ο Παναγιώτης Λαφαζάνης πήρε το αεροπλάνο πήγε στην Μόσχα, συζήτησε, όπως προκύπτει από την ενημέρωση, για τις χρηματοδοτήσεις του αγωγού και για την αίτηση της Ελλάδος να συμμετάσχει στην τράπεζα των ΒRICS.

Όλα αυτά δείχνουν ότι ο ηγέτης της Αριστερής Πλατφόρμας στέλενει μήνυμα, ότι αυτός θα κάνει το “παιχνίδι” του, που λέμε στο ποδόσφαιρο, no matter what.

Όποιον και να ρωτήσεις, σου λέει ότι ο Λαφαζάνης δεν πρόκειται να αυτονομηθεί απέναντι σε μια συμφωνία και θα ευθυγραμμιστεί απόλυτα με αυτά που θα υπογράψει ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση. Η προειδοποίηση Παππά πάντως έχει την σημασία της, αφού για πρώτη φορά ο κορυφαίος συνεργάτης του πρωθυπουργού έθεσε το θέμα της κομματικής πειθαρχίας.

Παρά ταύτα το κλίμα μεσα στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ίδιο για όλους και δεν μπορεί να είναι, πόσο μάλλον όταν είναι εμφανές πλέον, ότι η πρώτη συμφωνία θα έχει τιμήματα και θα ανοίξει τον δρόμο για πιο δύσκολη διαπραγμάτευση μέσα στο καλοκαίρι. Είναι πολύ νωρίς ακόμα για να αρχίσει κανείς να προσμετρά τι μπορεί να γίνει στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος. Όμως όλα αυτά που δρομολογούνται και από την μέχρι τώρα εμπειρία της διαπραγμάτευσης είναι αδύνατο να πείσουν ότι υπάρχει δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα, συνολικά, για ένα πολιτικό σχηματισμό που αντίκειται σε πάγιες πολιτικές που ζητούν οι εταίροι μας.

Μπορεί, εάν πρώτα ο Θεός υπογραφεί συμφωνία, το κλίμα να κατευνάσει αλλά βασικές συγκρούσεις θα αναβληθούν για το προσεχές τρίμηνο-τετράμηνο. Τι θα γίνει δε σε επίπεδο γεωπολιτικών ισορροπιών, αν πράγματι ο αγωγός με την Ρωσία ξεκινήσει έστω στα χαρτιά, ουδείς μπορεί να προεξοφλήσει  όπως επίσης και ποια θα είναι η αντίδραση της ευρωπαϊκής πλευράς, αν κάτι αρχίσει να κινείται έστω και υποτυπωδώς στην υπόθεση της τράπεζας των BRICS.

Οι πιστωτές, είναι επίσης προφανές μετά τις χθεσινές προειδοποιήσεις τους, ότι δεν θέλουν να μπλέξουν με αθέτηση πληρωμών. Είναι λοιπόν κρίσιμο το ζήτημα αν η κυβέρνηση επιλέξει ένα ρίσκο κλυδωνισμού είτε στο οικονομικό είτε στο γεωπολιτικό πεδίο βραχυπρόθεσμα είτε και μεσοπρόθεσμα. Μπορεί να ξορκίζουμε συνέχεια τον κίνδυνο, όμως τα πνεύματα είναι οξυμένα και αυτό φαίνεται από τις συνεχείς δηλώσεις από όλες τις πλευρές. Η ΕΚΤ έσπευσε χθες να καταγράψει τις επιπτώσεις από μια πιθανή χρεωκοπία της Ελλάδας. Τι θα γινόταν αλήθεια αν η κυβέρνηση αποφάσιζε την έκδοση ενός IOU, δηλαδή μιας υποσχετικής για την πληρωμή ενός προμηθευτή του δημοσίου και πώς θα το αντιμετώπιζαν οι αγορές και το ευρωσύστημα;

Όλα αυτα μπορεί να είναι υποθετικά, όμως είναι φανερό ότι ούτε για την κυβέρνηση ούτε για τους εταίρους-πιστωτές η διπαραγμάτευση έχει εξελιχθεί όπως την είχαν σχεδιάσει. Κάποιοι μάλιστα μεσα στον ΣΥΡΙΖΑ που είχαν φαγωθεί με το ανεδαφικό δημοψήφισμα καταλαβαίνουν τώρα ότι αυτό δεν παίζει ενώ στέκονται με σκεπτικισμό απέναντι και σε πιθανότητα εκλογών. Την ίδια ώρα η Αριστερή Πλατφόρμα εμφανίζεται συμπαγής επιμένοντας στην ουσιαστική άρνηση απέναντι σε αιτιάσεις των πιστωτών και προειδοποιώντας με άρνηση πληρωμής του ΔΝΤ. Είναι βέβαιο ότι θα επιλέξει σε κάθε περίπτωση να συρθεί από συμφωνίες που θα εμπεριέχουν προσχηματικά αλλά επώδυνα για την κοινωνία μέτρα;