Jim O’Neil: Η Ιταλία να επιβάλει “φόρο εισόδου” στους Γερμανούς τουρίστες

Η ιταλική οικονομία υποφέρει από ύφεση, χαμηλή ζήτηση και υψηλό χρέος και ο Jim O’Neil, ο πρώην πρόεδρος της Goldman Sachs Assete Management, καταθέτει μία σειρά μη συμβατικών ιδεών προκειμένου να βοηθήσει την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης.

Σε άρθρο του – για λογαριασμό του think tank Bruegel – ο O’Neil, διάσημος για τη δημιουργία του όρου “BRICs”, υποστηρίζει ότι όλα εξαρτώνται από το κατά πόσο η Γερμανία θα βοηθήσει την Ιταλία αλλά και τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης.

“Η Ιταλία χρειάζεται τη βοήθεια της Γερμανίας”, τονίζει ο O’Neil και προσθέτει “όχι μόνο μέσω μεγαλύτερης ευχέρειας κινήσεων στον δημοσιονομικό τομέα, κάτι το οποίο σαφώς είναι σημαντικό, αλλά μέσω προσπαθειών για αύξηση του πληθωρισμού στο επίπεδο του 2%. Τέτοιο επίπεδο πληθωρισμού δεν πρόκειται να το “δει” η Ευρωζώνη, εάν η Γερμανία δεν αφήσει τα δικά της επίπεδα πληθωρισμού να αυξηθούν, υψηλότερα από το 2%”.

Και δεν σταματά εδώ: “Πως θα επιτευχθεί αυτός ο στόχος για τον γερμανικό πληθωρισμό. Μήπως οι Γερμανοί θα έπρεπε να υποχρεωθούν να πληρώνουν έναν έξτρα φόρο κάθε φορά ο πληθωρισμός στη χώρα τους υποχωρούσε από το 2% και μάλιστα ο φόρος αυτός να αυξάνεται όσο ο πληθωρισμός υποχωρεί; Τα έσοδα από αυτόν τον φόρο θα μπορούσαν να προωθηθούν στις χώρες που έχουν έλλειμμα χαμηλότερο από το 3% αλλά αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την ανάπτυξή τους. Επίσης η Ιταλία θα μπορούσε να επιβάλει ένα φόρο “εισόδου” στους Γερμανούς τουρίστες”, αναρωτιέται ο O’Neil, σαφώς προκαλώντας ρίγη σύγχυσης στους Γερμανούς οικονομολόγους.

“Ξέρω ότι αυτή η άποψη μου μοιάζει τρελή. Όμως δεν είναι πιο τρελό να επιμένεις στην εφαρμογή ενός συγκεκριμένου ορίου για το έλλειμμα, χωρίς να το αναπροσαρμόζεις βάσει των συνθηκών που επικρατούν ανά εποχή ή να αφήνεις τη ζήτηση να υποχωρεί τόσο πολύ ώστε να χάνεις συνέχεια τον στόχο του πληθωρισμού που έχει θέσει η ΕΚΤ;”, σημειώνει ο O’Neil.

Σύμφωνα με τον διάσημο οικονομολόγο η απόφαση της Ιταλίας να ενταχθεί στην Ευρωζώνη και να  υιοθετήσει το ευρώ ήταν μεγάλο λάθος, καθώς υποχρεούται να ακολουθήσει συγκεκριμένους σκληρούς κανόνες, οι οποίοι της αφαιρούν τη δυνατότητα να καταστεί εκ νέου ανταγωνιστική.