Κωδικός «Survival»

Η διαχείριση των κόκκινων δανείων θα είναι το Α και το Ω για την επιτυχή αναστροφή της οικονομίας και την κοινωνική ειρήνη. Ηδη από την κινητοποίηση που εκδηλώθηκε τις τελευταίες ημέρες για την εξάντληση των προθεσμιών στον νόμο Κατσέλη διαφαίνεται η αγωνία που υπάρχει, όταν από 1.1.2016 οι δανειολήπτες θα βρεθούν απέναντι σε ένα νέο πλαίσιο.

Γι’ αυτό πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί, το μόνο σίγουρο όμως είναι οι επιστολές που στέλνουν οι τράπεζες σε εκείνους τους δανειολήπτες που δεν έχουν κόκκινο δάνειο αλλά καθυστερούν έστω και μία δόση.

Ρεπορτάζ που είδαν το φως της δημοσιότητας μιλούν ακόμα και για βελτίωση του Κώδικα Δεοντολογίας από την Τράπεζα της Ελλάδος, η αυστηρότητα του οποίου επέβαλε στις τράπεζες να ξεκινήσουν αυτή τη διαδικασία. Οι τραπεζίτες από την πλευρά τους δεν τρέφουν αυταπάτες.

Γνωρίζουν ως άνθρωποι της αγοράς ότι η υπόθεση των κόκκινων δανείων ή θα λειτουργήσει και η οικονομία θα κάνει το επόμενο βήμα ή η μπάνκα θα τιναχτεί στον αέρα.

Σχεδιασμοί γίνονται, όπως και συνεργασίες με χρηματοοικονομικούς οργανισμούς που έχουν τεχνογνωσία με στόχο να βρεθούν λύσεις ώστε η όποια ρευστότητα να αρχίσει να επανέρχεται στο σύστημα. Κρίσιμη ημερομηνία η 15η Φεβρουαρίου, οπότε και έχει χρονικά καθοριστεί ο ορίζοντας για την τελική συμφωνία με τους εταίρους-πιστωτές για τα κόκκινα. Ακόμα όμως και με αυτό το πλαίσιο, πολλά θα πρέπει να κριθούν επί του πρακτέου, το οποίο φυσικά θα διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση.

Το ερώτημα είναι αν όσοι αρχίσουν να συνειδητοποιούν ότι θα χάνουν τα σπίτια τους θα συνεχίσουν να θέλουν να μείνουν στο ευρώ. Πόσοι θα είναι αυτοί και αντίστοιχα πόσοι αυτοί που θα δεχτούν επιθέσεις νομικής μορφής από τράπεζες για τα πάσης φύσεως κόκκινα δάνεια;

Σε όλα αυτά δεν πρέπει να μείνει στα ψιλά η επίθεση του CDU στην κυβέρνηση, το οποίο επανέφερε το ζήτημα του προσωρινού Grexit – στοιχείο που δείχνει ότι ο Σόιμπλε δεν έχει σταματήσει να καραδοκεί. Είναι προφανές ότι όλα θα κριθούν τελικά από τη συνολική πορεία της οικονομίας, αλλά τα ρίσκα αυτή τη στιγμή είναι υπαρκτά και δεν έχουν φύγει από το τραπέζι.

Το 2016 κρύβει μερικές αλήθειες που δεν ξέρουμε τι πρόσημα θα έχουν. Ας ελπίσουμε ότι θα είναι σε θετική κατεύθυνση και όχι σε καταστροφική. Τα σοκ του 2015 είναι ακόμα νωπά, όμως το τεστ υλοποίησης και εφαρμογών της χρονιάς που έρχεται είναι άγνωστο. Σε κάθε περίπτωση, η σταθεροποίηση των προσδοκιών θα παίξει αποφασιστικό ρόλο, αλλά και αυτό περνά από όσα είδαμε να μένουν κολοβά μέσα στο 2015. Τι έγινε, για παράδειγμα, με τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, όπου θα απορροφούνταν 4 δισ. μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους;

Το θετικό σενάριο μιλά για ολοκλήρωση της αξιολόγησης και έναρξη της διαπραγμάτευσης της αναδιάρθρωσης του χρέους. Αυτό είναι η μια πλευρά, τα γεωπολιτικά ρίσκα είναι η άλλη, ενώ είδαμε τους τελευταίους μήνες του 2015 πώς η υπόθεση του Προσφυγικού τεμαχίζει τελικά την Ευρώπη και έβγαλε την Ελλάδα στη σέντρα με πολύ σοβαρά διακυβεύματα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν είναι καιρός για γέλια, καθώς η περιπέτεια της χώρας στο τρίτο μνημόνιο θα πρέπει να περάσει από κρίσιμες υπερβάσεις.

Ακόμα πάντως κι αν υλοποιηθούν, για παράδειγμα, τα κέντρα παροχής συμβουλών προς τους πιο αδύναμους πολίτες από την πλευρά του Κυβερνητικού Συμβουλίου Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, όπως τουλάχιστον σχεδιάζεται, στην πράξη θα φανεί πώς αυτά θα λειτουργήσουν για το εσωτερικό μέτωπο.

Χρόνος, πάντως, πολύς για επίτευξη αποτελεσμάτων δεν θα υπάρξει, η κοινή γνώμη έμαθε να υπομένει και θέλει το ευρώ. Θέλει όμως και οι θυσίες της να πιάσουν τόπο. Αναλύσεις υψηλού επιπέδου είναι δύσκολο να γίνουν για την ελληνική οικονομία. Ο κωδικός «Survival» είναι ίσως η μόνη απόδοση της αποστολής του 2016.