Δεν είναι έκπληξη ότι τα κόκκινα δάνεια αναδεικνύονται στο νούμερο 1 πρόβλημα της Αξιολόγησης και ίσως είναι το μοναδικό ζήτημα που μπορεί να επιφέρει τόσο γρήγορα τριγμούς για την κυβέρνηση.
Το θέμα με πλατιές κοινωνικές διαστάσεις θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες αν επικρατήσει η πλευρά των εταίρων -πιστωτών που επιλέγει σαφώς αυστηρότερα κριτήρια για το ξεκαθάρισμα των αδύνατων δανειοληπτών.
Για να πούμε την αλήθεια το τοπίο των κόκκινων δανείων στην Ελλάδα είναι άναρχο.Υπάρχει μια πολύ μεγάλη μερίδα από τους ανθρώπους που ενώ έχουν ατυχήσει θέλουν πραγματικά την ευκαιρία να καταστούν συνεπείς.Υπάρχει όμως και μια άλλη μερίδα, που δεν πιάνεται από πουθενά και που ενσυνείδητα τα έχει φορτώσει στον κόκκορα,αποδυναμώνοντας το τραπεζικό σύστημα και όλη την οικονομία.
Ετσι οι δανειστές εμφανίζονται για μια ακόμα φορά καχύποπτοι και η κυβέρνηση πρέπει να επιστρατεύσει έναν συνδυασμό παραγόντων για να υπερασπίσει τις θέσεις της. Και αυτό γιατί η προστασία των αδύναμων δανειοληπτών αποτελεί προσωπική δέσμευση του πρωθυπουργού σε πρεκλογική περίοδο.
Τα κρίσιμα ζητήματα που διαφαίνονται έχουν να κάνουν κατά πρώτο με ποιες αντικειμενικές αξίες θα αξιολογηθούν τα κόκκινα δάνεια.Οι υπαρχουσες είναι σε φανταστική σφαίρα και κάτα μέσον όρο οι πραγματικες είναι 40-60% χαμηλότερα.Αρα όταν μιλάμε για 160.000 ευρώ αξία, που είναι ένας μέσος όρος της μέχρι τώρα διαπραγμάτευσης, αυτό το ακίνητο τώρα κάνει χαμηλότερα από 100.000 σε σχέση με τις παλαιές τιμές.
Το επόμενο είναι τι θα γίνει με εκείνους που δεν θα προστατευθούν και θα κληθούν να διαπραγματευθούν με τις τράπεζες.Θα βρουν μια κοινή συνισταμένη ή θα αντιμετωπίσουν τα funds?O ερχομος δε των τελευταίων θα είναι επιζήμιος ή θα εκτονώσει καταστάσεις.Αν δάνεια αγοραστούν στο 15% της αξίας τους και οι επενδυτές ζητήσουν από τον δανειολήπτη το 30%, βγάζουν το 100% και αυτόματα του κουρεύουν το 70%!
Σε κάθε περίπτωση όμως αν τα πράγματα φτάσουν σε τέτοιο σημείο πολύ φοβάμαι ότι η κυβερνητική πλειοψηφία θα έχει καταστεί ιδιαίτερα εύθραστη.Οσον αφορά τις επιχειρήσεις μπορεί μια μαζικότερη μεταβίβαση επιχειρήσεων σε funds να φέρει τις αντίστοιχες ωφέλειες στο τραπεζικό σύστημα και την οικονομία από αυτό που οι δανειστές θα στόχευαν, αν επέμεναν αντίστοιχα στους πλειστηριασμούς κατοικιών;
Και σε μια τέτοια περίπτωση τι θα γίνει με τις θέσεις εργασίας που αποτελούν και την προτεραιότητα της πολιτικής?Ολα αυτά είναι ιδιαίτερα σύνθετα όχι μόνο από πολιτικής αλλά και οικονομικής πλευράς.Εκεί όμως βρίσκεται η λύση για τον μετασχηματισμό του συστήματος που πρέπει να υλοποηθεί.Και έχω την αίσθηση ότι θα είναι ένας ακόμα τομέας, όπου οι οικονομικές πρακτικές θα υπερισχύσουν της πολιτικής φιλολογίας.
Εκτος κι αν η κυβέρνηση αποφασίσει να ξεκλιδώσει δεσμεύσεις που αφήνει πίσω-άγνωστο για ποιό λόγο-στην κατεύθυνση ιδιωτικοποιήσεων και απελευθέρωσης αγορών για να ανταλλάξει με τους δανειστές τομείς προτεραιοτήτων και να διασώσει όπως επιβάλλεται τα σπίτια των δανειοληπτών
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.