Άλλη μια τραπεζική κρίση θα μπορούσε να σπρώξει την εύθραυστη οικονομία της Ελλάδας στην καταστροφή, εκτιμά ο οικονομολόγος της KPMG, Bill Robinson, σε άρθρο του στην βρετανική εφημερίδα City A.M.
“Όταν ξέσπασε η ευρωπαϊκή κρίση χρέους πριν πέντε χρόνια, ήταν μια κρίση εμπιστοσύνης στην ικανότητα των κρατών μελών της περιφέρειας (Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία) να ξεπληρώσουν το χρέος που εμφανίστηκε στους κρατικούς προϋπολογισμούς τους. Όμως έκτοτε αυτές οι χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, κατάφεραν να εξαλείψουν τα δημοσιονομικά τους ελλείμματα. Επομένως γιατί η κρίση στην Ελλάδα επέστρεψε και γιατί πήρε τη μορφή μιας τραπεζικής κρίσης που δεν έχει ακόμα επιλυθεί;” αναρωτιέται ο Robinson, απαντώντας ότι ο λόγος είναι ότι το νόμισμα της Ελλάδας είναι το ευρώ.
Κανονικά, όταν μια οικονομία αντιμετωπίζει προβλήματα, είναι εύλογο να ακολουθήσουν εκροές κεφαλαίων οι οποίες οδηγούν αργά ή γρήγορα σε κατάρρευση του νομίσματος, τονίζει, προσθέτοντας ότι η υποτίμηση αυτή έχει δύο ρόλους: από τη μία να ανακόψει την φυγή κεφαλαίων και από την άλλη να αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητα.
Αλλά όπως τονίζει ο οικονομολόγος η λύση αυτή δεν υπάρχει για την Ελλάδα αφού η φυγή κεφαλαίων δεν επηρεάζει το ευρώ.
Στο μεταξύ, οι Έλληνες καταθέτες ανησυχούν, ακόμα και μετά το τρίτο μνημόνιο, ότι οι καταθέσεις τους δεν είναι ασφαλείς αφού ο κίνδυνος του Grexit δεν έχει παρέλθει κι ότι μια μέρα θα δουν τα ευρώ τους να μετατρέπονται σε δραχμές. Άλλη μια ανησυχία τους είναι ότι θα υποστούν “κούρεμα” καταθέσεων.
Αυτοί οι φόβοι είναι η βασική αιτία πίσω από τη φυγή κεφαλαίων, η οποία ανακόπηκε αναγκαστικά από την επιβολη κεφαλαιακών ελέγχων, εξηγεί ο Robinson. Αλλά τα capital controls έχουν προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στην καθημερινή λειτουργία των επιχειρήσεων.
“Τα χρήματα αποτελούν το οξυγόνο για κάθε μοντέρνα οικονομία. Αν τα στερήσεις, η οικονομία θα μείνει στάσιμη” λέει χαρακτηριστικά.
Το αντίδοτο σε τέτοιες περιπτωσεις;
Η κεντρική τράπεζα, δηλαδή η ΕΚΤ θα πρέπει να δανείσει μεγάλα ποσά για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη. Αλλά δυστυχώς σε αυτή την περίπτωση, το μέγεθος της στήριξης θα πρέπει να είναι υπερβολικά μεγάλο και να ξεπερνά οποιοδήποτε άλλο ποσό που έχει δοθεί για την επίλυση μιας τραπεζικής κρίσης. Γιατί; Γιατί η απειλή του Grexit είναι δύσκολο να ξορκιστεί και οι Έλληνες προτιμούν να την αντιμετωπίσουν κρατώντας μετρητά κάτω από το στρώμα. Αυτό κάνει ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη επιβολής των capital controls και έτσι η ζημια στην ελληνική οικονομία συνεχίζεται.
“Οι ελληνικές τράπεζες βρίσκονται αντιμέτωπες με stress tests για την ανακεφαλαιοποίηση και εξυγίανσή τους. Αλλά οι κεφαλαιακοί έλεγχοι παραμένουν κι έτσι πολλές ελληνικές επιχειρήσεις θα κλείσουν. Τα δάνεια στις επιχειρήσεις αποτελούν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι τους, που βασίζεται όμως στις τράπεζες. Όταν αυτά τα δανεια δεν αποπληρώνονται οι τράπεζες βλέπουν τους ισολογισμούς τους να συρρικνώνονται. Έτσι η κρίση ρευστότητας μετατρέπεται σε κρίση αφερεγγυότητας για τις πιο αδύναμες εξ αυτών” εξηγεί.
Έτσι έχουμε ύφεση, που οδηγεί σε κατάρρευση των τραπεζών, η οποία οδηγεί σε ακόμα βαθύτερη ύφεση, όπως ακριβώς συνέβη στην Αμερική του 1930, ένα σενάριο που θα μπορούσε να επαναληφθεί στην Ελλάδα.
“Ο μόνος σίγουρος τρόπος για να αποφευχθεί αυτό το αποτέλεσμα είναι να δοθεί στήριξη στις ελληνικές τράπεζες σε πολύ μεγάλο βαθμό και να αρθούν οι κεφαλαιακοί έλεγχοι. Η ΕΚΤ θα πρέπει να χρηματοδοτήσει την επιθυμία των Ελλήνων να επιστρέψουν τα ευρώ τους στις ελληνικές τράπεζες, κάτι που θα αποδειχθεί πολυδάπανο. Αλλά η εναλλακτική θα είναι ακόμα περισσότερο…”, καταλήγει.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.