Την περσινή χρονιά ο απόφοιτος λυκείου, Kwasi Enin, ανακάλυψε ότι είχε γίνει δεκτός σε όλα τα κορυφαία πανεπιστήμια που είχε στείλει αίτηση.
Όπως είπε ο ίδιος στο Reuters, τον δέχτηκαν τα πανεπιστήμια Χάρβαρντ, Γέιλ, Μπράουν, Κολούμπια, Κορνέλ, Ντάρτμουθ, Πρίνστον, καθώς και το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια.
Πώς τα κατάφερε ο μαθητής από το Λονγκ Άιλαντ; Κατ’αρχάς πρέπει να σημειωθεί ότι το σκορ του στις εξετάσεις SAT (κάτι σαν τις δικές μας πανελλαδικές) ήταν 2.250 μονάδες. Ο βαθμός αυτός σημαίνει ότι έγραψε καλύτερα από το 99,2% των συμμετεχόντων στις εξετάσεις. Είχε παρακολουθήσει 11 προπαρασκευαστικά courses για εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο και ανήκε στο 2% των καλύτερων της συγκεκριμένης χρονιάς αποφοίτησης.
Όλα αυτά, όμως, δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι θα γινόταν αυτομάτως δεκτός σε κάποιο κολέγιο. Η απάντηση για την επιτυχία του μπορεί να κρύβεται στο δοκίμιο που έγραψε συνοδεύοντας την αίτησή του για εισαγωγή σε κάποιο Πανεπιστήμιο, την οποία και δημοσίευσε η New York Post.
Το γραπτό του αναφέρει την επίδραση που είχε στην πνευματική και προσωπική του ανάπτυξη η ενασχόλησή του με τη μουσική. “Το καταφύγιό μου μέσα και έξω από το σπίτι είναι ο κόσμος των συνθετών, της αρμονίας και των πιθανοτήτων”, αναφέρει σε κάποιο σημείο της επιστολής του. “Το μουσικό μου καταφύγιο έχει σφυρηλατήσει τον χαρακτήρα μου και χωρίς τη μουσική, η ζωή μου θα έχανε το μισό από το μεγαλείο που έχει σήμερα”, γράφει ο Enin.
Για την ιστορία, να σημειωθεί ότι ο Kwasi Enin τελικά επέλεξε να φοιτήσει στο Γέιλ. Σήμερα είναι πρωτοετής στο Πανεπιστήμιο που θεωρείται ένα εκ των κορυφαίων στον τομέα των οικονομικών και όχι μόνο.
Όπως αναφέρει στην επιστολή του, η απόφασή του και η παρότρυνση μια δασκάλας μουσικής να μην τα παρατήσει και να μάθει βιολί ήταν και το έναυσμα για την πνευματική του εξέλιξη. Μέσα από τις ατέλειωτες δυνατότητες που μας δίνει η μουσική, γράφει, μπορούμε να μάθουμε να σκεφτόμαστε δημιουργικά γύρω από κάθε πιθανό πρόβλημα. Η δική του ενασχόληση από τη γ’ δημοτικού με τους ατέρμονος συνδυασμούς συγχορδιών, μελωδιών και ρυθμών, το μυαλό του άρχισε να εξασκείται στο να βρίσκει διαφορετικές μεθόδους για τη λύση οποιωνδήποτε μαθηματικών προβλημάτων, να ανταποκρίνεσαι καλύτερα στις προκλήσεις της λογοτεχνίας και να βρίσκεις λύσεις σε δύσκολες καταστάσεις.
Η μουσική, γράφει, έγινε η δασκάλα που του δίδαξε τη σημασία της ηγετικής σκέψης, της ομαδικής δουλειάς και της φιλίας. Τη σπουδαιότητα της ισορροπίας και της τάξης. Εξάλλου, βασικό προσόν για έναν ηγέτη δεν είναι φυσικά να δίνει διαταγές, αλλά να δημιουργεί αρμονία μεταξύ των μελών της ομάδας, αλλά και σε κάθε μέλος ξεχωριστά ώστε να αναδειχθεί το καλύτερο δυνατό υλικό ολόκληρης της ομάδας…
Ολόκληρη η επιστολή που απέστειλε στα κολέγια μαζί με την αίτησή του:
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.