Σε καμία περίπτωση δεν επαρκεί το «πλαφόν» του 15% στην εξυπηρέτηση του ελληνικού χρέους ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο, τόνισε η Κριστίν Λαγκάρντ, από τη Λίμα του Περού, απαντώντας έτσι στις χθεσινές δηλώσεις του επικεφαλής του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ.
Το χάσμα ανάμεσα στους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ όσον αφορά την διαχείριση του ελληνικού χρέους έχει αρχίσει να «βαθαίνει» ξανά, με την επικεφαλής του Ταμείου να ξεκαθαρίζει σε όλους τους τόνους ότι χρειάζονται πολύ πιο γενναίες αποφάσεις από την πρόταση του 15% του ΑΕΠ στην ετήσια εξυπηρέτηση του χρέους.
Ερωτηθείσα από μια δημοσιογράφο κατά τη συνέντευξη Τύπου μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της ετήσιας γενικής συνέλευσης του Ταμείου να σχολιάσει τις δηλώσεις αυτές είπε: «Με κίνδυνο να επαναλαμβάνομαι, η θέση του ΔΝΤ δεν έχει αλλάξει… Είμαστε σε μεγάλο βαθμό έτοιμοι να συμμετάσχουμε στο ελληνικό πρόγραμμα, υπό τον όρο ότι το πρόγραμμα κινείται σε δύο πόδια, το ένα δυνατές και σε βάθος διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις όπως στο ασφαλιστικό σύστημα, την τραπεζική διακυβέρνηση και άλλες μεταρρυθμίσεις που θεωρούμε απαραίτητες ότι είναι απαραίτητες για οικονομική ισχύ και οικονομική κυριαρχία».
«Κατά την γνώμη μας και την ανάλυσή μας το χρέος χρειάζεται επέμβαση. Το 15% είναι ένα από τα εργαλεία για τη βιωσιμότητα του χρέους και δεν είναι καθόλου το μοναδικό συστατικό που θα εξετάζαμε. Σε καμία περίπτωση», πρόσθεσε, κατηγορηματικά.
Την Παρασκευή, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ είχε δηλώσει σε συνέντευξη στο Reuters ότι δεν θεωρεί ως την καλύτερη λύση μια άμεση, προκαταβολική ελάφρυνση του χρέους, αλλά μία ελάφρυνση σε βάθος 15ετίας και με ένα «ταβάνι» 15% του ελληνικού ΑΕΠ ετησίως για την εξυπηρέτηση του χρέους.
Το ζήτημα της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους κινδυνεύει να μετατραπεί σε πεδίο αντιπαράθεσης των «μεγάλων δυνάμεων».
Από τις δηλώσεις που έγιναν στη Λίμα του Περού, όπου διεξήχθη η ετήσια σύνοδος του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, έγινε σαφές ότι το ζήτημα του χρέους έρχεται στο προσκήνιο όπως επιδιώκει η ελληνική πλευρά, αλλά διαμορφώνονται δύο στρατόπεδα, τα οποία έχουν διαφορετικές απόψεις για το ζήτημα.
Από τη μια βρίσκεται το ΔΝΤ, αλλά και οι ΗΠΑ και η Γαλλία, που θεωρούν ότι η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους είναι απαραίτητη. Από την άλλη, το στρατόπεδο των «γερακιών» του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, που θεωρούν ότι δεν χρειάζονται δραστικές λύσεις, εκτιμώντας προφανώς ότι είναι καλύτερα το χρέος να παραμένει σε εκκρεμότητα έτσι ώστε να υπάρχει μοχλός πίεσης απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση.
Ορισμένοι αναλυτές, μάλιστα, διαβλέπουν ότι η απόσταση που καταγράφεται ανάμεσα στις δύο πλευρές δεν αποκλείεται να αντανακλά και την ευρύτερη διαμάχη που υπάρχει ανάμεσα στο Βερολίνο από τη μια πλευρά και από την άλλη το ΔΝΤ και τις ΗΠΑ και έτσι ενδεχομένως το θέμα του χρέους να αποτελέσει ένα «πιόνι» στο ευρύτερο γεωπολιτικό σκάκι που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.