Μια νόστιμη βόλτα στα Πετράλωνα

Τα Πετράλωνα ήταν ανέκαθεν μια γειτονιά κέντρο-απόκεντρο που έχει δικό της οξυγόνο, δικό της κόσμο, δικά της έξω.

Δίπλα στα παλιά εστιατόρια και μπαρ ανακαλύψαμε καινούρια, τα δοκιμάσαμε και σας παίρνουμε μια βόλτα μαζί.
Η γραμμή του τρένου τα χωρίζει Άνω-Κάτω, η «αυλή των Πετραλώνων», ή αλλιώς ο λόφος του Φιλοπάππου, εξασφαλίζει το οξυγόνο τους χωρίζοντάς τα ταυτόχρονα από την υπόλοιπη πόλη. Παρένθεση στην πρωτεύουσα, τα Πετράλωνα ή Ατταλιώτικα, από τους πρόσφυγες της Αττάλειας που τα έχτισαν όπως όπως σε μια νύχτα, ζουν τη δική τους ζωή μιας αληθινής γειτονιάς που ανταλλάσσει ακόμα καλημέρες στη λαϊκή της Παρασκευής. Με αναφορά της τον θερινό κινηματογράφο «Ζέφυρο», η γειτονιά ζει ανάμεσα στο χθες του Θησείου, τα πετρόκτιστα της Φρειδερίκης με τις ολάνθιστες αυλές, την πολυκατοικία του «Ασύρματου», τα αρχοντικά νεοκλασικά της οδού Τρώων, το Άλσος, και μερικές άκρως ευχάριστες αντιφάσεις: καλλιτέχνες, νεωτεριστές αρχιτέκτονες, διανοούμενοι, διαφημιστές, δημοσιογράφοι και γενικώς εστέτ αφενός και η πιο ισχυρή σκληροπυρηνική εναλλακτική κοινότητα από την άλλη μοιράζονται ειρηνικά τη χωροταξία της γειτονιάς, γύρω από την Τρώων οι μεν, πάνω από την πλατεία Μερκούρη οι δε. Με πυρήνα το «Κλουβί» και τον «Οικονόμου» οι πρώτοι και τη «Βραζιλιάνα» οι εναλλακτικοί, επεκτείνουν τα στέκια τους στήνοντας μια γειτονιά-προορισμό του κεφιού για όλη την Αθήνα. Στα Πετράλωνα θα βρει φθηνά και αληθινά ποτά ο φοιτητής, καλή κουζίνα ο καλοφαγάς, περαντζάδα όποιος θέλει να ξεσκάσει σε ένα κεφάτο κέντρο-απόκεντρο, με το δικό του χαρακτήρα, τη δική του σφραγίδα και ενίοτε τους δικούς του νόμους. Αν το αθηναϊκό κέντρο έχει το δικό του χωριό, αυτό σίγουρα το λένε Πετράλωνα.

5 μέρη για καλό φαγητό

Kreas
Σε μια μονοκατοικία του ’30, με βιομηχανική αισθητική που «σπάει» με τα παλιά μωσαϊκά, παστέλ τραπέζια, πολύχρωμες μαξιλάρες και μια ταράτσα που σε ταξιδεύει στην παλιά Αθήνα και στα απέναντι μπαλκόνια που σε προσγειώνουν στην απόλυτη αίσθηση της «γειτονιάς», το Kreas ψωνίζει το κρέας του αμερικανικό, όπως λέμε φιλέτο ιμπέρικο ωρίμανσης 21 ημερών, πικάνια, χοιρινά spare ribs, black angus και prime rib και το ψήνει σε φούρνο josper με ξυλοκάρβουνο, τον τελευταίο έρωτα των κρεατολάγνων σεφ, καθώς αυτός ο φούρνος που συνδυάζεται με γκριλ σε υψηλότατες θερμοκρασίες είναι στην ουσία ένα πανέξυπνο ρομπότ, που υπόσχεται το απόλυτο ψήσιμο. Το «ξένο» κρέας, όμως, στη συνοδεία του «παντρεύεται» με την πιο ελληνική παράδοση του ατζέμ πιλαφιού, των άγριων χόρτων που σερβίρονται με το ζουμάκι τους, με ψητό μανιτάρι πορτομπέλο αλλά και ωραιότατες, τραγανές, τηγανητές πατατούλες. Στο «ψητό», βεβαίως, κινδυνεύεις να μη φτάσεις ποτέ αν περιπλανηθείς σε μια πρώτη βουτιά στο αβγό ελευθέρας βοσκής σαγανάκι με σύγκλινο, πατάτες, μανιτάρια και πιπεριές, στο τηγανητό αβγό που φτάνει ζουμερό πάνω σε ένα στρώμα από ολοτράγανα στρογγυλά σπιτικά τσιπς, στα μπουρεκάκια παστουρμά με κασέρι Σοχού και μαρμελάδα ντομάτας ή το μαστέλο Χίου σε κρούστα από φιστίκι Αιγίνης με γλάσο κόκκινου κρασιού αρωματισμένο με φασκόμηλο. Χώρο για μιλφέιγ έχετε;

Διαβάστε τη συνέχεια στο olivemagazine.gr