Ο Γιάννης Σοφολόγης ενσαρκώνει έναν πολύ διαφορετικό ήρωα στην κεντρική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου. Στο επιβλητικό κτίριο Τσίλλερ ο Γιάννης αφήνει πίσω την ανθρώπινη υπόσταση του και γίνεται ένα κυριολεκτικά γλυκό πλάσμα. Η κακομαθημένη βασιλοπούλα (Λυδία Τζανουδάκη) αρνείται να δεχθεί κάποιον από τους υποψήφιους πρίγκιπες και αποφασίζει να φτιάξει μόνη της τον άνδρα που είναι κατάλληλος για αυτή. Ετσι δημιουργεί τον Σιμιγδαλένιο, που πλάθει η ίδια με αμύγδαλα, ζάχαρη και σιμιγδάλι. Η παράσταση που σκηνοθετεί η Λυδία Κονιόρδου εμπνέεται από τους πίνακες του Θεόφιλου, χρησιμοποιεί παραδοσιακά κοστούμια μετουσιωμένα με φαντασία και χιούμορ και θυμίζει στα παιδιά παιχνίδια ξεχασμένα. Επί σκηνής ο Δημήτρης Μπρέντας στα πνευστά, ο Μάριος Παπαδέας στα έγχορδα και ο Γιάννης Μουτσάκης στα κρουστά παρασύρουν τους μικρούς θεατές σε μια καλοφτιαγμένη ιστορία ντυμένη με χρωματιστές εικόνες, ήχους, παιχνίδια και πολύ γέλιο.

Το κείμενο του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου περιγράφει αυτόν τον ήρωα σαν τον ιδανικό σύντροφο. Είναι γλυκός, τρυφερός, αγαπά τη βασιλοπούλα και -το πιο σημαντικό για εκείνη- δεν έχει δική του βούληση. Η ίδια μπορεί να μην τον εκτιμά ιδιαίτερα και να τον έπλασε για να κάνει το καπρίτσιο της, ωστόσο όταν μια αντίζηλός της τον κλέβει, εκείνη τρελαίνεται. Και την ώρα που ο Σιμιγδαλένιος πίνει το ποτό της λήθης και δεν θυμάται τίποτα από την προηγούμενη ζωή του, η βασιλοπούλα αποφασίζει να κάνει ένα τεράστιο ταξίδι για να τον βρει. Ζητάει τη βοήθεια του ήλιου, του φεγγαριού και της σελήνης και έχοντας μετανιώσει για τα λάθη της θέλει τον ήρωά της πίσω. Τι γνώμη έχει όμως εκείνος;
Παρακολουθήστε το αφιέρωμα του Citylifε στην παράσταση «Σιμιγδαλένιος» (4:47)
Αν και ο Σιμιγδαλένιος ξεκινάει τη ζωή του χωρίς βούληση, στην πορεία παίρνει τα ηνία της ιστορίας. Πώς νιώθει όμως ένα πλάσμα που δεν μπορεί να αποφασίσει για τον εαυτό του; Και με ποια αφορμή αυτό αλλάζει; «Για εμάς που έχουμε βούληση, αν τη χάσουμε ξαφνικά, θα βρεθούμε σε μια εξαιρετικά δύσκολη συνθήκη», μου εξηγεί ο Γιάννης Σοφολόγης και συνεχίζει: «Για τον Σιμιγδαλένιο που γεννιέται έτσι, με την αθωότητα ενός μωρού, είναι η μοναδική πραγματικότητά του. Γεννιέται για να αγαπά. Απλά και αθώα. Ομως, όσο προχωράει στη ζωή του και στο έργο, βλέπει πως οι άλλοι γύρω του δεν σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο. Παρόλα αυτά, επειδή γνωρίζει ότι οι άνθρωποι έχουν την ικανότητα να αγαπούν, αυτή η γνώση τού γεννά βούληση και στην κρίσιμη στιγμή παίρνει το ρίσκο να θυσιαστεί για την αγάπη του: τη βασιλοπούλα του».
Ολη η ιστορία έχει να κάνει με την αγάπη και τη δύναμη που έχει να αλλάζει τους ανθρώπους. Αυτή αλλάζει τον Σιμιγδαλένιο, αυτή αλλάζει όμως και τη βασιλοπούλα. Για αυτό και παρ” όλες τις αμφιβολίες του ήρωα, όταν εκείνη τον βρίσκει και του εξηγεί ότι έχει μετανιώσει δίνεται το happy end στην ιστορία. «Ο Σιμιγδαλένιος καταλήγει να είναι το μήλον της έριδος εν αγνοία του», λέει ο Γιάννης. «Είναι η αφορμή να εκδηλωθεί η ματαιοδοξία και η αλαζονεία των δύο κοριτσιών, που ενώ έχουν τα πάντα, θέλουν κι άλλα. Ενα ακόμα λούτρινο αρκουδάκι στο κρεβάτι τους. Επειδή, όμως, στη ζωή δεν μπορείς να παίρνεις χωρίς να δίνεις, αυτή που τελικά τον κερδίζει και τον απελευθερώνει, είναι αυτή που καταλαβαίνει τι σημαίνει “μοιράζομαι”, τι σημαίνει “χάνω αυτό που θεωρούσα δεδομένο”, τι σημαίνει “απαρνούμαι την ησυχία μου”, τι σημαίνει “κάνω χώρο μέσα μου για τον άλλο’».

Η βασιλοπούλα πείθει τον πρίγκιπά της όταν έχει μετανιώσει και οι δύο τους, ενήλικες πια, γυρνούν στο βασίλειο για να ζήσουν «αυτοί καλά και εμείς καλύτερα». Η αγνότητα του Σιμιγδαλένιου κερδίζει και η αγάπη -όπως πάντα- υπερτερεί. «Στο τέλος, σαφώς και εκτιμάται η αγνότητα του ήρωα, αυτό άλλωστε πρεσβεύει και το έργο μας. Περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο η αθωότητα και η αληθινή αγάπη μπορούν να φέρουν το θαύμα. Να γεννήσουν τον καινούργιο άνθρωπο, που θα είναι εκεί για τον άλλο και δεν θα θέλει το κακό κανενός. Που θα τον ενδιαφέρει πώς μπορεί να είναι χρήσιμος και όχι πώς να βλάψει. Που “άστρα μετρώντας…” μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Πώς μπορεί αυτό να μην εκτιμάται; Στον κόσμο του έργου μας, τουλάχιστον, εκτιμάται. Μακάρι να μας διδάξει τον τρόπο να το κάνουμε και στις ζωές μας».
Πηγή: www.metropolispress.gr

Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.