Ορισμένες πλούσιες χώρες με ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα δημοσίου χρέους θα μπορούσαν να επιτύχουν απλώς να συνεχίσουν να «ζουν με αυτό», διότι οι προσπάθειες μείωσης των χρεών τους ενέχουν και οι ίδιες κινδύνους: τη θέση αυτή διατυπώνουν σε μελέτη τους τρεις οικονομολόγοι του ΔΝΤ, θέτοντας υπό αμφισβήτηση το δόγμα που κυριαρχεί επί δεκαετίες για τα οφέλη της άσκησης πολιτικών λιτότητας.
Τα κράτη μέλη της ευρωζώνης και άλλες χώρες με προηγμένες οικονομίες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα λόγω της διόγκωσης των δημοσίων χρεών τους μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση της περιόδου 2007-2009. Ορισμένες αντιμετώπισαν πιέσεις να ικανοποιήσουν τις αγορές προχωρώντας σε ταχεία δημοσιονομική προσαρμογή.
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είχε ήδη προειδοποιήσει στο παρελθόν ότι οι προσπάθειες να περισταλούν οι δαπάνες ή να αυξηθούν οι φόροι πολύ γρήγορα μετά την κρίση θα έπλητταν την οικονομική ανάπτυξη. Τώρα οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ Τζόναθαν Όστρι, Ατίς Γκος και Ραφαέλ Εσπινόθα πηγαίνουν ακόμη πιο μακριά τη θέση αυτή, επιχειρηματολογώντας ότι οι χώρες οι οποίες είναι σε θέση να αναχρηματοδοτούνται στις αγορές με εύλογα κόστη δανεισμού καλό θα ήταν να αποφεύγουν τις επιζήμιες συνέπειες της εφαρμογής πολιτικών λιτότητας.
«Μια ριζοσπαστική λύση για το υψηλό χρέος είναι να μην κάνεις απολύτως τίποτε» ανέφεραν σε ανάρτησή τους σε ιστολόγιο που συνοδεύει το έγγραφό τους -που δεν αποτελεί μεν επίσημη θέση του ΔΝΤ, αλλά θα μπορούσε να συμβάλει στη διαμόρφωση της μελλοντικής πολιτικής του.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.