Περί βιολογίας των media

«Η οικονομική κρίση», έλεγε πριν από λίγο καιρό μάνατζερ πολυεθνικής, «αρχίζει από τις φωτοκόπιες». «Οταν σου παραγγέλνουν να χρησιμοποιείς και τις δύο όψεις του χαρτιού, η κρίση έχει έλθει». Το χαρτί δεν πρέπει να σπαταλιέται, αλλά η κρίση στα μεντια είναι δραματική. Χάνουν εδώ και χρόνια συνεχώς: κυκλοφορία, αναγνώστες, χρήματα, διαφήμιση. Η κυβέρνηση σώζει τράπεζες, σώζει αντιπροσώπους αυτοκινήτων, σώζει ξενοδόχους, αλλά όχι εφημερίδες. Οι 450 εργαζόμενοι στον «Ελεύθερο Τύπο» (αλλά και οι εκκαθαρίσεις σε Αντέννα, «Ξένιο», «Εξπρές» κτλ.) την αφήνουν παγερά αδιάφορη. Και όμως η σωτηρία των μεντια, λένε όλοι, είναι υπόθεση Δημοκρατίας.

Η φούσκα στη βιομηχανία της ενημέρωσης έσκασε, όπως πριν από έναν χρόνο είχε σκάσει η φούσκα των σύνθετων τραπεζικών προϊόντων. Σήμερα φαίνονται ότι όλα (μεντια, αυτοκίνητα, παπούτσια, τράπεζες) είναι παράγωγα. (…)

Υπάρχει ελπίδα; Μόνο μία: να επιστρέψουμε στις θεμέλιες αρχές της δημοσιογραφίας. Μέντια και δημοσιογράφοι ελεύθεροι και αξιόπιστοι, με περισσότερο σεβασμό στην είδηση, με περισσότερη ελευθερία στις ιδέες, με λιγότερη έκπτωση στη δεοντολογία”.

Ο συγγραφέας του παρόντος είναι το πολυσυζητημένο πρόσωπο των ημερών ο Βασίλης Μουλόπουλος – υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΟΛ μέχρι την εκλογή του ως βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ το 2012 και “κομματικός διασώστης” της επιχείρησης με τις “ευλογίες” Στ. Ψυχάρη. Το άρθρο γνώμης δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Το Βήμα στις 26/ 06/2009 και φέρει τον τίτλο “Βιολογικά μέντια” ( σ.σ. το “μέντια” βγαίνει από το media).