Γιατί ολένα και περισσότερο η συστηματική προσπάθεια του νέου υπουργού Επικράτειας Παναγιώτη Νικολούδη να ορίσει τον δικό του χώρο στη πανσπερμία των κυβερνητικών ευθυνών μου θυμίζει την περίπτωση του συναδέλφου του Γιώργου Ζορμπά το 2004 στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας.
Για την ιστορία, ο αντιεισαγγελέας Αρείου Πάγου Ζορμπάς το 2004 αποδέχεται πρόταση του ίδιου του Κώστα Καραμανλή και πηγαίνει ως Γενικός Γραμματέας Οικονοµικού Σχεδιασµού και Αµυντικών Επενδύσεων (ΓΓΟΣΑΕ) στο συγκρότημα του Πενταγώνου. Τα αποτελέσματα του περάσματος του υψηλόβαθμου δικαστικού λειτουργού πενιχρά…
Ο 65χρονος κ. Νικολούδης – που ακολούθησε μια πορεία ανάλογη εκείνης του κ. Ζορμπά αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου και επικεφαλής της Αρχής κατά του Ξεπλύματος βρώμικου χρήματος- φαίνεται πως δύσκολα θα βρει τα πατήματα του αν δεν έχει την πλήρη και αποφασιστική στήριξη του ίδιου του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.
Συνάδελφοι του βάζουν ήδη προσκόμματα στη δουλειά του και δεν είναι λίγοι εκείνοι στο κόμμα αλλά και στο Μέγαρο Μαξίμου που λένε το αυτονόητο: «Ο κ. Νικολούδης για να πετύχει στο έργο του πρέπει να αφεθεί ελεύθερος να ελέγξει και τους δικούς μας- ακόμη και αν είναι υπουργοί ή βουλευτές».
Μάλιστα, οι ίδιοι κύκλοι κάνουν λόγο για τις εκκρεμότητες που έχουν τουλάχιστον ένας Πασοκογενής βουλευτής που δεν …υπουργοποιήθηκε και ένας υπουργός με πολυετή πολιτική και κοινοβουλευτική διαδρομή. Μάλιστα, παλιές καραβάνες της Αριστεράς που βρίσκονται στου Μαξίμου θεωρούν ότι η δουλειά του υπουργού Νικολούδη θα μπορούσε να ήταν καθοριστική για τους προσεχείς ενδοκυβερνητικούς αλλά και εσωκομματικούς συσχετισμούς δυνάμεων.
Σχολίασε εδώ
Για να σχολιάσεις, χρησιμοποίησε ένα ψευδώνυμο.