Πολυπόθητη Συμφωνία

Oι πληροφορίες ότι η διαπραγμάτευση προχωρά γρήγορα, είναι καλοδεχούμενες για όλο το φάσμα της οικονομίας. Το ζητούμενο είναι να υπάρξει αυτή η συμφωνία που θα επισφραγίσει την έξοδο από το φάσμα της χρεωκοπίας αλλά και μια αβεβαιότητα που παρέλυσε τα πάντα ειδικά το τελευταίο δίμηνο.

Το κόστος θα είναι αναμφισβήτητα πολύ μεγάλο και αυτό ήδη έχει αρχίσει να διαφαίνεται και θα γίνει ακόμα πιο σαφές όταν δημοσιοποιηθούν οι λεπτομέρειες. Θα αποδειχθεί δηλαδή, ότι ο πολιτικός παράγοντας αντί να λειτουργήσει εξισορροπητικά, δημιούργησε μια πρωτοφανή αναστάτωση και ένα άνευ προηγουμένου πισωγύρισμα που κατέστρεψε εκ νέου επιχειρήσεις, αύξησε την ανεργία και έφαγε περιουσίες.

Δεν χρειάζεται να πούμε τι θα γινόταν στην οικονομία σε όλα τα επίπεδα αν η σημερινή κυβέρνηση είχε αποδεχθεί την θεσμική διαδικασία της δεύτερης αξιολόγησης και είχε προχωρήσει με ταχείς ρυθμούς,αποδεχόμενη εξαρχής πράγματα που εκ των πραγμάτων θα αποδεχθεί.

Αυτό όμως ας γίνει μάθημα αν και τώρα είναι η ώρα της συμφωνίας και αυτό πρωτεύει. Πρωτεύει να επιστρέψουμε σε πρόγραμμα, να θωρακιστούν εκ νέου οι τράπεζες και να επανέλθει η εμπιστοσύνη. Όσον αφορά τις τράπεζες μένει να δούμε τι θα γίνει με τις καταθέσεις. Ελπίζω ότι θα ακολουθηθεί σενάριο που υποστηρίζουν τραπεζικοί κύκλοι κατά το οποίο η επανακεφαλαιοποίηση θα γίνει χωρίς να χρειασθεί κούρεμα.

Σε κάθε περίπτωση η ολοκλήρωση έχει μεγάλη σημασία και πρέπει να αποτελέσει μια άμεση προσγείωση στην πραγματικότητα. Η φορολογία προς τον ιδιωτικό τομέα είναι προφανές ότι θα αυξηθεί,όμως ελπίζουμε ότι στο τελικό πακέτο θα υπάρξουν οι αναγκαίες ιδιωτικοποιήσεις, η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας με ευρύτερη μορφή, το άνοιγμα των αγορών και όλα εκείνα τα στοιχεία που θα απελευθερώσουν δυνάμεις, γιατί η απασχόληση μόνο από εδώ μπορεί να αυξηθεί.

Όσον αφορά το χρέος καλό είναι να μιλάμε για τη νέα αναδιάρθρωση όμως τα 50+15 δισ που θα επιβαρύνουν εκ νέου το ήδη υφιστάμενο θα επισφραγίσουν και την σουρεαλιστική λογική που εξακολουθεί να πρυτανεύει στην χρεοκοπημένη χώρα. Η σημερινή κυβέρνηση αρχίζει να μιλά για έξοδο στις αγορές και πρέπει να ξέρει ότι τα δυο βασικά της κριτήρια αξιολόγησης από την πλευρά της οικονομίας είναι οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων και η πορεία της απασχόλησης.

Οι σημερινές τιμές των κρατικών ομολόγων στο 30% της ονομαστικής και των τραπεζικών στο 25% παραπέμπουν σε μια ανυποληψία με την οποία οι αγορές μας αντιμετωπίζουν.