του Γ. Πατσόπουλου: Πόσο ασφαλείς είστε εάν δηλώσετε τα «μαύρα λεφτά» του εξωτερικού

του Γεώργιου Ιω. Πατσόπουλου

Το νομοσχέδιο για την εθελοντική αποκάλυψη κεφαλαίων και επενδύσεων και τη φορολογική συμμόρφωση που δόθηκε στη δημοσιότητα προς διαβούλευση χαρακτηρίζεται προϊόν εισπρακτικής ανάγκης του Δημοσίου και κρύβει πολλές παγίδες για όσους θα ήθελαν να ενταχθούν στις διατάξεις του.

Επιπλέον κινείται στα όρια της συνταγματικότητας με τον διαφορετικό τρόπο φορολόγησης, καθώς διακρίνεται σε «καλό» μαύρο χρήμα αυτό που βρίσκεται στο εξωτερικό και «κακό» αυτό που βρίσκεται στις εγχώριες τράπεζες ή στα σεντούκια. Ας δούμε όμως άρθρο-άρθρο τις παγίδες, τις παραλείψεις και τα πονηρά σημεία του νομοσχεδίου που πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη οι νομοθέτες, αλλά και αυτοί που θα θελήσουν να «ασπρίσουν» τα λεφτά τους.

Διαβάστε τα άρθρα του νομοσχεδίου και το σχετικό σχόλιο

1 Φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή νομικές οντότητες φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδας μπορούν να δηλώσουν έως τις …./ εντός …. από τη δημοσίευση του παρόντος κεφάλαια ή/και επενδύσεις οι οποίες βρίσκονται στην αλλοδαπή και για τις οποίες συνέτρεχε είτε υποχρέωση δήλωσής τους είτε υποχρέωση καταβολής φόρου σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις, εφόσον καταβάλουν φόρο με συντελεστή δεκαπέντε τοις εκατό (15%), υπολογιζόμενο επί της αξίας των κεφαλαίων ή/και των επενδύσεων που δηλώνουν.

Για την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου αυτής τα κεφάλαια ή/και οι επενδύσεις αυτές πρέπει να υπάρχουν κατατεθειμένες ή επενδυμένες στην αλλοδαπή κατά την 30ή Απριλίου 2015.

ΣΧΟΛΙΟ

■ Με την πρώτη παράγραφο του νομοσχεδίου δίνεται προθεσμία υποβολής δήλωσης για τον φόρο 15% στις αδήλωτες καταθέσεις εξωτερικού που πρέπει να είναι κατατεθειμένες έως την 30ή Απριλίου 2015. Η ημερομηνία αυτή προφανώς επιλέχθηκε από τον συντάκτη του νομοσχεδίου για να αποφευχθεί η καταστρατήγησή του με τη μεταφορά κεφαλαίων στο εξωτερικό προκειμένου να υποβληθεί δήλωση με 15% φόρο αντί 30% που προέβλεπε σε άλλες περιπτώσεις.

2 Για τα κεφάλαια ή/και τις επενδύσεις που δηλώνονται σύμφωνα με την προηγούμενη παράγραφο, ο φόρος που οφείλεται αποδίδεται από τον ίδιο τον υπόχρεο με ειδική δήλωση στην αρμόδια ΔΟΥ εντός του επόμενου μήνα από τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται από την παράγραφο 1. Οι διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν.4174/2014 – ΦΕΚ Α’ 170) εφαρμόζονται ανάλογα και στον φόρο που οφείλεται με βάση το άρθρο αυτό.

ΣΧΟΛΙΟ
■ Η δεύτερη παράγραφος δίνει προθεσμία ενός μήνα για την εξόφληση του φόρου 15% της 1ης παραγράφου. Σε περίπτωση δήλωσης αλλά μη καταβολής (π.χ. λόγω ταμειακής αδυναμίας), εφαρμόζονται οι διατάξεις του Ν. 4174/13 (όχι του 2014): προσαυξήσεις, δεσμεύσεις, ρυθμίσεις κ.τ.λ.

3 Με την καταβολή του φόρου επί της αξίας των κεφαλαίων ή/και των επενδύσεων που δηλώνονται σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ.1 εξαντλείται η φορολογική υποχρέωση του υπόχρεου φυσικού ή νομικού προσώπου ή νομικής οντότητας για τα κεφάλαια ή/και τις επενδύσεις που δηλώνει. Για τα κεφάλαια ή/και τις επενδύσεις αυτές δεν ερευνάται, προκειμένου για την εφαρμογή των ισχυουσών φορολογικών διατάξεων, ο τρόπος απόκτησής τους και λαμβάνονται υπόψη για την κάλυψη ή τον περιορισμό της διαφοράς μεταξύ της συνολικής δαπάνης που προκύπτει, σύμφωνα με το άρθρο 32 του ν.4172/2013 (ΦΕΚ Α’167) και του εισοδήματος που δηλώνεται ή προσδιορίζεται από τη Φορολογική Διοίκηση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 34 του ν.4172/2013. Επίσης, με την καταβολή του φόρου, δεν έχει εφαρμογή η περίπτωση α’ της παραγράφου ιη’ του άρθρου 3 του ν. 3691/2008, όπως ισχύει (ΦΕΚ Α΄ 166/05.08.2008) και τα δηλωθέντα απαλλάσσονται από οποιοδήποτε άλλο φόρο, τέλος ή εισφορά.

ΣΧΟΛΙΟ

■ Με την τρίτη παράγραφο νομοθετείται ότι τα κεφάλαια αυτά απαλλάσσονται από κάθε άλλη φορολογική υποχρέωση και λαμβάνονται υπόψη για κάλυψη τεκμηρίων ως επίσης για την ύπαρξή τους δεν έχει εφαρμογή ο Ν. 3691/2008 περί «Πρόληψης και καταστολής της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας και άλλες διατάξεις».

4 Οι υποβάλλοντες τη δήλωση της παρ.1 λαμβάνουν πιστοποιητικό στο οποίο βεβαιώνεται η τήρηση της διαδικασίας του παρόντος άρθρου, καθώς και το γεγονός ότι η δήλωση κεφαλαίων ή/και επενδύσεων συνεπάγεται την εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης του δηλούντος για τα ανωτέρω κεφάλαια ή/και επενδύσεις. Δεν επιτρέπεται η διενέργεια φορολογικού ελέγχου από μόνο το γεγονός ότι το φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα υπέβαλε δήλωση της παραγράφου 1 του παρόντος, εκτός εάν προκύψουν νέα στοιχεία σύμφωνα με το άρθρο 25 του 4174/2013.

ΣΧΟΛΙΟ

■ Η παράγραφος 4 αναφέρεται σε «πιστοποιητικό». Θεωρούμε ότι αυτό πρέπει να εξαλειφθεί καθώς θυμίζει τα συγχωροχάρτια της Καθολικής Εκκλησίας του Μεσαίωνα. Ο φορολογούμενος δεν χρειάζεται πιστοποιητικό, αρκούν οι δηλώσεις και οι αποδείξεις πληρωμής. Γιατί για την εκπλήρωση άλλων φορολογικών υποχρεώσεων θα καταντήσει να έχει την έννοια του «πρώην φοροφυγά» νυν «εξιλεωθέντος», ενώ ο στερούμενος πιστοποιητικού θα θεωρείται ή φοροφυγάς ή ύποπτος μέχρις αποδείξεως του εναντίου. Επίσης η απαγόρευση φορολογικού ελέγχου για τον λόγο αυτό είναι θεωρητικό ευχολόγιο και πρακτικά σε ποιους απευθύνεται; Ο φορολογικός έλεγχος μπορεί κάλλιστα να βρει μια άλλη αφορμή, αλλά η πραγματική αιτία ελέγχου να είναι η δήλωση της παραγράφου 1. Εξάλλου, σε μια τέτοια περίπτωση τι θα κάνει ο φορολογούμενος; Θα αρνηθεί τον έλεγχο ή θα κατηγορήσει τη φορολογική αρχή για παραβίαση της 4 παραγράφου;

5 Με απόφαση του υπουργού Οικονομικών καθορίζεται το είδος των κεφαλαίων ή/και επενδύσεων που εμπίπτουν στις διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων, ο τύπος και το περιεχόμενο της δήλωσης της παρ.1, η αρμόδια αρχή έκδοσης και το περιεχόμενο του πιστοποιητικού της παρ.5, η διαδικασία καταβολής του οφειλόμενου φόρου, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου.

ΣΧΟΛΙΟ
■ Πρέπει να την περιμένουμε, γιατί από την απόφαση αυτή και τις «λεπτομέρειες» θα κριθούν πολλά, ίσως και περισσότερα από τον ίδιο τον νόμο.

6 Μετά την άπρακτη παρέλευση της προθεσμίας της παραγράφου 1, οι ελληνικές αρχές αξιοποιούν κάθε διεθνή ή ευρωπαϊκή συμφωνία προκειμένου να διαπιστώσουν τα κεφάλαια ή/και τις επενδύσεις οι οποίες δεν δηλώθηκαν σύμφωνα με το παρόν άρθρο, που έχουν τα πρόσωπα που αναφέρονται στην ίδια παράγραφο σε τράπεζες της αλλοδαπής και προβαίνουν σε όλες τις ενέργειες που προβλέπονται από την κείμενη νομοθεσία.

ΣΧΟΛΙΟ
■ Η παράγραφος αυτή δεν έχει «νομικά» λόγο ύπαρξης. Η δυνατότητα αυτή των ελεγκτικών αρχών υπάρχει και σήμερα. Στην ουσία, είναι μια απειλή για τους καταθέτες εξωτερικού, που δεν χρειάζεται να είναι και νομοθετημένη.

7 Κάθε πρόσωπο υποκείμενο φορολογίας και πρόσωπα που διαλαμβάνονται σε υποθέσεις, για τις οποίες έχουν εκδοθεί μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως εντολές ελέγχου, έρευνας ή επεξεργασίας, εισαγγελικές παραγγελίες ή αιτήματα και εντολές διερεύνησης από δικαστική ή φορολογική ή ελεγκτική αρχή και από την Αρχή του άρθρου 7 του ν.3691/2008 (ΦΕΚ Α’ 166/05.08.2008), καθώς και τα εμπλεκόμενα με αυτά πρόσωπα, δύνανται να υποβάλλουν ανά οικονομικό/φορολογικό έτος αρχικές ή συμπληρωματικές δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος για κάθε προσαύξηση περιουσίας κατά την έννοια της παραγράφου 4 του άρθρου 21 του ν.4172/2013 (ΦΕΚ Α΄ 167/23.07.2013) και της παραγράφου 3 του άρθρου 48 του ν.2238/1994 (ΦΕΚ Α΄ 151/16.09.1994), προσδιοριζόμενη ιδιαιτέρως από το ύψος της κινητής και ακίνητης περιουσίας και του επιπέδου διαβίωσής των, που αποκτήθηκε μέχρι και την 31/12/2014, καταβάλλοντας φόρο που αντιστοιχεί σε συντελεστή αυτοτελούς φορολόγησης τριάντα τοις εκατό 30%, χωρίς την επιβολή πρόσθετου φόρου ή προστίμου. Η υποβολή των αρχικών ή συμπληρωματικών δηλώσεων πραγματοποιείται κατά παρέκκλιση των διατάξεων του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 18 του ν.4174/2013 (ΦΕΚ Α΄ 170/26.07.2013) και της παραγράφου 3 του άρθρου 19 του εν λόγω νόμου. Η προθεσμία υποβολής κατά τα ανωτέρω των αρχικών ή συμπληρωματικών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος ορίζεται μέχρι την 31η Ιουλίου 2015.

ΣΧΟΛΙΟ

■ Με την παράγραφο αυτή δίνεται το δικαίωμα σε όλους τους φορολογούμενους να υποβάλλουν συμπληρωματικές δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος για κάθε περίπτωση «προσαύξησης περιουσίας» ανά έτος και να πληρώσουν αυτοτελώς φόρο 30%. Αφορά κυρίως τους καταθέτες εσωτερικού όταν οι καταθέσεις τους στις τράπεζες είναι υψηλότερες από τα πλεονάσματα που προκύπτουν από τις φορολογικές δηλώσεις τους. Στο σημείο αυτό νομίζουμε ότι πρέπει να υπογραμμιστούν τα εξής: α) Πρέπει το υπουργείο Οικονομικών να διευκρινίσει από πότε ισχύει ο νόμος για την προσαύξηση περιουσίας. Για τον Ν.3888/2010 ισχύει από 30/9/2010 και εντεύθεν, ενώ για την ΠΟΛ 1095/2011 από την ημερομηνία γέννησης του φορολογούμενου.

Ερώτηση: Πώς ο φορολογούμενος θα υποβάλει συμπληρωματική δήλωση για το έτος 2006, π.χ., και θα δηλώνει εισόδημα «προσαύξησης περιουσίας» προκειμένου να πληρώσει φόρο 30% με δεδομένο ότι το έτος αυτό η έννοια αυτή δεν υπήρχε, ούτε ίσχυαν οι νόμοι που αναφέρονται στην ως άνω παράγραφο;
β) Πρέπει να αποσαφηνιστεί ποιες χρήσεις έχουν παραγραφεί (οι διατάξεις περί παραγραφής είναι ποικίλες και αντιφατικές) ούτως ώστε οι φορολογούμενοι να κληθούν να υποβάλλουν δηλώσεις κατά την πρώτη μη παραγεγραμμένη χρήση και εντεύθεν.
γ) Πρέπει να απαλλάσσονται από τον χαρακτηρισμό «προσαύξηση περιουσίας» ή φόρο δωρεάς κ.τ.λ. μερικές εύλογες, καθημερινές και ανθρώπινες περιπτώσεις, όπως δώρα γάμου, μικροποσά από αποταμίευση, δώρα από συγγενείς, δανεικά από φίλους για την αντιμετώπιση χρέους κ.τ.λ. – και βέβαια μέχρι ένα εύλογο ποσό.
δ) Αναγνωρίζεται -και πολύ σωστά- η αναγραφή της 31.12 της πρώτης παραγεγραμμένης χρήσης, μόνο που πρέπει να είναι απόλυτα σαφές ποια είναι αυτή η πρώτη παραγεγραμμένη χρήση, ούτως ώστε κάθε φορολογούμενος -προκειμένου να αποφασίσει την υποβολή ή μη συμπληρωματικών δηλώσεων της παραγράφου 7- να γνωρίζει τα δεδομένα και τα δικαιώματά του.

8 Με την καταβολή του φόρου εξαντλείται η φορολογική υποχρέωση για το ποσό της αδήλωτης διαφοράς που αφορά η δήλωση του παρόντος. Ενδεχόμενη περαιτέρω προκύψασα από έλεγχο αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη υπάγεται σε φορολόγηση ως κέρδος από επιχειρηματική δραστηριότητα συναθροιζόμενη με τα δηλωθέντα φορολογητέα εισοδήματα ανά οικονομικό/φορολογικό έτος και φορολογείται με τις αντίστοιχες γενικές διατάξεις. Επίσης, με την καταβολή του φόρου δεν έχει εφαρμογή η περίπτωση α’ της παραγράφου ιη’ του άρθρου 3 του Ν.3691/2008, όπως ισχύει (ΦΕΚ Α’ 166/05.08.2008) και η δηλωθείσα διαφορά απαλλάσσεται από οποιοδήποτε άλλο φόρο, τέλος ή εισφορά.

ΣΧΟΛΙΟ
■ Η παράγραφος αυτή νομοθετεί την εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης για τις συμπληρωματικές δηλώσεις της προηγούμενης παραγράφου, ενώ επαναλαμβάνει τον τρόπο φορολόγησης της «ενδεχόμενης περαιτέρω φορολογητέας ύλης». Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται για την τελευταία διατύπωση. Για την απαλλαγή από τις ποινικές ευθύνες απαιτείται η καταβολή του φόρου. Δεν αρκεί μόνο η βεβαίωσή του. Το ίδιο αναφέρεται και στην παράγραφο 3.

9 Στο πεδίο εφαρμογής των ρυθμίσεων του παρόντος άρθρου υπάγονται οι εκκρεμείς υποθέσεις φορολογίας εισοδήματος και κεφαλαίου. Για την υπαγωγή στις ρυθμίσεις, ως εκκρεμείς υποθέσεις νοούνται εκείνες για τις οποίες μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος του νόμου:
α) Δεν έχει εκδοθεί εντολή ελέγχου.
β) Εχει εκδοθεί εντολή ελέγχου και ο έλεγχος και δεν έχει ολοκληρωθεί ή έχει εκδοθεί πράξη προσδιορισμού φόρου, αλλά δεν έχει οριστικοποιηθεί.
γ) Εχει ασκηθεί ενδικοφανής προσφυγή του άρθρου 63 του Ν.4174/2013 ή εκκρεμεί ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων ή του Συμβουλίου της Επικρατείας εμπροθέσμως ασκηθέν ένδικο βοήθημα ή μέσο.
Εκκρεμείς θεωρούνται και οι υποθέσεις για τις οποίες έχει εκδοθεί οριστική απόφαση του πρωτοβάθμιου ή δευτεροβάθμιου δικαστηρίου και δεν έχει παρέλθει η προθεσμία άσκησης έφεσης ή αναίρεσης αντιστοίχως.

ΣΧΟΛΙΟ
■ Υπάγονται δηλαδή όλες οι υποθέσεις. Δεν φαίνεται να προβλέπονται εξαιρέσεις, ενώ ίσως θα έπρεπε. Π.χ., αν τα χρήματα που είναι κατατεθειμένα σε λογαριασμό εσωτερικού προέρχονται από κατάχρηση δημόσιου ταμείου, τότε πώς «νομιμοποιούνται με την καταβολή φόρου 30%» και δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του Ν.3691/2008;

10 Με απόφαση του υπουργού Οικονομικών δύναται να καθορίζονται ο τρόπος, οι διαδικασίες καθώς και οι λεπτομέρειες εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος άρθρου.

ΣΧΟΛΙΟ
■ Εννοείται ότι πρέπει να περιμένουμε την έκδοση της ως άνω υπουργικής απόφασης όπως αναφέρεται και στην παράγραφο 5.

Ποιοι νόμοι αναφέρονται
α) § 4, Αρθρ. 21, Ν.4172/2013
Κέρδη από επιχειρηματική δραστηριότητα
«Κάθε προσαύξηση περιουσίας που προέρχεται από παράνομη ή αδικαιολόγητη ή άγνωστη πηγή ή αιτία θεωρείται κέρδος από επιχειρηματική δραστηριότητα υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας».
β) Αρθρo 32, Ν.4172/2013
Δαπάνες απόκτησης περιουσιακών στοιχείων.
γ) Αρθρo 34, Ν.4172/2013
Διαφορά εισοδήματος και υπολογισμός του φόρου αυτής.
δ) § 5, Ν.4174/2013
«Η Φορολογική Διοίκηση έχει δικαίωμα επανελέγχου φορολογικής περιόδου που έχει ήδη ελεγχθεί μόνο εάν προκύψουν νέα στοιχεία, τα οποία επηρεάζουν τον υπολογισμό της φορολογικής οφειλής. Ως “νέο στοιχείο” νοείται κάθε στοιχείο, το οποίο δεν θα μπορούσε να είναι γνωστό στη Φορολογική Διοίκηση κατά τον αρχικό φορολογικό έλεγχο».
ε) Ν.3691/2008
Πρόληψη και καταστολή της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας και άλλες διατάξεις.
στ) Aρθρο 3, Ν. 3691/2008
Εγκληματικές δραστηριότητες – βασικά αδικήματα.
η) Aρθρο 7, Ν. 3691/2008
Επιτροπή καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και χρηματοδότησης της τρομοκρατίας.

ΓΕΝΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ

Ο τρόπος σκέψης των φορολογικών αρχών και το κράτος δικαίου

Σχολιάζεται δυσμενώς από τα ΜΜΕ η άνιση μεταχείριση ανάμεσα στους καταθέτες εσωτερικού και εξωτερικού (αν βέβαια δεν καλύπτονται από τις φορολογικές δηλώσεις τους). Φόρος 30% για τους «φοροφυγάδες» μεν, «φιλέλληνες» δε και 15% για τους μη «φοροφυγάδες» και «ανθέλληνες». Ο λόγος; Απλούστατος: τους πρώτους αν τολμήσουν και δεν δηλώσουν ο φοροελεγκτικός μου μηχανισμός θα τους εντοπίσει πανεύκολα με τα υποχρεωτικά στοιχεία που στέλνουν οι τράπεζες ηλεκτρονικά, ενώ τους δεύτερους αν δεν τσιμπήσουν το «τυράκι» του 15% ποιος ξέρει τι κόπος και τι διαδικασίες χρειάζεται για να εντοπιστούν! Ποσοστό αυτοτελούς φορολόγησης ανάλογο όχι με το δίκαιο, όχι με το Σύνταγμα, όχι με τις αρχές της ίσης μεταχείρισης, αλλά ανάλογα με τις δυνατότητες εντοπισμού. Που σε κρατάω και που με κρατάς. Τρόπος σκέψης όχι δίκαιου νομοθέτη, αλλά πονηρού διαπραγματευτή! Παραδειγματισμός για το μέλλον, για «φορολογική συμμόρφωση» και όλα τα σχετικά. Το ιδανικό ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ. Επιτέλους! Ας σκεφτεί κάποιος και λίγο μακροπρόθεσμα!

Η έλλειψη εμπιστοσύνης του πολίτη προς το κράτος

Είναι σε όλους γνωστό ότι διαχρονικά απαλλάσσονταν από τα τεκμήρια απόκτησης περιουσιακών στοιχείων (άρθρο 17 Ν. 2238/94) οι τραπεζικές καταθέσεις, η αγορά μετοχών του Χ.Α., η αγορά ομολόγων Ελληνικού Δημοσίου κ.τ.λ. Το ελληνικό κράτος, χωρίς συνέπεια με τις αρχές και τους δικούς του νόμους, εξέδωσε την εγκύκλιο ΠΟΛ 1095/2011 με την πρωτοφανή αναδρομική ισχύ του Ν. 3888/10 και ουσιαστικά κατάργησε τις ως άνω εξαιρέσεις. Επίσης, οι απαλλαγές του Ν.3842/10 για επαναπατρισμό κεφαλαίων ουσιαστικά καταργήθηκαν γιατί ο Ν.3888/10 «περί προσαύξησης περιουσίας» που ισχύει δήθεν αναδρομικά είναι μεταγενέστερος. Ερώτηση: Ποιος προφυλάσσει τους φορολογουμένους από έναν νόμο του μέλλοντος, ο οποίος θα ανατρέπει στην πράξη πολλά ευεργετήματα του επίκαιρου νομοσχεδίου και δήθεν θα ισχύει αναδρομικά; Μήπως η δικαίωση στα διοικητικά δικαστήρια μετά από οκτώ χρόνια; Και αν! Ας το σκεφτούν οι οπαδοί της αναδρομικότητας που διαχρονικά τορπίλισαν τη συνέπεια, τη σοβαρότητα και την εμπιστοσύνη.

Αποφυγή διπλής φορολογίας: Μια συνήθης πρακτική της φορολογικής νομοθεσίας

Από πού προκύπτει ότι η αυτοτελής φορολόγηση των καταθέσεων εξωτερικού με 15% αποκλείει τον φορολογικό έλεγχο για το έτος που συντελέστηκε κατά τη γνώμη του η προσαύξηση περιουσίας; Ας σκεφτείτε ένα απλό παράδειγμα: Ενας φορολογούμενος «προσαύξησε την περιουσία του», σύμφωνα με την έκφραση των ελεγκτών, το έτος 2006 με κατάθεση σε ελληνική τράπεζα, π.χ., 100.000,00 ευρώ. Το ποσό αυτό μετέφερε σε τράπεζα εξωτερικού την 31η Μαρτίου 2015 (πριν από τις 30/4/2015). Υποβάλλει δήλωση της παραγράφου 1 το ποσό της οποίας εξοφλεί. Ο φορολογικός έλεγχος του επιβάλλει διαφορές φόρου για το ποσό των 100.000,00 το 2006 γιατί δεν πείθεται ότι πρόκειται για το ίδιο κεφάλαιο. Σε τόσο απλό παράδειγμα βέβαια έχουμε αυξημένες πιθανότητες να πειστεί. Τι γίνεται όμως σε περίπτωση ύπαρξης πολλών συναλλαγών και εύλογης αμφισβήτησης; Οι περισσότερες καταθέσεις εξωτερικού στην αρχική τους μορφή ήταν κατατεθειμένες σε ελληνικές τράπεζες και ο χρόνος στον όποιο συντελέστηκε η λεγόμενη «προσαύξηση περιουσίας» προγενέστερος. Θεωρούμε ότι πρέπει να νομοθετηθεί με απόλυτη σαφήνεια η αποφυγή του κινδύνου διπλής φορολογίας.